ฟ้อนสุดฯ เล่มสอง (เตรียมงาน)

ละเลียด เหมือนเดิม
ตีมปิดเทอมนะ

อีกสองสามวันเรื่องคงเสร็จ
แล้วจะส่ง จมล ไปให้นะจ๊ะห์ 
















ตูล้อเล่น

มา่ยืนยันว่า สองสามวัน ยังไม่เสร็จแน่ๆ นะครับ   
แต่มายืนยันว่า มีส่งแน่นอน ภายในกำหนดเวลา

ส่วนเรื่องแก้ ก็เต็มที่เลยครับ ไม่ว่ากันอยู่แล้ว
แต่ขอให้บอกนิดนึง เพราะถ้าความหมายที่ตูต้องการจะสื่อ
มันยังครบถ้วน ก็โอเค

เป็น บก. ใจต้องนิ่งครับ + ให้กำลังใจ  

การที่เราต้องทำงานกับคนหมู่มาก กฏเกณฑ์ตั้งขึ้นมาก็เพื่อให้ทุกคนมีทางเดียวกันในการทำงาน
และเมื่อมีกฏเกณฑ์ ก็ต้องมีคนคุมกฏขึ้นมาเป็นธรรมดา
คนคุมกฏก็ต้องเคร่งครัด (บ้าง) เพื่อให้กฏเป็นกฏและเส้นทางเดินไปปสู่จุดหมายเดียวกัน
โอนอ่อนผ่อนตามซะหมด สุดท้ายเส้นทางนั้นก็จะเข้าป่าไป ไม่ถึงฝัน

เอาใจช่วยทุกคนนะครับ  

มา่ยืนยันว่า สองสามวัน ยังไม่เสร็จแน่ๆ นะครับ   
แต่มายืนยันว่า มีส่งแน่นอน ภายในกำหนดเวลา

ส่วนเรื่องแก้ ก็เต็มที่เลยครับ ไม่ว่ากันอยู่แล้ว
แต่ขอให้บอกนิดนึง เพราะถ้าความหมายที่ตูต้องการจะสื่อ
มันยังครบถ้วน ก็โอเค

เวลาแก้ก็ส่งกลับให้แก้เองอยู่แล้วค่า
ไม่ทำเองให้เมื่อยตุ้มร้อกกก

บก จิกๆ น่ะสิถูกแล้ว
ไม่งั้นงานไม่เดิน กฎต้องเป็นกฎ งานก็ต้องเป็นงาน ถึงจะทำเล่นก็ตาม 

สนใจกอลลั่มเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์มั้ยครับ 0-0/

ไอซ์ - จะเขียนมั้ยเอ่ย (แต่ตูใส่ชื่อไปแล้ว)


ส่วนพี่ชาร์ป คุยกะลุงโก้เลยนะคะ
จริงๆ แยกออกมาเป็นกอลลั่มตัวเองก็ได้นะ


คุณสฟิงซ์ตกลงจะรับทำหน้าที่อะไรปะคะ
กราฟิก พสอษ

ตามที่เดือนพิมพ์มาเห็นด้วยหมดแหล่ะครับ

ส่วนเรื่องกอลลั่ม มีเรื่องอยากคุยเหมือนกันนะ
เกี่ยวกับเรื่องแนว แต่ขออ่านก่อน ตอนนี้ยังไม่เห็นภาพเท่าไร

ขอโทษพี่เดือนด้วยค่าที่เบี้ยว 

ฉบับนี้ถ้าเบี้ยวจะงอนนนนนนนนนนนนนน (รอบสาม)

ผมเอง ว่าจะส่งแต่ไม่ส่ง
ขอโทษน้องเดือนด้วยค่ะ

งานรุมจริงๆ

อยากจะทำนะ แต่ไม่กล้า
เพราะถ้าไม่มีอารมณ์จริงๆ เนี่ย ต่อให้ว่างมันก็ไม่ทำ
และแน่นอนว่า ถึงเวลาก็อาจจะไม่มีส่ง 

[ใช้งานได้]

ไอซ์ - จะเขียนมั้ยเอ่ย (แต่ตูใส่ชื่อไปแล้ว)


ส่วนพี่ชาร์ป คุยกะลุงโก้เลยนะคะ
จริงๆ แยกออกมาเป็นกอลลั่มตัวเองก็ได้นะ


คุณสฟิงซ์ตกลงจะรับทำหน้าที่อะไรปะคะ
กราฟิก พสอษ

ได้หัวข้อแล้วฮับ

" วิชาที่ถูกลืม " (usability design -- วิชาว่าด้วยการออกแบบโปรแกรมให้ใช้งานได้สะดวก)
* สำหรับ programmer


