โรงเรียนในอุดมคติ

[นักศิลปะ]

ก็ถึงต้องพูดถึงระบบการศึกษาไงพี่

ทำไมเราไม่สอนให้เกษตรกรปลูกข้าวอย่างมืออาชีพ
มีความรู้เรื่องระบบนิเวศ และเทคโนโลยีการเกษตร
แทนที่จะเอาลูกชาวนามาเรียนอะไรก็ไม่รู้ ที่จบไปแล้วก็ไม่ได้ใช้
ไม่ก็เรียนไปทำงานในเมือง แล้วทิ้งนาให้คนแก่ทำ

(ที่พูดนี่พูดแบบมุมมองคนที่ชีวิตเกิดมาไม่ลำบากนะ)






พูดถึงหมี่เป็ด
ผมอ่านกลอนแกแล้วต้องใช้ความพยายามอย่างสูง ในการแบ่งวรรคตอนครับพี่
มีใครมีปัญหาแบบนี้มั่งมั้ย
แต่เนื้อหา และวิธีเล่นคำแกแหวก และเป็นเด็กแนวในวงการบทกลอนเลยนะ 

เรื่องการศึกษา ผมดีใจที่ตั้งคำถามกันเยอะๆ
คือผมก็ตอบไม่ได้ แต่เชื่อว่าสักวันจะมีคนตอบได้
และนำไปสู่การแก้ไข อาจจะไม่ใช่รุ่นเราหรือรุ่นลูกเรา

ผมเคยถามพ่อเรื่องเครื่องแบบนักเรียน
ว่าทำไมต้องแต่ง ทำไมต้องบังคับ
พ่อบอกว่า บ้านนอกต้องบังคับ
แต่ไม่ได้จริงจังหรอก เพราะ
ชุดนักเรียน สามารถทำให้ทุกคน
ในโรงเรียนเป็นนักเรียน ไม่ได้เป็นลูก
ชาวนาคนเก็บขยะหรือลูกพ่อค้าคหบดี
นี่พ่อพูดถึงโรงเรียนที่พ่อสอน
บางคนมีชุดนักเรียน 1 ชุดสลับกันใส่
ในบรรดาพี่น้อง

[โก้]

รัฐบาล หรือคนใหญ่ๆ โตๆ คงไม่เห็นประโยชน์ของโรงเรียนนี้หรอกครับ
ผมเดาในแง่ลบนะ นี่ประเทศไทย มีหวังไม่กี่อย่างแล้ว ที่จะเกิดขึ้นได้
เดี๋ยวซักพักก็โดนงาบหายไปด้วยเงิน และคนบางจำพวก

น่าสนุกที่มีโรงเรียนแบบนี้ ดีใจแทนรุ่นหลานๆ
แต่เสียดายที่มันมาอยู่ในประเทศไทย

[นักศิลปะ]

โรงเรียนแบบนี้ทยอยเกิดมาเรื่อยๆ นะเฮียโก้
ยิ่งระบบการศึกษาเรามีปัญหามากยิ่งเปิดเรื่อยๆ
แต่อาจจะแพงมากด้วย เพราะการจัดการเรียนการสอน
ไม่ได้รับการอุดหนุนจากรัฐ

เพื่อนผมมีสอนลูกเองกับบ้าน
ผมไม่แข็งแรงในทัศนคติพออย่างเขา
เลยไม่กล้า

[X11]

