:o: ลีลาวนา อินดี้ :o:

ยกพวกไปถล่มร้านลุงโก้กัน  /

 
 
  ดีใจด้วยค่ะพี่โก้
อ่านกระจู๋นี้ แล้วรู้สึกดีจริงๆ

 
ชอบๆ ชอบคนแบบทำธุรกิจ อ่านแล้วยิ้ม 
พี่รู้ไหมว่าตัวหนังสือที่พี่ถ่ายทอดออกมา ทุกประโยคมันสะท้อนถึงความภูมิใจของพี่จริงๆ

 
ยินดีด้วยนะคะ ร้านน่ารักดี บรรยากาศแบบที่เล่ามาโอเคเลย
โดยเฉพาะ ที่บอกว่า

บรรยากาศของร้านจะมีสามสี่แบบครับ คือลานกลางแจ้งหน้าเวที
ซุ้มไม้ไผ่ด้านข้างร้าน เรือนรับรองแบบเปิดโล่งหน้าบาร์น้ำ และเรือนแบบเปิดแอร์จัดเลี้ยง
บริเวณโดยรอบเน้นต้นไม้เป็นหลักครับ ไม่ต้องตกใจถ้ากินอยู่แล้วงูเลื้อยผ่านขา

บนเรือนนั่น ผมให้ช่างต่อสายน้ำให้มันโรยมาจากหลังคา และหล่นลงในบ่อเลี้ยงปลาคาร์ฟ
เพื่อเป็นการเติมอ๊อกซิเจนให้ปลาไปในตัว ปลาทุกตัวในบ่อ เราไปคัดกันเองที่บ้านรุ่นพี่
ห่างจากร้านไม่กี่โล เขาทำปลาคาร์ฟส่งญี่ปุ่นน่ะครับ

มันเลยมีแบบปลาให้เราเลือกเยอะจนเพลิน เลือกมาซะเต็มบ่อ รวมทั้งปลาไทยเช่นสวายเผือก
ทับทิมแดง รวมทั้งปลานิล ยี่สก และอะไรอีกเยอะแยะไปหมด มันชอบน่ะครับ ร้านที่มีปลา มีน้ำ
มีเสียงน้ำหล่นแปะๆ เหมือนเสียงฝน มีเสียงดนตรีสดวิ่งผ่านหูในตอนที่นั่งโม้กับเพื่อน

สวรรค์อยู่ไม่ไกลจากพวกผมเท่าไหร่นัก เพราะความชอบที่เหมือนกันนี่ล่ะครับ

 

  ยอดเยี่ยมจริงๆเลย
 
 

 
  ขอให้กิจการดี เฮงๆ นะคะ
ลูกค้าเยอะๆ ขอให้พี่โก้และหุ้นส่วนทุกคนได้ใจทั้งพนักงานและลูกค้านะคะ
 
 
  รออู๋ส์ส์ส์ส์ส์ส์ส์ ว่าง .. ฟ้าจะงอแงให้พาไป อิอิ

ดนตรีที่ร้าน เป็นแบบเล่นสดครับ มีกีตาร์ 2 ตัวเป็นแบบอคลูสติค
ซึ่งนักดนตรี มันเป็นเพื่อนผมเองล่ะครับ ตั้งแต่เด็กๆ จนเข้ามัธยมกันเลย
เพราะเมื่อก่อนผมมีบ้านพักครูอยู่ในนั้นครับ โตแข่งกับมันมาตั้งกะเล็ก

เดี๋ยวนี้ไม่โตแล้ว เท่าเดิม ก็ยังคบกันอยู่บ้างประปราย วันหลังเช่นกันจะเอารูปมาให้ชม
ส่วนนักดนตรีอีกคนเป็นพี่ชายมันครับ ก็โตมาด้วยกันอีกนั่นแหล่ะ เลยคุยง่าย เพื่อนช่วยเพื่อน

