ฟอนต์ฟอรั่ม ดาวน์โหลดฟอนต์ | บทความ | ฟอรั่ม | เกี่ยวกับเรา
13 ก.พ. 2012, 07:01 น. *
ยินดีต้อนรับจ้ะ ขาจร กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ สมัครสาวก
ส่งอีเมลยืนยันการใช้งาน?

เข้าสู่ระบบด้วยชื่อผู้ใช้ รหัสผ่าน และระยะเวลาในเซสชั่น
ร้านสกรีนเสื้อ
ข่าว: นี่มันเว็บฟอนต์ ไม่ใช่เว็บติ่งนะครับ fuc yea
   หน้าแรก   คุ้ยกระจู๋ เข้าสู่ระบบ สมัครสาวก  
  พิมพ์  
ผู้เขียน กระจู๋: งาน เงิน ความหวัง อนาคต  (อ่าน 154565 ครั้ง)
0 สาวก และ 1 ขาจร กำลังดูกระจู๋นี้
ยักษ์
*****
จิตพิสัย 3236
โพสต์: ขี้เกียจนับ
ความหล่อ: ประเมินค่ามิได้
iannnnn iannnnn เว็บไซต์ ออฟไลน์ ออฟไลน์
ตอบ: งาน เงิน ความหวัง อนาคต (06 เม.ย. 2008, 02:54 น.)
เจ๊ส้มโทรมาตอนโบว์ขับรถอยู่ (เที่ยงคืนกว่าละ)
ตูเลยรับโทรศัทพ์แทน จับบใจความได้ว่า

"โบว์ ชั้นอ่านกระจู๋นั้น(จู๋นี้แหละ)แล้ว
เรื่องของชั้นจิ๊บๆ ไปเลยว่ะ
แกมีอะไรให้ชั้นช่วยก็บอกมาเลยนะ ฮือๆ~ "


กร๊าก
เท่าที่อ่านมายังไม่เห็นความตั้งใจของโบว์ที่พยายามจะบิ๊วให้ดูน่าสงสารเลยนะเจ๊
เพราะปกติก็เห็นกลบเรื่องนี้ไว้มิดอยู่แล้ว คงถือโอกาสที่มีจู๋นี้เลยหยิบมาเล่าซะหน่อยมั้ง
บันทึกการเข้า
มังกร
******
จิตพิสัย 813
โพสต์: 12855
รับทำเสื้อทั่วราชอาณาจักรไทย
monamafia เว็บไซต์ ออฟไลน์ ออฟไลน์
ตอบ: งาน เงิน ความหวัง อนาคต (06 เม.ย. 2008, 13:57 น.)
ภาค 4 จบแล้วค่ะ ปลื้ม
ขอบคุณมิตรรักแฟนเพลงทุกคนที่ติดตามนะคะ ขำ Bell ที่บอกว่านึกว่าพี่โบว์เป็นคุณหนูไอโซ ทำธุรกิจเล่นๆ
แต่พี่ก็้เคยเกือบเป็นนะ จำได้ตอนปี 1 ได้ตั้งไปมหาลัยอาทิตย์ละ 2 พันแน่ะ
...
...
...
อย่างที่บอกตอนแรกว่าตอนนี้โบว์มีรายได้ 2 ทาง
คือ 1.เป็นเจ้าของแบรนด์ “monamafia”
2.เป็น project manager สตูดิโอออกแบบชื่อดังย่านวังหิน


ตอนนี้ทำแบรนด์ monamafia ได้ 3 ปีกว่าแล้วค่ะ
ปีแรกยังไม่อยู่ตัว บางเดือนไม่มีงานเลย
แต่หลังๆ เริ่มอยู่ตัวค่ะ มีงานเข้าทุกเดือน รายได้ดีใช้ได้
บางเดือนงานน้อย บางเดือนงานเยอะค่ะ
แต่เฉลี่ยแล้ว เดือนนึงก็ได้ประมาณ 2 หมื่นกว่าบาท
แรกๆ ที่เริ่มทำ ยังไม่มีเว็บไซต์เลยค่ะ โบว์ทำแบบดิบและถึกมาก
คือทำโบรชัวร์ไปแปะตามมหาลัยแล้วก็รอลูกค้าติดต่อมาแล้วก็เอางานไปพรีเซนต์
บางทีก็เดินดุ่มๆ เข้าไปหาเลยตามพวกมหาลัยน่ะค่ะ
ตอนทำปีแรกๆ ปัญหาก็มีค่ะ บางทีโรงสกรีน สกรีนงานออกมาห่วย
ไม่ตรงสเป็กก็ต้องทำใหม่ ลูกค้าส่งคืนก็มี บางทีช่างเย็บออกมาห่วยก็ต้องตัดแล้วเย็บใหม่
บางทีส่งของไปแล้วแต่ยังไม่ได้เก็บเงิน
ลูกค้าก็หาเรื่องว่างานไม่สตรงสเป็ก ทั้งๆ ที่เราทำตรงทุกอย่าง ก็ทะเลาะกันไป
แรกๆ ลูกค้าด่านี่แทบร้องไห้เลยค่ะ นอนไม่หลับเลยเครียดมากๆ
บางเจ้าเราใจดี สนิทกัน ไม่เก็บมัดจำ ทั้งที่เซ็นเอกสารแล้วมันยกเลิกเฉยเลย
เกลียดขี้หน้ากันไปเลยก็มีอีกเยอะ ก็เลยได้ข้อสรุปว่าเวลาจะสั่งของ มัดจำก่อนนะคะ 50%
แล้วพอส่งของเก็บเงินสดหรือเช็คเลย อุ่นใจ ไม่โดนโกงแน่ค่ะ (มีแต่โกงเค้า)
แต่ก่อนถึกมากๆ เดี๋ยวนี้ตั้งแต่มีเว็บไซต์เริ่มขี้เกียจเพราะสบายขึ้น มีลูกค้าเยอะขึ้น
กว่าที่จะสบายแบบนี้มีงานเข้าอย่างนี้ ก็ต้องผ่านอะไรมาเยอะมากๆ
เรื่องเสื้อโบว์ก็ลองผิดลองถูกมากเรื่อยๆ จนลงตัวอย่างทุกวันนี้ ยิ้มน่ารัก