ย้อนไปเห็นด้วยกับณตนะ ว่ามันไม่ได้เป็นเรื่องของระบบซะทั้งหมด

คนวางนโยบายกับคนเขียนหลักสูตรก็คนกลุ่มนึง อาจจะไม่ได้รู้ปัญหาของคนสอน (นโยบายมองจากมุมที่มองว่าสวยหรู ทำไม่ได้จริง หลักสูตรอัดเนื้อหาเยอะไป) บางครั้งนโยบายอย่างนึง แต่คนสอนยังคงทำตามความคุ้นเคย (สอนแบบบอกเล่าหน้าห้อง ไม่ให้ทำทดลอง ห้ามถามมาก เดี๋ยวตอบไม่ได้) งบประมาณ (ให้ทำทดลองมากเดี๋ยวเครื่องมือก็พัง จะเอาตังที่ไหนไปซื้อมาเปลี่ยน แค่เงินจ้างครูยังไม่ค่อยมี อย่าหวังเงินซื้ออุปกรณ์เลย) หรือถูกบีบด้วยเวลา การวัดผล เอ็นฯ หรืออะไรอื่นๆ (เวลาสอนมีนิดเดียว รร.​ก็มีกิจกรรมเพียบ ถ้าไม่รีบสอนให้ครบเนื้อหา  ก็โดนโวย นักเรียนเอ็นต์ไม่ติดอีก รร.เสียหน้า ก็ต้องรีบสอนกันหน้าชั้น)  ค่านิยมที่ไม่เปลี่ยน (เรียนเพื่อเอ็นท์ เรียนเพื่อให้ใบประกาศอะไรสักใบ ไม่ว่าจะจบไปทำอาชีพอะไร) คนสอนไม่มี ไม่พอหรือไม่มีคุณภาพ (ค่านิยมคนเก่งไม่นิยมเป็นครู ไม่ได้เป็นครูด้วยใจรัก ฯ )  จนอาจจะถึงเรื่องของการเลี้ยงดูด้วยซ้ำ (การเลี้ยงดูแบบตะวันออกที่จะอุ้มทะนุถนอมและป้อนกันแต่เกิด ขณะที่ตะวันตกจะปล่อยให้มันตะเกียกตะกายเล่นเอาเองบ้าง เป็นวิธีคิดที่มันไม่เหมือนกันแต่ต้น)

เราถูกสอนให้มองเป็นส่วนๆ นี้เป็นปัญหาการเมือง นี้เป็นปัญหาสังคม นี้เป็นปัญหาสาธารณสุข.. ฯ ขณะที่ปัญหามันไม่ได้เกิดจากส่วนใดส่วนหนึ่งเสมอไป แต่เป็นผลกระทบจากหลายๆ ส่วนประกอบกัน
คำว่า "ผลผลิตที่สมบูรณ์ของระบบการศึกษาที่ล้มเหลว" ยังรู้สึกว่ามองปัญหาแค่ส่วนเดียว
แต่ก็อีกแหละ การมองแบบเป็น holism หรือองค์รวม มองปัญหาว่าเกิดจากหลายๆ สาเหตุที่มากระทบ พอถึงเวลาหาทางแก้ ต้องไปขุดรากถอนโคนหลายระบบมันทำได้ยาก ไม่เหมือนมองแค่ส่วนเดียว ภาพด้านเดียว มันมองทางออกได้ง่าย

[โก้]

โรงเรียนแบบนี้ทยอยเกิดมาเรื่อยๆ นะเฮียโก้
ยิ่งระบบการศึกษาเรามีปัญหามากยิ่งเปิดเรื่อยๆ
แต่อาจจะแพงมากด้วย เพราะการจัดการเรียนการสอน
ไม่ได้รับการอุดหนุนจากรัฐ

เพื่อนผมมีสอนลูกเองกับบ้าน
ผมไม่แข็งแรงในทัศนคติพออย่างเขา
เลยไม่กล้า

ที่กลัวคือสีแดงๆ นั่นล่ะครับ คนในรัฐบาล
ตาบอด หูหนวก หางตกกันหมดล่ะ เรื่องไหนที่เป็นประโยชน์เฉยๆ
ไม่ได้ต่อตัวเองด้วย

ไอ้เรื่องไหนเป็นประโยชน์ต่อตัวเองล่ะวิ่งกันหางชี้

[เก้อ]