จันทร์-อังคาร เราเปิดแผ่นกันครับ ไม่มีดนตรีลง ในช่วงนี้นะ แต่หลังๆ อาจมี
พุธ-พฤหัส-อาทิตย์ เป็นพี่ผู้หญิงมาเล่นคนเดียว เสียงใสกิ๊ง

ศุกร์-เสาร์ก็สองคนข้างบนนั่นล่ะ เล่นคู่ มีหนักนิดหน่อยเรื่องเสียง แต่เราพยามยามบีบเต็มที่
ไม่ให้ไปรบกวนบ้านตรงข้ามทั้งแถบ เดี๋ยวเขาจะด่าแม่ (ผม) เอา

บรรยากาศน่าเมามากเลย
 

เราอยากให้ร้านไม่เป็นร้านน่ะครับ อยากให้เป็นบ้านของลูกค้ามากกว่า
จับมือกันทำนี่ ยังไม่รู้เลยนะว่าจะจมหรือจะลอย เอามันส์กับเพื่อนไว้ก่อนอันดับแรก

จริงๆ มันไม่ใช่ธุรกิจอย่างที่เป็นนะ มันคือความมันส์อย่างนึงที่อยากลอง
โดยไม่ได้คิดถึงผลประโยชน์ในรูปของเงินนะ ผมรวยแล้วเลยไม่ได้คิดเรื่องนั้น
รวย ผมหมายถึงผมพอใจแล้วน่ะ เรื่องเงินกับการใช้จ่ายในชีวิต
ผมมีร้อยก็ใช้ มีห้าร้อยก็ใช้ มีพันก็ใช้ เหลือก็เก็บบ้าง เท่านั้นก็สุขครับ

แต่ที่ผมยังขาดก็คือ ประสบการณ์ชีวิตด้านนี้ล่ะครับ ตอนนี้มีโอกาสแล้วก็ต้องจับล่ะ
ดีหรือไม่ดีไม่รู้ล่ะ แต่ถ้าไม่ลงมือทำจะเกิดประโยชน์อะไร จะมีหน้าไปคุยบอกใครได้ในวันหน้า จริงมั้ยล่ะ

ผมเน้นตัวแดงไว้ เพื่อบอกน้องๆ ทั้งหลายที่ผ่านเข้ามาอ่านนะครับ (ลุงอ๋าห์พี่โอ๋ ข้ามไป) 
ชีวิตวัยเรียนสนุกที่สุด กินให้อิ่ม นอนให้หลับ ตั้งใจเรียน ง่ายชิบหาย จงทำซะ
แต่เมื่อคุณทำความฝันของพ่อแม่ได้หมดแล้ว มาหาความฝันของตัวเองได้ มันยังไม่สาย

  พี่โก้เท่ไปเลย ย ย ย ย
 
 
555+

มันสนุก และอวดได้ว่า นี่ร้านกูนะ (จริงๆ) รู้สึกงั้นจริงๆ
คือเราเอาความเป็นเรา ไปใส่ไว้ในร้าน มันเลยสนุกและไม่เหนื่อย

แต่ปัญหาอย่างนึงที่ผมอยากบอก หากใครคิดจะทำแบบนี้ คือคุยกับเพื่อนให้รู้เรื่อง
โดยเฉพาะเรื่ิองเงินๆ ทองๆ ทะเลาะกันซะก่อนครับในตอนนี้ ดีกว่าทะเลาะกันทีหลัง
เพราะไม่ได้คุยกันไว้

ผมกัดกันทุกวันแหล่ะ เรื่องร้าน แต่สุดท้ายก็ดูดปากกัน 
เรื่องคนในร้านก็สำคัญนะครับ เด็กเสิร์ฟเอย พ่อครัว แม่ครัวเอย ต้องคุยให้รู้เรื่อง
ใจดีได้ แต่อย่าตามใจมากเกินไป สำคัญมากตรงที่เราต้องคุมเขา ไม่ใช่เขาคุมเรา
คุมนี่ไม่ใช่บังคับนะ แต่หมายถึงเราเป็นคนชี้ทิศให้เขาเดินตามที่เราบอกเท่านั้น
ถ้าไม่เดินตาม ก็ทำแบบที่ตกลงกันน่ะ ไม่ทำแบบนี้มันจะยุ่งทีหลัง