งานออกแบบเว็บไซต์ u6isap
มีแต่คนเตือนว่า การทำธุรกิจกับแฟนและกับเพื่อนนี่ยากและลำบากที่สุด
บางทีเสียแฟนเสียเพื่อนไปเลย โบว์อาจจะโชคดีมากๆ ที่ไม่เคยมีปัญหาเรื่องนี้เลย
แอนกับปิงเนี่ยนิสัยจะคล้ายๆ กัน คือเรียกได้ว่าเรา 3 คน สบายมากๆ
ทั้งเรื่องงานและเรื่องเงิน ไม่เคยมีปัญหากันสักครั้งเดียว
เงินๆทองๆ นี่โบว์คุมคนเดียวเลยนะ ทำมาจะ 2 ปี
ไม่รู้ว่า 2 คนนี้เคยเปิดบัญชีรายรับรายจ่ายดูบ้างรึเปล่า
เราอยู่ด้วยกันบนพื้นฐานความเชื่อใจมากๆ
ตอนนี้เว็บพอร์ทยังไม่เสร็จเลย ทั้งๆ ที่เป็นสตูดิโอออกแบบทำเว็บไซต์แท้ๆ
งานมันเข้ามาไม่ขาดมือ ปากต่อปากด้วยน่ะ เลยยังไม่มีเวลาทำต่อให้เสร็จซะที
รายได้ก็โอเคนะคะ อยู่ได้ค่ะ (ไว้ว่างๆจะมาเล่าถึงแผนอนาคตที่เรา 3 คนวางไว้) ลันล้า


แค่นี้แหละค่ะชีวิตพิมพ์ยาวเลย คือโบว์ก็ไม่เคยพิมพ์ยาวขนาดนี้มาก่อน
แต่เห็นมันเข้ากับกระทู้นี้ เลยอยากเล่าไว้เป็นกรณีศึกษา
ให้กับหลายๆ คนที่กำลังพบกับปัญหาในตอนนี้
โบว์ก็คงเล่าครั้งนี้ครั้งเดียว และที่กระทู้นี้ที่เดียว คงไม่ได้มาเล่าบ่อยๆ
เพราะมันคงไม่ดีนักที่เราจะมาคร่ำครวญหรือทำให้เรื่องที่เกิดขึ้นมันน่าสงสาร
อยากให้รู้ว่าทุกคนก็มีปัญหาเหมือนกัน ต่างกันตรงที่ว่าจะแก้ปัญหานั้นยังไง
คือบางคนอาจจะคิดว่าชั้นเจอปัญหาหนักหน่วงมาก
ไม่เป็นอย่างชั้นไม่รู้หรอก หรือว่าถ้าคุณเจอแบบชั้นคุณก็ต้องแก้ปัญหาแบบชั้นเหมือนกัน
ไม่จริงหรอกค่ะ เราเลือกได้ แล้วแต่ว่าจะเลือกทางไหนเท่านั้นเอง
ทั้งๆที่อยู่ในสถาณการณ์เดียวกัน แต่ทำไมเราเลือกแก้ปัญหาต่างกัน
ตอนนั้นถ้าโบว์หนีปัญหา หรือแก้ปัญหาด้วยวิธีอื่น โบว์ก็คงไม่มีวันนี้
วันที่ทุกอย่างคลี่คลาย วันที่ครอบครัวกลับมามีความสุขอีกครั้ง  ปลื้ม

ขอบคุณแอนด้วยเหมือนกัน
คือที่โบว์เล่ามาเนี่ย บางเรื่องแอนยังไม่รู้เลยนะคะ
แต่โบว์ขอบคุณแอนมากๆ ที่เข้าใจในเรื่องครอบครัวที่เป็นอยู่ตอนนี้
แอนก็เข้าใจว่าโบว์คงไม่มีวันทิ้งครอบครัว ทิ้งพ่อทิ้งแม่