ผมว่า การพัฒนาทั้งหลายของประเทศโลกที่สามอย่างเรา
มันก็คงไม่มีด้านไหน ล้ำหน้า ล้ำหลัง มากไปกว่ากัน
การศึกษา สังคม การเมือง ศิลปะ หรือแม้แต่การจราจร หรือเงินในกระเป๋า
คือมันก็แย่ไม่มากไม่น้อย และเท่าที่เห็นมันก็ค่อยๆดีขึ้นไม่เร็วไม่ช้าไปกว่ากัน
ก็คงตามที่ป้าหน่อยว่า ทุกอย่างมันเกาะเกี่ยวกันอยู่

ส่วนความหมายของคำว่าล้มเหลวอะไรยาวๆนั่น
คงเพราะผมนึกถึงทางออกมั้งครับ ทางออกของปัญหาทั้งหมดนี้
เผอิญผมนึกไม่ออกว่า เราจะลุล่วงปัญหาที่สั่งสมมายาวนาน
ทั้งหมดนี้ไปได้ด้วยวิธีไหนถ้าไม่ใช่การศึกษา ก็เลยฟันธงโชะไปซะยังงั้น
(แล้วก็เพราะพูดเรื่องการศึกษากัน เลยจำกัดไว้แค่นั้น)

แต่ก็อีกล่ะ ใครมันจะเข้ามาแก้ปัญหาได้ล่ะนะ
ในเมื่อคนแก้ก็คือตัวปัญหาซะเอง ปัญหาชิ้นโตซะด้วย
ผมหมายถึงคนที่จะมาจัดการบริหารการศึกษาเนี่ย
ก็พวกนักการเมืองที่เราเห็นหน้าในทีวีทุกวัน


คิดว่าคงมีหลายท่านเคยฟังเพลง
Another brick in the wall เพลงคลาสสิคของคณะพิ้งค์ฟลอยด์
ตอนนั่งเรียนในห้องเรียนสมัยมัธยม ฟังอาจารย์พูดๆ
ไปมาทีไร ผมก็นึกถึงมิวสิควิดีโอนี้แฮะ
แต่จะลุกขึ้นมาพังโต๊ะมันก็ยังไงๆอยู่ 

เออ เพลงนี้มีไรให้พูดถึงเยอะเลยแฮะ
เข้ากับจู๋นี้ด้วย เดียวหามาลงดีกว่า

[โก้]

อย่างที่เก้อพูดน่ะใช่เลย
ไอ้คนที่จะมาจัดระบบ รูปทรง
ของโรงเรียนดีๆ แบบที่จั่วหัวไว้

ไอ้นี่ล่ะตัวปัญหา

[ยุนเอ]

พี่เก้อพังโต๊ะเลย 

เชื่อนะว่าถ้าพี่เก้อพังโต๊ะ จะมีเต่าวิ่งเข้ามาช่วย 

[ณต]

ก็ถึงต้องพูดถึงระบบการศึกษาไงพี่

ทำไมเราไม่สอนให้เกษตรกรปลูกข้าวอย่างมืออาชีพ
มีความรู้เรื่องระบบนิเวศ และเทคโนโลยีการเกษตร
แทนที่จะเอาลูกชาวนามาเรียนอะไรก็ไม่รู้ ที่จบไปแล้วก็ไม่ได้ใช้
ไม่ก็เรียนไปทำงานในเมือง แล้วทิ้งนาให้คนแก่ทำ

(ที่พูดนี่พูดแบบมุมมองคนที่ชีวิตเกิดมาไม่ลำบากนะ)


พูดถึงหมี่เป็ด
ผมอ่านกลอนแกแล้วต้องใช้ความพยายามอย่างสูง ในการแบ่งวรรคตอนครับพี่
มีใครมีปัญหาแบบนี้มั่งมั้ย
แต่เนื้อหา และวิธีเล่นคำแกแหวก และเป็นเด็กแนวในวงการบทกลอนเลยนะ 