เข้ากั๊นเข้ากันกะตีมหนังสือพอดีเป๊ะเลย
เรื่องไม่ซีเรียสเกินไปด้วย
แถมเหมาะกะเว็บนี้อีกตะหาก


ไว้จะเอาตัวอย่างมาให้ดูคร่าวๆ

[คราวนี้อยากให้ตรงเวลากันนิดนึง]

แต่ขอ ขอเลยนะคะ

1.- คราวนี้เรื่องแก้งาน เดือนไม่เกรงใจแล้วเน้อ
ครั้งที่แล้วนี่แบบ ไม่รู้สิ กลัวเหนื่อยกัน
เกรงใจ๊เกรงใจเวลาบอกว่าขอให้แก้งานตะละที
2. - เรื่องส่งงาน
คราวนี้อยากให้ตรงเวลากันนิดนึง
คือถ้าส่งมาแล้วต้องไปแก้ก็ไม่ว่ากัน
แต่ถ้ารับปากว่าจะส่งแต่ไม่ส่ง
เดือนเสียความรู้สึกนะคะ มากๆ

รับปากว่าจะส่งให้เดือนวันไหน ขอให้ตรงเวลา
คืออยากให้เข้าใจกันบ้างว่า สมมติว่าคุณจะบอกว่าคุณติดงาน
คือเดือนก็มีงานของเดือนแต่เดือนก็มารอนะ
มันเป็นงานเล่นๆ ก็จริง แต่ว่าตรงนี้ก็จริงจังนิดนึง
เล่นๆ แต่จริงจังนิดนึง (ยังไงฟะ)


3. นิตยสารเรามีเวลาหลายเดือน (ฉบับนี้ตีคร่าวๆ ก็ 3 เดือน เล่มแรก 2 เดือน)
จะมาบอกตอนสัปดาห์สุดท้ายว่ามีงานด่วน ไม่ทัน ไม่ไหว
ไม่เอาแล้วนะคะ ไม่เอาแล้ว
ย้ำอีกทีว่าหลายๆ คนในที่นี้ ก็มีงานต้องทำเหมือนกัน

4. เดือนพูดรุนแรงไปมั้ยง่ะ
แต่ตอนใกล้จะรวมเล่ม เดือนรู้สึกแย่ๆ นะ
คนอื่นอาจจะไม่คิดอะไรก็ได้มั้ง เดือนก็ไม่รู้เหมือนกัน แฮะๆ

5. กองบอกอ กอลลั่มนิสต์ ที่ทำงานด้วยกัน
รู้สึกไม่ดียังไง บอกอมันจิกมากไป บอกได้นะคะ
จริงๆ จะมีประเมินนั่นแหละแต่ชิงพูดก่อน เดี๋ยวลืม


แค่นี้ละค่ะ (มั้งคะ)
บ.ก. รักทุกคนนนนนนนน

ขอตอบเดือนเป็นข้อๆ ได้ไหม (แบ่งเป็นสีๆ ด้วย) บางอย่างร้อนตัว

1. รวมกับ ข้อ.5 ที่เดือนทำถูกแล้ว งานมันไม่ดีหรือ ไม่ไหว มันก็ต้องแก้จะปล่อยออกไปได้ยังไง
เป็นหน้าที่ของบก. ต้องจิกงาน ไม่งั้นก็เอ้อระเหยกันไปเรื่อย
อย่างของชั้น เดือนบอกว่าต้องแก้หลายครั้งเกรงใจจัง
แต่ชั้นกลับรู้สึกว่า ไม่เห็นต้องเกรงใจ
ชั้นกลับรู้สึกผิดด้วยซ้ำ เพราะความผิดพลาดของตัวเอง ทำให้เดือนต้องรอ

2.-3. ตอบรวม
 เรื่องส่งงานตอนส่งเฉพาะตฉบ. ถึงจะทัน แต่อีตอนจัดหน้า
ยอมรับว่าไม่ทันจริงๆ ทดเวลาบาดเจ็บไปไกล ขอโต๊ด
แต่ ไม่ได้คิดว่ากอลลั่มนี้เป็นงานเล่นๆ บางทีรับปากเดือนเองว่าจะส่งบ่ายนี้นะ
แต่กว่าจะได้ส่งจริงๆ ก็ค่ำ ตูรู้สึกผิดเหมือนกัน เหมือนตัวเองขาดความรับผิดชอบ
รับปากส่งๆ ให้พ้นๆ ตัวไป

ขอโทษเดือนที่ต้องมารอ นี่ไม่ใช่การแก้ตัว
อยากบอกว่า ถึงจะไม่ได้มองว่างานกอลลั่มเป็นของเล่น
แต่พอเอาเข้าจริง งานจริงๆ ต้องมาก่อน