ให้ข้อคิดแก่น้องๆที่เรียนอยู่ด้วยแล้วกันนะคะ
คือชีวิตนี้เรียนอย่างเดียวไม่ได้นะคะ  ถ้าเราไม่ฝึกปรือฝีมือในทุกๆด้าน
เมื่อไหร่ที่เราเจอปัญหาหนักหน่วง เจอมรสุมของชีวิต
แล้วเราจะไม่สามารถรับมือกับมันได้อย่างฉลาดเลย
เราอาจจะไม่มีทางออกของปัญหานั้น
หรือถ้ามีทางออก ทางออกของเรานั้นมันอาจจะไม่ใช่ทางออกที่ดีที่สุดของชีวิตเรา
แล้วคนที่เสียใจมากที่สุดเมื่อมองย้อนกลับมาก็คือตัวเราเอง


เป็นกำลังใจให้คนที่พบปัญหาจากเรื่องงานเรื่องเงินและอนาคตตอนนี้นะคะ
สู้ๆค่ะ ปัญหาทุกอย่างมีทางออกจริงๆ
ถ้าสู้สุดกำลังแล้วไม่มีทางออกให้มันรู้ไป เจ๋ง


บันทึกการเข้า

http://bow.iannnnn.com/
www.monamafia.com รับทำเสื้อค่ะ
ฉันเป็น...
จอมพลัง
*****
จิตพิสัย 1230
โพสต์: 12358
ภ. กางโร่มมมม..ยักษ์ กะ ล.กินกล้วย
อีเมล ออฟไลน์ ออฟไลน์
ตอบ: งาน เงิน ความหวัง อนาคต (06 เม.ย. 2008, 14:08 น.)
อ่านของโบว์ละ ไม่มีไรพูด เพราะโบว์รู้แจ้งด้วยความลำบากที่ผ่านไป  เจ๋ง
 (แจ๋ว แจ๋ว) ปรบมือให้ความแข็งแรง
และ  (แจ๋ว แจ๋ว) ปรบมือให้ที่บอกกล่าวเล่าเรื่อง
ขอเหล่านี้ เรื่องพันหยั่งงี้การได้รู้ ดีกว่าอ่านหนังสือข้อคิดกำลังใจที่วางขายเป็นไหนๆ
อ่านแล้วเอาไปย่อยใช้ในชีวิตกันเถิด เพื่อนเอ๋ย

ผมเห็นโบว์หนแรก นึกว่าคุณหนูแหง คริคริ
บันทึกการเข้า

~*ความเอ๋ย ความสุข*~
พี่เสือ
****
จิตพิสัย 169
โพสต์: 1523
~ตามลม~
เว็บไซต์ ออฟไลน์ ออฟไลน์
ตอบ: งาน เงิน ความหวัง อนาคต (06 เม.ย. 2008, 15:19 น.)
อ่านเรื่องของโบว์แล้ว  ไม่มีคำใดจะพูดได้ดีไปกว่า "นับถือ"ค่ะ  เจ๋ง

บันทึกการเข้า
ละเลียด เลือด
จอมพลัง
*****
จิตพิสัย 1083
โพสต์: 6386
http://twitter.com/panotr ออฟไลน์ ออฟไลน์
ตอบ: งาน เงิน ความหวัง อนาคต (06 เม.ย. 2008, 15:25 น.)
สุดยอดแห่งพลังใจเลย
นับถือครับ   เจ๋ง
บันทึกการเข้า

อยากตัวโตกว่า
จอมพลัง
*****
จิตพิสัย 801
โพสต์: 12487
หง่าวววว
icez เว็บไซต์ ออฟไลน์ ออฟไลน์
ตอบ: งาน เงิน ความหวัง อนาคต (06 เม.ย. 2008, 16:24 น.)
เข้ามาบอกว่าเสื้อ bitanime สวยครับ กรี๊ดดดดด

ผมได้ฟรีมาสองปีและ (ไม่ฟรีหรอก ค่าจดโดเมนมัน มันให้มาเป็นเสื้อ เชอะ ทุนก็ไม่เท่ากัน)
บันทึกการเข้า

เป็น
เดอะวาฬ
******
จิตพิสัย 415
โพสต์: 3526
เว็บไซต์ อีเมล ออฟไลน์ ออฟไลน์
ตอบ: งาน เงิน ความหวัง อนาคต (06 เม.ย. 2008, 17:23 น.)
พี่โบว์ เกดจะขยันนะ   ฮือๆ~
บันทึกการเข้า

กินทุกอย่างยกเว้นต้นหอมค่ะ
ยักษ์
*****
จิตพิสัย 3236
โพสต์: ขี้เกียจนับ
ความหล่อ: ประเมินค่ามิได้
iannnnn iannnnn เว็บไซต์ ออฟไลน์ ออฟไลน์
ตอบ: งาน เงิน ความหวัง อนาคต (06 เม.ย. 2008, 17:38 น.)
กร๊าก เอ็งแหละตัวดีเลยไอ้เกด
รีบๆ ขยันได้แล้ว
บันทึกการเข้า
ชื่ออรค่ะ
หมีจริงๆ
*
จิตพิสัย 784
โพสต์: 31555
FHM*
meehod เว็บไซต์ อีเมล ออฟไลน์ ออฟไลน์
ตอบ: งาน เงิน ความหวัง อนาคต (06 เม.ย. 2008, 17:45 น.)
อ่านแล้วรู้สึกกลัวเลย
นี่เราถึงวัยทำงานแล้วหรือนี่
อุส่าห์มั่วเรียนต่อ ตอนนี้ก็จะจบแล้ว