ชาวนารุ่นพ่อของตาของตูเนี่ย
ปลูกข้าวอย่างมืออาชีพที่สุดแล้วล่ะ
แกไม่ได้เรียนอะไรเป็นเรื่องเป็นราวหรอก
แต่แกรู้่ว่า ในน้ำมีปลา ในนามีข้าว
ปุ๋ยก็ไม่เคยต้องใช้ปุ๋ยเคมี

เพียงแต่แกไม่เก่งเรื่องการตลาด
และแกเกรงใจ คนที่เรียนมาสูงๆ
พวกเกษตรอำเภอ หรืออะไรเทือกนี้
ที่มาคอยแนะนำแก ให้ทำอย่างนั้นอย่างนี้
เพราะแกคิดว่า พวกนี้เรียนมาสูง เลยเชื่อ

ต้องเข้าใจก่อนว่า ทำนา เนี่ยมันเหนื่อยนะครับ
ตากแดดหน้าดำ ใครลองไปดำนาดูสักชั่วโมงก็จะรู้
แต่ปัจจุบัน โฆษณาครีมหน้าขาว เต็มไปหมด
ใครที่ไหน มันจะอยากไปลงนาให้หน้าไหม้ (พี่จ๊อบ บรรจบ เคยพูดไว้)

.........................................

ส่วนเรื่องกวีหมี่เป็ด
เต่าต้องอ่านออกเสียงครับ
อ่านออกเสียงดังๆ
อ่านไปสักพัก เดียวจะรู้เองว่า
มันต้องแบ่งวรรคตอนยังไง

คือบทกวีเนี่ย ต้องฟังเสียงครับ
มันจะเป็นทำนองเพลงเลยด้วยซ้ำ
บทกวีที่ดี คือบทกวี
ที่มีท่วงทำนองที่ไพเราะเสนาะหู
ลองดูนะครับ 

....................................
สำหรับบักเก้อ และคนอื่นๆ
เอาเนื้อเพลงและรูปแผ่นเสียงมาฝาก

Another Brick in the wall part1

Daddy's flown across the ocean
Leaving just a memory
A snap shot in the family album
Daddy  what else did you leave for me
Daddy what d'ya leave behind for me
All in all it was just a brick in the wall
All in all it was all just brick in the wall

.......................................

Another Brick in the wall part2

We don't need no education
We dont need no thought control
No dark sarcasm in the classroom
Teachers leave the kids alone
Hey Teachers Leave us kids alone!
All in all it's just another brick in the wall.
All in all you're just another brick in the wall.

....................................

Another Brick in the wall part3

I don't need no arms around me
I don't need no drugs to clam me
I have seen the writing on the wall
Don't think I need anything at all
No don't think  I'll need anything at all
All in all it was all just bricks in the wall
All in all you were all just bricks in the wall

ปกหน้า


พลิกดูด้านใน


แผ่นเสียงกับซองใส่ ที่มีลายมือเขียนเนื้อเพลง
ป.ล. ลายมืออ่านยากอิ๊บอ๋าย

[Buob Marley]

ชีวิตนี้ตูจะรอเก้อเป็นนายก 

[ณต]

MV สมัยที่ตูดู ก็อันนี้แหละ
ไม่รู้อันเดียวกับของบักเก้อหรือเปล่า

Another Brick in the wall part2
http://www.youtube.com/v/M_bvT-DGcWw

ก็สมัยที่อัลบั้มนี้ออกมา ก็ตอนปี 1979
เกือบสามสิบปีแล้ว ที่คนอังกฤษเค้าคิดเรื่องนี้กัน

ก็เป็นนิมิตหมายอันดี
ที่พวกเราตอนนี้ได้ตั้งคำถามกัน
ก็ต้องรอพวกเราคนใดคนนึง หรือหลายๆคน
มีโอกาสได้เข้าไปทำงานการเมืองที่ดูแลรับผิดชอบเรื่องนี้
แล้วก็อย่าลืมบวกไปอีกสามสิบปี