ซึ่งเรื่องคนนี่ ผมให้เพื่อนเป็นคนจัดการครับ เพราะมันมีประสบการ์เรื่องลูกน้องมาพอควร
ให้คนแบบนี้ทำ เชื่อมือได้ครับ

 ผมรวยแล้วเลยไม่ได้คิดเรื่องนั้น
รวย ผมหมายถึงผมพอใจแล้วน่ะ เรื่องเงินกับการใช้จ่ายในชีวิต
ผมมีร้อยก็ใช้ มีห้าร้อยก็ใช้ มีพันก็ใช้ เหลือก็เก็บบ้าง เท่านั้นก็สุขครับ

ประทับใจประโยคนี้มากครับ เพราะมันเป็นแนวคิดเดียวกันกับผมเลย  

ขอให้กิจการเจริญรุ่งเรืองนะครับ

ถ้ามีโอกาสผมจะแวะไปทาน+ซิมซับบรรยากาศครับ(บ้านผมอยู่ปทุม)

อีกเรื่องนึงที่ไม่น่าจะมีเกี่ยวกับร้านแนววัยรุ่น แบบพวกผม คือฮวงจุ้ยครับ
อยากเล่าเยอะๆ ด้วย ฮามาก ขนลุกเหมือนตอนปวดขี้เลยล่ะ
คือมีคนทัก ว่าร้านนี้ไม่มีศาล ไม่มีบูชา ไหว้พระ หรือสิ่งยึดเหนี่ยวทางใจเลย (เจ้าของคนเดิม)

พอพวกผมเข้ามาทำ แรกเลยก็เฉยๆ กันล่ะครับ มานึกขึ้นได้เพราะไอ้อ้น (เพื่อน) มันทัก
ว่ามึงจะมีหิ้งพระกันดีมั้ยสิวะ...คือมันถามในเชิงใส่คำตอบไว้เลยน่ะครับ ก็เลยเอากัน
ก็วิ่งเร่ไปหาหมอแม่นๆ แถบๆ นั้นที่ดูร้านอาหารไว้

ได้ความมาอย่างน่าขนลุกซู่ว่า ในร้านมีเจ้าที่ 1 คนเป็นหญิง....
หน้าร้านมีสัมพะเวสี 1 คนเป็นชาย...
ถนนหน้าร้านเป็นทางผ่านผี...
เอาแค่นี้ก่อน...

ว๊าย พี่โก้ขี้อวด




ร้านสวยดีค่ะ

 
 
 
ได้ความมาอย่างน่าขนลุกซู่ว่า ในร้านมีเจ้าที่ 1 คนเป็นหญิง....
หน้าร้านมีสัมพะเวสี 1 คนเป็นชาย...
ถนนหน้าร้านเป็นทางผ่านผี... 
 
 
  ตั้งศาลก็ดีนะพี่
สบายใจไว้ก่อน
 
 

ของฟ้าที่ร้าน ซินแส บอกว่า ฟ้าไม่ถูกกะที่ร้าน เจ้าที่แรง ฯลฯ
ไม่รู้ว่าอุปทานหรือเปล่า คนไม่เคยนอนรพ. อย่างฟ้าตั้งแต่ทำร้าน เข้าๆออกๆ นี่ครั้งที่สามล่ะมั๊ง (ภายในสองเดือนนะ)
 

เอาสบายใจเราว่าค่ะ
ฟ้าตั้งศาลแล้วก็ไหว้เค้าทุกวัน 
 

โฮ๊ะๆ หวังว่าได้ไปอุดหนุนเร็วๆนี้ค่ะพี่ อยู่ไม่ไกลจากบ้านอาหญิงเลยแฮะ 

เรื่องอื่นมันมีแต่ไร้สาระมาอวดเด็ก มีเรื่องนี้ล่ะเชิดหน้าชูตา 
เรื่องเจ้าที่ต่อเลยนะ เราก็เลยไปหาหลวงพ่อโสธรมา 1 องค์ครับมาบูชาบนหิ้ง
เช่นเดียวกับเสด็จพ่อ ร.5 ครับ โดยหันหน้าไปทางเดียวกับศาลพระภูมิบ้านผม (ตะวันออก)