กำลังเคว้งเลย  ฮือๆ~
เห็นคนอื่นพยายามดีจริงๆ
อรก็จะพยายามค่ะ

ขอบคุณทุกคนที่ให้ข้อคิด  ยิ้มน่ารัก
บันทึกการเข้า

ตามหารักแท้ค่ะ โฮกกก
ลั้นลา ♫
มังกร
******
จิตพิสัย 1184
โพสต์: 11223
>,<
doyouseethesky kwangkungzaa ออฟไลน์ ออฟไลน์
ตอบ: งาน เงิน ความหวัง อนาคต (06 เม.ย. 2008, 18:25 น.)
บวกแรง ๆ ให้พี่โบว์ค่ะ ^^''
อ่านแล้วมีกำลังใจขึ้นเยอะ..
เรื่องของกวาง ขี้ประติ๋วไปเลย


แต่อ่านของพี่ ๆ หลาย ๆ คน ทำให้คิดอะไรได้หลาย ๆ อย่างนะคะ


ขอบคุณมาก ๆ  ไหว้



//////////////


เรื่องของกวางก็..


ปวช.

กวางเริ่มทำงานชิ้นแรกเลย คือเป็นพนักงานห้างอ่ะค่ะ..
ห้างก็แถวบ้านเลย โลตัสนี่ล่ะ
รับงาน parttime ทำในช่วงครึ่งวัน ครึ่งวันเช้าเรียนปวช. ครึ่งวันบ่ายทำงาน

ทำงานนี้มาเกือบปีอ่ะค่ะ จับงานหลายอย่างมาก
ทั้งเป็นพิธีกรเล่นเกม activity
ประสานงานเรื่อง activity กับบริษัทอื่น ๆ ที่มาจัดรายการกับทางห้าง
เป็นช่างศิลป์บ้าง ตัด sticker ทำป้ายให้พี่ ๆ เขามั่ง
ทำซุ้มลูกโป่ง ทำบัตรพนักงานให้แผนกบุคคล
เดินเอกสาร ประสานงานเรื่องเช็คสต็อก
พี่ ๆ เขาว่าเป็นพนักงานมือปืนค่ะ ทำได้เกือบหมดยกเว้นช่างไฟ

ถามว่าได้เงินไหมก็ได้นะ.. แต่ได้ไม่เยอะหรอกค่ะ
ช่วงนั้นทำงานเอาความสนุกสนานเป็นที่ตั้งอ่ะค่ะ
เพราะทำงานที่นั่น ก็ได้คุยกับพี่ ๆ หลายคน
จากที่ดูจะเครียด ๆ กลายเป็นอยากทำงานมันซะ 7 วันเลยค่ะ
หัวหน้างานดี พูดดี ให้คำปรึกษาได้ แค่นี้ก็อยากอยู่ทำงานให้ตลอดละล่ะ



มหา'ลัยปี 1
จนกระทั่งกวางออกมาจากที่นั่น เมื่อตอนที่กวางจะเข้าปี 1 อ่ะค่ะ
หลังจากออกมาแล้วก็ยังคิดถึงพี่ ๆ ในนั้นที่อยู่ในช่วงที่เราทำงานเสมอ..
กวางสามารถเดินเข้าไปทักทาย ไหว้สวัสดีได้โดยไม่เขินอะไรเลย
ไม่เขินที่ว่าเขาจะเป็นยาม เป็นพนักงานจัดสินค้า หรือเป็นพนักงานทำความสะอาด
หรือเป็นใครก็แล้วแต่ รู้แค่เรานับถือ เคยร่วมงานกัน รู้สึกดีต่อกัน เท่านั้นก็เพียงพอแล้ว



อยู่ปี 1 ได้สักพัก ปิดเทอมใหญ่ ก็ไปฝึกงานค่ะ
ตัดสินใจไปฝึกงานคนเดียวแถว ๆ ปิ่นเกล้า
พี่ ๆ ที่นั่นเขาก็ต้อนรับกวางดีค่ะ เราดันเป็นผู้หญิงคนเดียวที่กล้าเข้ามาฝึกงานที่ร้านเขา
แถมร้านเขารับเราเป็นรุ่นแรกอีกต่างหาก
ผ่านมาไ้ด้ด้วยดีค่ะสำหรับที่นี่ สอนอะไรหลายอย่างมาก
เข้ามาวันแรกสอนให้ท่อง cd-key windowXP กับ window98 นี่ไม่มีลืมเลยค่ะ
งาน hardware ประกอบเครื่อง ดูอาการเสีย ลง OS ทำเป็นได้ในเดือนเดียวเลย
พอเปิดเทอมเพื่อน ๆ เขาก็ทึ่ง ๆ กับความสามารถที่เปลี่ยนไปหลังฝึกงานเสร็จ..
เป็นวิชาที่ติดตัวมาจนถึงตอนนี้เลยค่ะ เอามาใช้กับงานปัจจุบันด้วย