แต่ตูไม่ได้บอกว่า ระบบการศึกษาของอังกฤษมันดีนะ
ปัจจุบัน คนอังกฤษ แม่งไม่สนใจเรียนกันเท่าไหร่หรอก
เพราะเนื่องจากรัฐบาลเลี้ยงดู
แถมพวกถ่อยสถุล ไร้ความรับผิดชอบ ก็มีอยู่เยอะแยะ
ต่างจาก ป้าๆ ลุงๆ สมัยก่อน
ที่เป็นผู้ดี๊ ผู้ดี อังกฤษ สุภาพและฉลาด
ทั้งๆ ที่การศึกษาก็แค่มัธยมบ้านเรา เท่านั้นเอง
คือการศึกษาน้อย แต่เข้าใจโลก
และมีแนวคิดที่ดี รู้จักรับผิดชอบตัวเอง
มีส่วนร่วมกับสังคม

ก็ต้องดูกันต่อไป สำหรับประเทศไทย
แต่ตราบใด ที่ยังให้ไดโนเสาร์
มาบริหารประเทศอยู่ ก็อาจจะต้องบวกไปอีกร้อยล้านปี 

[ออยอิชี่]

อยากส่งลูกมาเรียนแบบนี้มั่ง
แต่ยังหาแม่ไม่ได้เลย 

โรงเรียนอุดมคติ หรือ โรงเรียนอุดม อะคะติ 

[iannnnn]

แบบที่เราเรียนๆ กันนี่ไงครับ โรงเรียนอุดม/อคติ

[บิ๊กเล็ก]

เข้ามาตามลิงค์จากเว็บเฮียแอน

น่าเรียนมากครับ ...

เพิ่งได้มาปั่น .. พรุ่งนี้สอบแล้ว 

[ชชช]

เมื่อปี1999ตอนที่ไปเรียนเป็นนักเรียนแลกเปลี่ยนที่ประเทศญี่ปุ่น
เคยไปทัศนศึกษาที่โรงเรียนการเกษตรอยู่วันสองวันครับ
จำได้ว่าเป็นโรงเรียนมัธยมปลาย
การเรียนแบ่งเป็นสองช่วง
ช่วงแรกเรียนวิชาสามัญต่างๆ เลข สังคม ประวัติศาสตร์ ฯลฯ
ช่วงหลังเรียนวิชาเกษตร ปลูกมัน ปลูกหญ้า เลี้ยงวัว เลี้ยงไก่ ฯลฯ

โรงเรียนมีเนื้อที่ใหญ่มากส่วนใหญ่เป็นเนื้อที่สำหรับการเพาะปลูกและทำฟาร์มครับ

นึกภาพเหมือนเกษตรกำแพงแสนหน่ะครับแต่ว่าเป็นมอปลายเรียนกัน

ผมละนึกอยากให้มีโรงเรียนแบบนี้ในบ้านเราเยอะๆจริงๆ
ไหนๆก็จะเป็นครัวของโลกกันทั้งที(ยังจะเป็นกันอยู่รึปล่านะ)

ปล.ตอนอยู่เมืองไทยต้องยอมรับว่าผมก็ไม่ได้ภูมิใจอะไรกับประเทศเราหนักหนา
อารมณ์ว่าหาข้อดีได้ยาก
แต่พอมาทำงานที่ญี่ปุ่นแล้ว
เจอคนญี่ปุ่นคลั่งไคล้เมืองไทย แล้วก็ทำให้น้ำตาซึม ด้วยความตื้นตันขึ้นมาเหมือนกันนะ
รักประเทศไทยจริงๆ






พูดถึงหมี่เป็ด
ผมอ่านกลอนแกแล้วต้องใช้ความพยายามอย่างสูง ในการแบ่งวรรคตอนครับพี่
มีใครมีปัญหาแบบนี้มั่งมั้ย
แต่เนื้อหา และวิธีเล่นคำแกแหวก และเป็นเด็กแนวในวงการบทกลอนเลยนะ