เดิมนั้นมีแต่ ร.5 ซึ่งหันไปอีกทางครับ โดนหมอดูคนนั้นทักว่าปิดทางร้าน
เราก็เลยเอาลง แล้วเอากรอบรูปร.5 จากบ้านผมหันไปทางเดียวกับพระ

ส่วนเรื่องทางหน้าบ้าน เหวอเหมือนกันที่มารู้ว่าหน้าบ้านตัวเองมีสิ่งแบบนั้น
แต่ก็ทำตามที่เขาแนะนำนั่นล่ะครับ ของพรรค์นี้ไม่เชื่อจงอย่าลบหลู่ ยิ่งทำร้านด้วย
ยิ่งต้องทำตามเพื่อความสบายใจเลยล่ะ

วันแรกเราไม่ค่อยได้ไหว้สัมพะเวสีหน้าร้านครับ แต่วันถัดมาผมเองเปนคนจัดการ
เพราะเมียเพื่อนไม่อยู่ (คนไหว้คนแรก) ไอ้ในร้านมันก็ไม่กล้ากัน คงกลัวกันนะ
เพราะเขาให้เอาเบียร์ 1 ขวด ธูป 9 ดอก ไปจุดนอกร้าน แล้วเอ่ยชื่อวิญญานนั้น...

ย้ำว่ามีชื่อด้วยนะครับ ที่มันน่าขนลุกก็ตรงนี้ล่ะ ในร้านก็มีชื่อนอกร้านก็มี โอย
ผมเดินไปจุดพร้อมรินเบียร์ในวันเสาร์ที่แล้วครับ ตอนนั้นมีแค่ 1 โต๊ะหน้าจอบอล
พอจุดปั๊บ... คนเดินเข้าร้านกันให้พรึ่บๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ โอยยย

ที่โอยยยย เนี่ย เพราะหลังจากจุดและมีคนเข้าร้านได้ 10 นาที
ก็มีชายคนนึง พิการยืนเท้าไม้ยัน 2 ขาอยู่หน้าร้าน ใส่หมวกก้มหน้ามองร้าน

...โอยยย กู

ตอนนั้นน่ะ นึกไว้ในใจว่า เอาแล้วไง เล่นกูคนแรกเลยใช่มั้ยเนี่ยครับ 
แต่ด้วยความเป็นเจ้าของร้านที่ดีก๊าบ กัดฟันเดินเข้าไปหาด้วยใจระทึก
ไม่ใช่กูเดินเข้าไปหา แล้วพี่หายแว้บไปต่อหน้านะครับ ทำงั้นเอาปืนมายิงหัวผมเลยดีกว่างัฟ 

ผมก็เอ่ย : "พี่ครับ...พี่มาขอเงินใช่มั้ย"
คนนั้นพยัก้หน้า..หงึ่กๆ ไม่ตอบด้วย (โดนแล้วกู)

ผม : "เอ่อ ... ผมไม่มีเงินนะ (ในกระเป๋าตอนนั้น) ผมให้ข้าวได้มั้ย"
คนนั้นพยัก้หน้า..หงึ่กๆ ไม่ตอบด้วย (โดนแน่ๆแล้วกู)

ผม : " เอ๊กซ์ ไปเอาข้าวมาให้พี่เขาทีซิ" ผมบอกเด็กในร้าน แล้วก็เดินตามตูดมันไปด้วย

แต่พอเอามาให้กับมือ แกก็กรุณาเงยหน้ามาสบตาครับ
ก็ค่อยโล่งว่า น่าจะคน  นะ

แต่ไม่ได้ติดตามผลว่า แกเดินไปไหนนะ หรือจะหายแว้บไปเลย