URL ที่โตนให้มาอ่านง่ายดี ตามไปอ่านกันได้ มาต่อกันดีกว่าก่อนไฟจะมอด
การทำงานของ GoogleBotGoogleBot หรือแมงมุมตัวน้อย ๆ ของพี่กู จริง ๆ แล้วเป็นโปรแกรมตัวเล็ก ๆ ที่ทำหน้าที่ไต่ไปตาม URL ต่าง ๆ เพื่อไปดูดเอาข้อมูลจากเว็บเป้าหมาย อย่างที่บอกไปตอนก่อนว่าถ้าเว็บที่เราทำ ยังไม่เคยบอกใคร ไม่เคยเอาลิงค์ไปโพสต์ที่ไหน โอกาสที่ Googlebot มาเจอเท่ากับ "0" เพราะการทำงานของแมงมุมหรือบอท มันจะไต่ไปตามลิงค์ที่เจอเรื่อย ๆ โดยมีเว็บตั้งหลักของมัน
โดยปกติแมงมุมพี่กูจะชอบเว็บที่สดใหม่ ข้อมูลมีการเพิ่มเติมบ่อย ดังนั้นจึงมีหลายเว็บที่แมงมุมตัวนี้ชอบไปเที่ยวและสิงสถิตอยู่ เช่น
http://del.icio.us/ หรือพวกชุมชน WEB 2.0 ทั้งหลายที่มีการเปลี่ยนแปลงข้อมูลบ่อย ซึ่งถือเป็นเว็บตั้งหลักได้ (แต่ในความเป็นจริง นอกจากคนเขียนโปรแกรมแมงมุมแล้ว ไม่มีใครรู้แน่ชัดว่าแมงมุมเลือกเว็บไหนในการที่จะไปเยือนก่อน) ถ้าเราเอาลิงค์ของเว็บเราไปโพสต์ยังเว็บที่แมงมุมมันตั้งหลักอยู่ มันก็จะไต่มาเจอเว็บเรา และเก็บข้อมูลไป
ทีนี้ถ้าวางเหยื่อล่อโดยเอาลิงค์ไปโพสต์แล้ว แมงมุมยังไม่มา แบบนี้ต้องเข้าไปลากคอมันออกมา โดยไปแถว ๆ นี้
http://www.google.com/webmasters/ แล้วทำการซับมิทเว็บของเราเข้าไปในระบบ รับรองเดี๋ยวแมงมุมพี่กูออกมาแน่ ถ้าไม่ออกมาอีกก็ปิดเว็บทิ้งเลยดีกว่า
กลวิธีการจัดลำดับการแสดงผลอันนี้เป็นความลับสุดยอดของพี่กู ว่ากันว่าหากใครสามารถรู้ถึงกลไกอันนี้จะสามารถครองโลกได้ (ว่าไปโน้น) ถ้าพูดตามภาษาโปรแกรมเมอร์ ก็คืออัลกอริทึม ในการจัดการข้อมูล ซึ่งเจ้ากลไกอันนี้ถือเป็นความเป็นความตายของพี่กู และชาวโลกไซเบอร์ก็ว่าได้ ลองคิดเล่น ๆ หากลองค้นหาคำว่า "ประเทศไทย" แต่ผลการค้นหากลับกลายเป็น "ไต้หวัน" แทน คนค้นคงเซ็ง ถ้าเป็นตู้โทรศัพท์ก็คงโดนทุบไปแล้วข้อหากินเหรียญ มั่วข้อมูล
สิ่งที่ทำให้พี่กูขึ้นมายืนอยู่จุดสุดยอดของผู้ค้นหาข้อมูลก็คือเรื่องความถูกต้อง แม่นยำ และรู้ใจผู้คนหามากที่สุด ทำให้ได้รับความน่าเชื่อถือ และนิยมชมชอบ แน่นอนว่าสิ่งเหล่านี้ไม่ได้มาด้วยโชคช่วย แต่ด้วยกลไก หรืออัลกอริทึม อันชาญฉลาด ในการจัดเก็บข้อมูล (ที่แมงมุมไปดูดมา) แบ่งแยกหมวดหมู ทำ indexed
keyword ไว้ให้เป็นอย่างดี ซึ่ง keyword หรือคำค้นนี่เป็นหัวใจของทั้งหมด และเป็นหัวใจของพี่กูด้วย