มหา'ลัยปี 3
กวางฝึกงานอีกครั้ง ช่วงปี 3 ค่ะ ปิดเทอมใหญ่เหมือนกัน
จะบอกว่าได้ที่ฝึกงานจากเพื่อนอ่ะค่ะ แนะนำมา (แนะนำช่วงปีก่อนฝึกงานประมาณกลาง ๆ ปี)
จนตอนหลังก็เป็นแฟนกัน และสุดท้ายก็เลิกกันในช่วงที่ฝึกงานอยู่นั่นล่ะค่ะ (เลิกกันช่วงเดือนมกราคมในปีที่ฝึกงาน)
กวางได้ฝึกงานช่วงเดือนมีนาคมอ่ะค่ะ เป็นบริษัททำเกี่ยวกับ web hosting
พี่ ๆ เจ้าของบริษัท จบที่เดียวกับกวาง (เทคนิคกรุงเทพฯ)
พี่เขาก็เรียกเข้าไปคุยเล่น ๆ กันบ้างเพราะเล่นเว็บบอร์ดส่วนตัวของพี่เขาอยู่นิดหน่อย
กวางอยู่ที่นี่รู้สึกตัวเองทำตัวเสียชื่อสถาบันจังเลย เล่น m ตลอด -*-"

จนมีพี่คนนึงเขาลาออกในช่วงที่กวางฝึกงานพอดี
เขาก็บอกกวางว่า กวางอ่ะเก่งนะแต่ตั้งใจศึกษาจากพี่ ๆ เขาหน่อย
พี่ ๆ เขาอ่ะมีอะไรให้เรียนรู้อีกเยอะมาก ถ้ากวางเก่งตรงนี้นะกวางจะไปได้ไกลเลยล่ะ
แต่เหมือนกวางจะรู้สึกอะไรช้าไปเสมอเลย..

ตอนหลังพี่คนนี้ล่ะค่ะ ที่แนะนำที่ทำงานที่กวางทำอยู่ปัจจุบันนี้ให้



จนกวางออกจากที่ฝึกงานตรงนั้นมา กวางก็เริ่มทำโปรเจกต์จบเลยค่ะ
โปรเจกต์จบที่ค่อนข้างนรกมากสำหรับกวางและเพื่อน ๆ รุ่นเดียวกันที่ประสบมาด้วยกัน
แล้วพวกเราก็ผ่านมันมาได้ ถึงจะไม่ค่อยสวยงามเท่าไหร่นัก
พวกเรารับปริญญา โดยไม่มีทรานสคริปต์อยู่กับตัว
ส่วนเหตุผลนั่นคือ ทำเอกสาร Thesis ไม่เรียบร้อย อาจารย์เลยยึดไว้ก่อน
ดังนั้น เรื่องที่กวางจะไปหางานทำดี ๆ ตำแหน่งดี ๆ งานราชการ รัฐวิสาหกิจ
แค่ไม่มี Transcript มันเหมือนถูกตัดมือไปแล้วข้างนึงนะคะ
เหมือนมนุษย์ไม่พิการ แต่ก็พิการไปแล้วเพราะเราเลือกบริษัทหรืออะไรไม่ได้มากอ่ะค่ะ
ช่วงนั้นกวางแก้ปัญหาด้วยการ print หน้าเว็บที่ระบุเกรด วิชาที่เคยเรียน และระบุว่าเราจบแล้วจริง ๆ ออกมา
พร้อมกับให้อาจารย์เซ็นชื่อกำกับว่าเป็นความจริงอ่ะค่ะ



ชีวิตมนุษย์รูทีน

ต่อมากวางเรียนจบได้งานสัมภาษณ์ที่แรก เป็นบริษัทประกันชีวิตแห่งหนึ่งค่ะ แถว ๆ พระราม 4
สัมภาษณ์ผ่านด้วยนะคะ แต่ไม่เอาดีกว่า กลัวโดนหลอก
ระหว่างนั้น กวางก็มีงานอดิเรกค่ะ ออกไปถ่ายรูปกับทริปที่เพื่อน ๆ จัดให้
ไปต่างจังหวัดบ้าง ในเมืองบ้าง ได้รู้จักกับพี่ ๆ หลายคน ได้ share ความคิดเห็น

เขาก็แนะนำให้กวางลองรับงาน freelance ดู เพราะอย่างกวางทำได้แน่ ๆ แต่กวางนิสัยเสียค่ะ
ขี้เกียจ ติดขี้เกียจอ่ะค่ะ ตัวมหาภัยเลย อาจทำชีวิตล่มจมได้ 555++
แต่ถ้าเครียดนี่คือ เครียดมันอยู่นั่นล่ะ แล้วจะทำให้กวางป่วยหนัก

หลังจากที่กวางอยู่ในชีวิตชิล ๆ ได้สักพัก
ก็มีเพื่อนในพันทิปอ่ะค่ะ แนะนำงานมาให้กวางลองไปสัมภาษณ์ดู
ก็ได้งานอยู่ในเมืองอ่ะค่ะ แถว ๆ ชิดลม start ที่ 15k โดยบอกว่า ทดลองงาน 3 เดือน
แต่ตอนหลังนี่ บอกว่าถ้าเกิดช่วยพี่ขาย project นี้ได้
เดือนนี้กวางผ่านทดลองงานเลย ไม่ต้องรอ 3 เดือน นั่นแค่ 1 เดือนจะ 2 เดือนเองนะ -*-"
กวางก็เลยได้ 14k ในช่วงทดลองงาน และหลังจากนั้นก็ได้ 15k มาประมาณ 3 เดือน