นิตยสารเรามีเวลาหลายเดือน (ฉบับนี้ตีคร่าวๆ ก็ 3 เดือน เล่มแรก 2 เดือน)
จะมาบอกตอนสัปดาห์สุดท้ายว่ามีงานด่วน ไม่ทัน ไม่ไหว
ไม่เอาแล้วนะคะ ไม่เอาแล้ว
ย้ำอีกทีว่าหลายๆ คนในที่นี้ ก็มีงานต้องทำเหมือนกัน

ชั้นคิดว่าคนที่ปฏิเสธหรือบอกเอาตอนท้ายไม่มีใครอยากทำแบบนั้นหรอก
แต่บางที่ มันก็มีเหตุผลจริงๆ งานที่ทำมันก็แตกต่างกันไป
บางทีเหตุผลมันก็คอขาดบาดตาย ชนิดที่ต้องเลือกเอาสักทาง
เวลาที่เดือนบอกมันรวมไปตั้งแต่เขียนโครงเขียนจริงจัดหน้าจัดเล่ม
งานบางอย่างมันก็ทำก่อนหน้าไม่ได้ ได้แต่่คิดคร่าวๆ
เมื่อถึงเวลาจริงงานถึงจะเริ่มได้

แต่ พอถึงเวลานั้นใครจะรู้ว่าอะไรจะเกิดขึ้น
อย่างของชั้นทั้งๆ ที่เตรียมไว้หมด แต่อยู่ดีๆ มีงานด่วนโปสเตอร์เข้ามา
เค้าบอกว่าเค้ารีบ วันนั้นต้องได้ ซึ่งมันซ้อนกับของฟอนต์พอดี
ชั้นก็ต้องเลือกทำโปสเตอร์ก่อน
ถึงจะยังไงชั้นก็ต้องให้ความสำคัีญกับงานชั้นก่อนจริงไหม
ถามว่าตัวชั้นรู้สึกยังไง ชั้นก็รู้สึกแย่มาก ที่ทำไม่ได้อย่างที่รับปาก

***
หลายคนอาจจะเห็นว่าจอยปั่นบอร์ดบ่อยปั่นเร็วปั่นทั้งวัน หรืออะไรก็ตาม
อาจคิดว่าอู้ หรือ ไม่ทำงานหรือไง
ถ้าดูกันจริงๆ จะเห็นว่าไม่ได้ปั่นตลอดวัน ถึงชื่อจะเห็นว่าออนไลน์แต่มันแค่เปิดทิ้งไว้
โดยงานจอยต้อง นั่งหน้าคอมฯ ใช้เน็ตตลอดวัน
หรือ ที่จอยพูดว่าแหม ปั่นบอร์ดทั้งวันเงินเดือนขึ้นด้วย ได้โบนัสด้วยแน่ะ
เถียงเจ้านาย เถียงลูกค้า ลางานอีก

แต่จริงๆ จอยจริงจังกับงานของจอยนะ เวลาต้องทำงานก็ทำจริงๆ
ซีเรียสกับมันบางวันนั่งทำยาวถึง 4 ทุ่ม เวลาเลิกงาน 5 โมง
ถ้างานเร่งจอยก็ทำต่อจนเสร็จ


ปล. เดือย เค้ารักเดือยนะ ที่พูดว่านี่เค้าไม่ได้พูดเพราะโกรธด้วย
(แค่ร้อนตัวเฉยๆ  ) อยากอธิบายเหตุผล และ เคลียร์นะจ๊ะ

วะ รู้สึกช่วงนี้ตูมาคุบ่อยจัง 

ไม่เก่งทางด้านไหนเลยค่ะ
แต่ถ้ามีอะไรที่พอจะช่วยได้ก็อยากช่วยนะคะ 

 


เอ่อ
เอางี้นะป้า

เอาเป็นเคลียร์ตรงๆ เลยนะ ระบุชื่อเลยละกัน
อย่าโกรธเดือนเลยนะ

คือจะเบี้ยวจะอะไรยังไง
ก็อยากให้บอกเดือนก่อนนิดนึง
เอ้อ ชั้นขอเลตหน่อยนะ มีงาน ชั้นไม่ว่าง ชั้นยุ่ง ชั้นป่วย

เดือนไม่ได้ไม่มีเหตุผลขนาดนั้น

งั้นเดือนระบุเลยละกันนะคะ

1. ป๋าเลย์
จริงๆ ป๋าเขียนนานแล้วแหละ
ซึ่งก็คือนิทานสอนใจตอนกำเนิดกองกำลังฯ
ทีนี้ตอนนั้นเอาไปปล่อยเป็นนิทานสอนใจแล้ว
บวกกับว่าป๋ายังเขียนไม่จบ แล้วก็บอกว่าจะเขียนต่อ
เดือนก็รอ
แล้วก็ถามทางจอมอลอไปว่าตกลงฉบับนี้จะเขียนหรือเปล่า
ป๋าก็บอกว่าป๋าปั่นต้นฉบับอยู่ เดือนก็รอ