การทำให้แมงมุมของพี่กูมาเก็บข้อมูลไม่ใช่เรื่องยาก แต่เรื่องยากคือทำไงให้เว็บของเราซึ่งมี keyword หรือเนื้อเรื่องเหมือนกับชาวบ้านอีก 1 ล้านเว็บ ได้อยู่อันดับหนึ่งในการแสดงผล อัด keyword ลงไปในเพจเยอะ ๆ ดีมั๊ย พี่กูจะได้รู้ว่าเราทำเรื่องนี้แน่ ๆ ทำได้ครับ แต่จะโดนข้อหา spam keyword ซึ่งจะได้รับรางวัลคือโดนถีบออกจากสารบบของพี่กู และโลกทั้งโลกจะค้นหาไม่เจออีกต่อไป
keyword ไม่ได้เป็นปัจจัยเดียวของกลไกในการจัดอันดับ แต่กลไกอีกอันหนึ่งที่พี่กูนำมาคิดและเปลี่ยนเกมส์และยึดครองการค้นหาข้อมูลในปัจจุบัน คือ PageRank แล้วมันคืออะไรหว่า

เพจเร็งค์ (PageRank) มาจากงานวิจัยของ ลาร์รี่ เพจ ซึ่งเป็น 1 ใน 2 ของผู้ให้กำเนิดพี่กู (แปลกนะ พี่กู มีพ่อก็เป็นผู้ชาย แม่ก็เป็นผู้ชาย) โดยเพจแรงค์มีแนวความคิดว่า เพจหรือหน้าเว็บใด ๆ จะมีคุณค่ามากก็ต่อเมื่อมีลิงค์ (link) อ้างอิงมายังหน้านั้น ๆ เยอะ พูดง่าย ๆ คือเป็นที่รู้จักกันว่างั้นเถอะ ว่าถ้าจะเอาฟอนต์เจ๋ง ๆ ก็มาได้ที่
www.e0nt.com www.f0nt.com ถ้ามีคนค้นหาคำว่า font กลไกในแสดงผลการค้นหาก็จะให้น้ำหนักกับ f0nt.com เยอะ เมื่อบวกกับ keyword ที่ตรงและโดนใจแล้ว ก็จะถูกแสดงในอันดับ 1
สิ่งที่พี่กูพยามทำคือการใส่วิญญาณเข้าไปในอัลกอริทึมการค้นหา คือพยามเดาใจผู้ใช้ว่า "จะหาอะไรว่ะ" ดังนั้นแค่ keyword ในการค้นหาแบบเก่า ๆ จึงไม่เพียงพอ พี่แกจะเอาข้อมูลอื่นมาประมวลผลรวมด้วย ซึ่งปัจจุบันได้แต่เดากันไปต่าง ๆ นา ๆ ว่ามีอะไรบ้างที่พี่กูเอามาคิด คำตอบเดียวที่หลุดลอดออกมาจากทีมงานโปรแกรมเมอร์คือ ลิงค์ ลิงค์ และลิงค์ (ทีมีคุณภาพ) เท่านั้น
การเดาใจพี่กูก็เหมือนเดาใจสาว หากรู้ว่าสาวชอบอะไรเป็นพิเศษเราก็รีบหามาให้ ยามที่สาวอารมณ์ต้องรีบเสนอหน้าเก็บคะแนน แต่ตอนอารมณ์บูดก็ต้องหลบไกล ๆ การที่จะขึ้นอันดับดี ๆ ของพี่กูก็ต้องเดา (อย่างมีหลักการบ้าง) ว่ากลไกพี่กูเอาอะไรมาคิดบ้าง แต่พี่กูก็ไม่ได้ใจร้ายเผยไต๋ออกมาบ้างลองไปอ่านดูจากนี่ครับ
http://www.google.com/support/webmasters/ เผื่อจะเข้าใจพี่กูบ้าง
จบตอนพักชมโฆษณาสักครู่

เดี๋ยวจะมาดูว่าพี่กูหากินยังไง ถึงได้รวยเอา ๆ
-วิธีหากินของ Google
-การทำ SEO เบื้องต้น เพื่อเป็นอันดับ 1 ในล้าน