อยู่ที่นั่นกวางเครียดมาก เพราะกวางต้องทำงานแทนคนเก่าที่จะลาออกไป
พอคนเก่าลาออกไป กวางรับเองหมดเลยค่ะ ทั้งงานแก้ bug
support ลูกค้า (เป็นงานที่เสียเวลามาก ๆ) แถมต้องเขียนโปรแกรมเองในอีกโปรเจกต์หนึ่ง
และยังต้องคุยประสานงานกับโปรแกรมเมอร์อีกคนหนึ่งทาง msn ที่เขารับงาน freelance ไปทำที่บ้านอีกต่างหาก
กว่าจะคุยกันเข้าใจก็ซัดไปครึ่งค่อนวัน ประมาณนี้ล่ะค่ะ..
ช่วงที่ทดลองงานอยู่ก็ลากเพื่อนที่ยังไม่ได้งานเข้ามาทำงานอีก 2 คน

มีแต่คนบอกว่า กวางทำงานเงินเดือนสูงนะ 15k คนอื่น ๆ เขาได้น้อยกว่ากันทั้งนั้ืน แต่ก็นั่นล่ะค่ะ
ให้เงินเยอะ แต่เขาก็จ้างคุ้มค่าเชียวล่ะ.. พอกวางทำงานเครียดมาก ๆ เข้า กวางก็ไม่ค่อยสบายบ่อย ๆ
แรก ๆ ก็อดทนดี หลัง ๆ เริ่มท้อ หัวหน้างาน (เจ้าของบริษัท) เขาก็คุย ๆ เหมือนอยากให้เสร็จในวันสองวันนี้
ซึ่งมันเป็นไปไม่ได้ในทางปฏิบัติอ่ะค่ะ พองานพลาด ก็โทษเราก่อนคนแรก
ทั้งที่จริงแล้วมันพลาดตั้งแต่แรกแล้วก็ยังจะพยายามหาคนผิด

ตัดสินใจอยู่นานจนบอกกับเพื่อน ๆ ว่า กวางจะลาออกแล้วนะ..
แล้วก็ออกในเดือนพฤศจิกายน แอบรู้สึกผิดนิดหน่อยว่า เราทิ้งเพื่อนรึเปล่า
แต่เพื่อน ๆ ก็เข้าใจกวาง และก็บอกกับกวางว่าไม่ต้องคิดมากนะ
กวางทนไม่ไหวก็ไม่ต้องอยู่ล่ะดีแล้ว.. (ขอบคุณมาก ๆ ที่เข้าใจ  ฮือๆ~)






ย้ายที่ใหม่

กวางคุย m กับพี่คนนั้น (ที่ฝึกงานช่วงปี 3 แล้วลาออกไปช่วงที่กวางฝึกงาน)
ก็ได้ข่าวว่า พี่เขาเปิดบริษัทเองแล้วนะเป็นบริษัททำเว็บ hosting และรับวางระบบ+ดูแล server ด้วย
กวางก็ระบายกับพี่เขาบอกว่า พี่พอจะมีงานที่ใกล้ ๆ บ้านกวางไหมคะ

พี่เขาเลยแนะนำที่ทำงานที่กวางทำอยู่ปัจจุบันให้ เป็นบริษัทพี่ชายพี่นะ..
แต่แลกกับ ทำงาน 6 วัน เงินเดือนน้อยกว่าที่เก่าหน่อยนึง (หดมา 4 พัน)
แต่ค่ารถนี่ จากบ้านไปทำงาน นั่งมอไซค์วิน 20 บาทถึงออฟฟิศเลยค่ะ
เคยตื่นตี 5 เดี๋ยวนี้ตื่น 8 โมงเช้าก็ยังไปทำงานทันแบบชิล ๆ
แต่เนื่องจาก กวางเข้ามาที่นี่ช่วงปลายปี (กลางเดือนธันวาคม)
เขาเลยยังไม่มีโบนัสให้ หรือมีการปรับเงินเดือนขึ้นให้ในช่วงตรุษจีน
ดังนั้นถ้าเกิดกวางอยากได้โบนัส กวางก็ต้องทำงานที่นี่ให้มีผลงานและทำให้ครบปี จึงจะได้โบนัส
รายละเอียดนั้นกวางก็ยังไม่ทราบแน่ชัดนะคะว่าปกติจ่ายกี่เดือน แต่ก็คิดในแง่ดีที่ว่า


กวางทำงานที่นี่กวางได้อยู่ใกล้ครอบครัวมากขึ้น
กวางเครียดกับงานน้อยลง มีเวลาพักผ่อนมากขึ้น
กวางสนุกสนานกับงาน สนุกสนานกับเพื่อนร่วมงานมากขึ้น
และที่สำคัญ กวางอยู่ตรงนี้กวางมีความสุขค่ะ