แล้วป๋าก็ไม่ตอบตุ้มมาอีกเลย

แต่เรื่องนี้เราเคลียร์กันแล้วนะคะ
แต่ว่านับจากนี้ถ้าใครจะเบี้ยวจะเลตก็บอกกันก่อนนิดนึงนะ


2. เจ๊เฟิร์น
ตอนนั้นเดือนจอมอลอไปเชิญหลายๆ ท่านมาเขียนมาก
ซึ่งหลายท่านก็รับปากว่าจะเขียน
เจ๊เฟิร์นก็เป็นหนึ่งในนั้น
แต่ทีนี้เจ๊หายไปนานเลย ความคืบหน้าก็ไม่ส่ง
พอใกล้จะถึงวันส่ง เดือนก็จอมอลอไปถาม
ปรากฎว่าเจ๊บอกว่าเจ๊ติดงานตลอด
ทีนี้ปั่นงานพอใกล้จะถึงวันส่งก็ไม่ทัน
จบ

3. สาม
เบี้ยวไปรับจ๊อบชีซ่า
แถมไม่ส่งแบบโลโก้ให้พี่แอนอีก
คราวหน้าถ้าเบี้ยว ชั้นจะจุดธูปแช่งให้ของแกเหลือสามนาโนเมตร



ทั้งสามกรณีเคลียร์หมดแล้วนะคะ
แล้วก็อยากให้ทั้งสามท่านมาร่วมงานด้วยเหมือนเดิม


ทีนี้วันส่งต้นฉบับจริงๆ กับวันออกหนังสือ คงห่างกันซักครึ่งเดือนแล้วล่ะ
เข็ด

คิดดูนะ ถึงวันที่ 3 มา
วันที่ 4 มีส่งต้นฉบับ วันที่ 5 6 7 ก็เพิ่งมีส่งต้นฉบับ
ถ้าจะติดต่อ พสอษ ก็ใช้เวลาอย่างน้อยๆ 2-3 วัน
กลัวส่งกลับไปแก้ไม่ทัน เดือนก็ต้องดูเอง
ดูเองเสร็จ ส่งกลับ
บางคนใช้แมคจัดหน้าไม่ทัน เดือนก็ส่งให้กิ๊งจัด
รับปากว่าจะส่งวันนี้ พอถึงวันมา น้องหาย บอกว่าพ่อแม่ให้อ่านหนังสือสอบด้วย
เออ เดือนก็เข้าใจนะ

แล้วตูล่ะ งานตูก็รุมหัวแล้วหนีมาทำงานตรงนี้ (กรีดร้อง)

พี่จักรีก็ดี๊ดี
บอกตลอดว่ามีอะไรให้ช่วยบอกได้นะ (ซึ่งเดือนก็ใช้ไปเยอะ และก็ปรี๊ดใส่ไปเยอะ )
ไม่ได้ใส่ชื่อในกองบอกอให้อ้ะ ลืม โทษทีนะคะ




เป็นบอกอใจต้องนิ่ง ใช่ เดือนยอมรับ
แต่ ณ ตอนนี้ วุฒิภาวะ อารมณ์ ประสบการณ์ และหลายๆ อย่าง ยังอ่อนด๋อยจริงๆ
รู้สึกตัวเองเสมอว่าทำตรงนี้มันดีที่สุดสำหรับเราแต่มันคงไม่ดีพอสำหรับคนอื่น
เอาเหตุการณ์เรียลลิตี้มาถ่ายทอด หวังว่าไม่ว่ากันเน่อ
ถือว่าคุยกันประสาป้าหลานพี่น้องนะ ได้ใช่มะ



อีกอย่าง
เหตุผลที่เดือนให้ส่งความคืบหน้าด้วย
เพราะธรรมชาติของหลายๆ คน
จะมาปั่นเอาวันสุดท้าย ทั้งๆ ที่เวลาให้ทำเนี่ย มันยาวเหยียดยาวยืด

บอกตรงๆ เดือนก็เผางานไปไม่น้อยเหมือนกัน
อย่างงานเขียนแนะนำกระจู๋ เดือนก็โยนให้แมคทำ
สัมพลาดก็โยนให้พี่แอนสัมพลาด
โลโก้ก็โยนให้พี่แอนทำ โอย รู้สึกผิด

ไม่เป็นไรครับ โปรเจกนี้ผมคิดเพียงแค่ว่าจะร่วมสนุกอย่างเดียว  ไม่ได้คิดอะไรมากไปกว่านี้จริงๆ   

แต่ที่เสียใจตรงที่น้องเดือนลืมนี่แหละ  โธ่......เศร้า