ข้อเสียก็มีนะ อย่าคิดว่ามีแต่ข้อดีอย่างเดียว

งบประมาณการจ้างคนก็ยังไม่ค่อยพอ
กวางอยู่แผนกนี้กวางบงการแผนกนี้แต่เพียงผู้เดียว กับพี่คนที่ฝากกวางเข้าทำงาน
เป็นบริษัทออกแนวผูกขาดทางการค้าไปในตัว (เหตุผลทางเครือญาติด้วย)
หน้าที่หลักกวางคือเขียนโปรแกรมให้บริษัท แต่ทุกวันนี้คือต้องรับงานทางด้าน hardware ด้วย
วันดีคืนดีก็คงเห็นกวางเดินสาย CAT5 (สาย Lan) ให้ที่คลังสินค้าบ้าง
มีซ่อมเครื่องบ้าง จนพี่ ๆ ในนั้นเขาก็แซวกวางเล่น ๆ ว่ากวางมันไม่ใช่ผู้หญิงละล่ะ ถึกจัง -*-"
กวางจะรอวันพี่ ๆ เขาสงสารส่งลูกน้องมาให้กวาง control เล่นสักคนนะคะ



เคยมีคนบอกกวางให้ลองรับงาน freelance ดู เช่น โปรเจกต์นักศึกษา อะไรแบบนี้
กวางบอกไปว่ากวางไม่มีเวลาอ่ะค่ะ
ถ้ากวางรับงาน freelance กวางว่ากวางคงป่วยตายก่อนเพราะไม่มีเวลาพักผ่อนแน่ ๆ ค่ะ
แต่ถ้ามีเวลาบ้างก็อยากทำเหมือนกันนะถ้ามันง่าย ๆ และงานช่วงนั้นไม่ยุ่งมาก



และช่วงนี้เพื่อน ๆ ที่บริษัทเก่าเขาก็รายงานข่าวล่าสุดว่า บริษัทกำลังจะปิดตัวลงแล้ว
เพราะบริหารกันดีจัดรึไงก็ไม่รู้ 555++
เดือนนี้เพื่อนคนที่เป็น web design จะออกไปก่อน
ส่วนเดือนถัดไปก็ให้เพื่อนกวางที่เป็น flash actionscript ออกอีกคนนึงค่ะ..

กวางถามว่า แล้วแกได้งานทำกันรึยัง
เพื่อน ๆ บอกว่า.. เราจะเปิดบริษัทเองละล่ะ 555++
ส่วนเหตุผลก็คือ ได้วิชาการหาลูกค้าจากที่นี่
และก็ได้ศึกษาการบริหารงานหลาย ๆ อย่างจากที่นี่เลยคิดว่าเพียงพอที่จะเปิดกิจการเอง
ก็ยินดีกับเพื่อนด้วย จะเปิดบริษัทเองแล้ว ^^''






อนาคต

เรื่องที่ไม่แน่นอน แต่ก็อยากให้แน่นอนในตอนนี้ก็คือว่า กวางอยากทำงานรัฐวิสาหกิจค่ะ
หลักที่เลือกรัฐวิสาหกิจคือไม่อยากให้พ่อแม่บ่นมาก เพราะพ่อแม่ก็หัวโบราณอ่ะ (อยากให้ลูกรับราชการ)
อยากทำงานที่ัรักด้วยนั่นคืออยากเป็นนักบิน ใครจะว่ายังไงก็ช่างก็ฉันอยากทำ 555++
ถ้าดูจากความเป็นจริงแล้วนั่นมันห่างไกลทีเดียวล่ะ ปี ๆ นึงจะมีกี่บริษัทกันเชียวที่รับศิษย์การบินผู้หญิง
แต่เปอร์เซ็นการรับก็ยังมีถูกไหมคะ นั่นล่ะคือโอกาสที่กวางมองเห็นและอยากจะก้าวไปสัมผัสมัน อิอิ ท้าทายดีนะ..



แต่ถ้าไม่ได้ กวางอยากทำงานบริษัทที่ค่อนข้างมั่นคงกว่านี้อ่ะค่ะ อย่างที่ปัจจุบัน อายุบริษัท 10 ปี
กวางยังรู้สึกว่าไม่ค่อยมั่นคงถาวรเท่าไหร่ เพราะอะไรหลาย ๆ อย่างมันค่อย ๆ เติบโตทีละก้าว ๆ เหมือนมันโตช้าอ่ะค่ะ
ที่นี่ถึงแม้ว่าจะอยู่มานาน แต่บริษัทก็คือมีการหมุนเวียนพนักงานอยู่บ่อย ๆ นะคะ
แป๊บ ๆ คนเก่าออก แป๊บ ๆ คนใหม่เข้ามา จะเป็นแบบนี้ตลอด บางทีมันก็ทำให้สงสัยได้นะคะว่ามันเกิดจากอะไร
ทำไมถึงอยู่ไม่ค่อยทนกันเท่าไหร่ แต่เพราะความสงสัยของเรานี่ล่ะมันก็อาจจะทำให้คิดได้เหมือนกันนะว่า
เออเราอยู่ตรงนี้ไปนาน ๆ แล้วเราโตขึ้นไหม เรารู้สึกว่าเราเก่งพอที่จะมีเงินเดือนในระดับเท่าไร ในช่วงอายุตอนนี้ ช่วงนี้

เมื่อไหร่เราจะมีลูกน้อง
เมื่อไหร่เราจะเป็นแบบนั้น
เมื่อไหร่เราจะสบายบ้าง
เมื่อไหร่...
เมื่อไหร่...



เมื่อไหร่เราจะเลิกคิดอะไรแบบนี้ซักทีเนี่ย 555++
บันทึกการเข้า

จากวันนี้จนวันสุดท้ายก็ยังรักเธอ ~♫  ปลื้ม
ยักษ์
*****
จิตพิสัย 3236
โพสต์: ขี้เกียจนับ
ความหล่อ: ประเมินค่ามิได้
iannnnn iannnnn เว็บไซต์ ออฟไลน์ ออฟไลน์
ตอบ: งาน เงิน ความหวัง อนาคต (06 เม.ย. 2008, 18:38 น.)
+

อิจฉา
ตอนเรียนตูไม่ได้มีโอกาสฝึกงานยังงั้นมั่งเลย
ท่าทางน่าสนุกมากๆ เลยนะ
บันทึกการเข้า
มังกร
******
จิตพิสัย 813
โพสต์: 12855
รับทำเสื้อทั่วราชอาณาจักรไทย
monamafia เว็บไซต์ ออฟไลน์ ออฟไลน์
ตอบ: งาน เงิน ความหวัง อนาคต (06 เม.ย. 2008, 18:40 น.)
อย่าชมกันมาดิคะ เขิล
โบว์คิดว่าหลายๆคนเจอแบบโบว์ก็มีแนวทางในการแก้ปัญหาเหมือนกันค่ะ
บวกแรงๆกับน้องกวางเหมือนกัน สู้ต่อไป เจ๋ง

เรื่องนึงที่โบว์คิดว่า บางครั้งเจ้าของกิจการก็ไม่ใช่จะดีเสมอไปนะคะ
คือบางคนเหมาะที่จะทำงานอย่างนึง
ในขณะที่บางคนก็เหมาะที่จะทำงานอีกประเภท
โบว์เห็นคนที่เป็นพนักงานบริษัทแล้วมีความสุขถมเถไปค่ะ
เผลอๆมีความสุขและเงินเหลือมากกว่าพวกฟรีแลนซ์หรือเจ้าของกิจการอีกค่ะ ลันล้า
บันทึกการเข้า

http://bow.iannnnn.com/
www.monamafia.com รับทำเสื้อค่ะ
ยักษ์
*****
จิตพิสัย 3236
โพสต์: ขี้เกียจนับ
ความหล่อ: ประเมินค่ามิได้
iannnnn iannnnn เว็บไซต์ ออฟไลน์ ออฟไลน์
ตอบ: งาน เงิน ความหวัง อนาคต (06 เม.ย. 2008, 18:54 น.)
เวลาเราคิดอยากเป็นอะไร
ส่วนมากเห็นอยากกันเพราะว่าภาพลักษณ์เบื้องหน้าโอ้วมันสวยหรู น่าเอาอย่าง
แต่อยากให้หนูๆ ลองดูข้างหลังเขาครับ ว่ามันมีรายละเอียดอะไรหนักหนาที่เราไม่รู้หรือเปล่า
ซึ่งบางทีการฝึกงานเล่นๆ ของเดือน(ในอีกจู๋นึง)นี่แหละ ที่เปิดโลกให้เห็นอะไรยังงี้ได้เหมือนกันนะ

ถ้าอยากรู้เรื่องข้างหลัง ให้ลองถามเจ๊กัมส์ดูครับ
บันทึกการเข้า
ลั้นลา ♫
มังกร
******
จิตพิสัย 1184
โพสต์: 11223
>,<
doyouseethesky kwangkungzaa ออฟไลน์ ออฟไลน์
ตอบ: งาน เงิน ความหวัง อนาคต (06 เม.ย. 2008, 18:55 น.)
ขอบคุณค่ะพี่โบว์พี่แอน  ลันล้า



เรื่องฝึกงานเนี่ย สนุกนะ ถ้าคิดให้สนุก คิดแง่ดีเยอะ ๆ

ทำอะไรผิดก็ไม่เป็นไร เพราะเราแค่เด็กฝึกงาน เขาไม่ว่าอะไรมาก

ถ้าอยู่ในสิ่งแวดล้อมที่ไม่น่าสนุกเนี่ย มันก็จะกลายเป็นไม่สนุกไปเลยอ่ะค่ะ

กลายเป็นมองเรื่องนี้ในแง่ร้าย ดูน่าเบื่อ ไม่อยากไป ไม่อยากทำ ประมาณนั้นค่ะ
บันทึกการเข้า

จากวันนี้จนวันสุดท้ายก็ยังรักเธอ ~♫  ปลื้ม
วัว
***
จิตพิสัย 241
โพสต์: 740
ChuNg [ฉึ่ง]
israphiwat 8e88graphic เว็บไซต์ อีเมล ออฟไลน์ ออฟไลน์
ตอบ: งาน เงิน ความหวัง อนาคต (06 เม.ย. 2008, 23:26 น.)
อ่านจบแล้ว ขอมอบรถเข็นให้คุณคนละ 1 คัน   หมีโหด~
บันทึกการเข้า
หน้า: 1 ... 5 6 7 8 9 10 11 [12] 13 14 15 16 17 18 19 ... 410   ขึ้นบน
  พิมพ์  
 
 
กระโดดไป:  

Powered by MySQL Powered by PHP Powered by SMF 1.1.16 | SMF © 2006-2007, Simple Machines | Thai language by ThaiSMF Valid XHTML 1.0! Valid CSS!
ขอบคุณ SMF Forum