งาน เงิน ความหวัง อนาคต

จำได้ว่าเคยนั่งคิดเล่นๆ ในห้องน้ำ


ว่าถ้าล้มเลิกโปรเจ็กท์เรื่องสั้นที่เขียนอยู่ แล้วหันไปจับแนวตลาดวัยรุ่น (อย่างพวกเด็กดี) เขียนแม่งรอบละเจ็ดแปดเล่ม ออกสามเดือนเล่ม ได้ค่าลิขสิทธิ์เล่มละเกือบหมื่น บวกอีกนิดหน่อยจากส่วนแบ่งต่อเล่ม มันจะดีกว่านั่งเขียนไอ้ที่ไม่มีคนอ่านอยู่อย่างนี้มั้ย

แล้วก็ไม่ทำ เพราะคิดว่า "ศักดิ์ศรีมันอร่อยกว่าเงิน"


มาถึงทุกวันนี้ถึงหิวเงินขนาดไหนก็ทำไม่ได้แล้ว

เพราะเขาเขียนเรื่องเกย์กันหมดแล้ว ไม่สามารถ 

งั้นโเครงการ rookieนี่ก็ไม่ควรซินะ

โครงการ rookie คืออะไรหรอครับ ครูย้ง
แล้วถ้ามีโครงการนี้ขึ้นมา มันขัดกับ การจัดตั้งสมาคมนักวาดการ์ตูนยังไงหรอครับ
...
แฮะๆ แต่พอมานึกๆดูแล้วสมาคมอะไรพวกนี้ มันก็ไม่ใช่คำตอบแหละ
อย่างที่ผมบ่น สมาคมดีก็โอเค แต่ถ้าสมาคมทำมาแล้วกัดกร่อนกินกันเอง ก็ยิ่งแย่ไปใหญ่เลย

[THZHost]

จำได้ว่าเคยนั่งคิดเล่นๆ ในห้องน้ำ


ว่าถ้าล้มเลิกโปรเจ็กท์เรื่องสั้นที่เขียนอยู่ แล้วหันไปจับแนวตลาดวัยรุ่น (อย่างพวกเด็กดี) เขียนแม่งรอบละเจ็ดแปดเล่ม ออกสามเดือนเล่ม ได้ค่าลิขสิทธิ์เล่มละเกือบหมื่น บวกอีกนิดหน่อยจากส่วนแบ่งต่อเล่ม มันจะดีกว่านั่งเขียนไอ้ที่ไม่มีคนอ่านอยู่อย่างนี้มั้ย

แล้วก็ไม่ทำ เพราะคิดว่า "ศักดิ์ศรีมันอร่อยกว่าเงิน"


มาถึงทุกวันนี้ถึงหิวเงินขนาดไหนก็ทำไม่ได้แล้ว

เพราะเขาเขียนเรื่องเกย์กันหมดแล้ว ไม่สามารถ 

ที่ปรึกษาแถวนี้เยอะนะ

ผมทวิต ถามพี่โหน่งให้เอาไหม 

ไม่อยู่ที่วิธีเขียนหรอกครับ

อยู่ที่ระดับความคลื่นเหียน 

 

ไม่อยู่ที่วิธีเขียนหรอกครับ

อยู่ที่ระดับความคลื่นเหียน 

แต่ก่อนชอบอ่านการ์ตูนเกย์มาก 
ถามข้อมูลได้นะตัว

ระวังนะจ๊ะ 

โอ้ เจ๋งมาก

อ่านจบทีแรกคันๆอยากรู้ ว่าจะโทรไปถามไอ้หมู(PUCK)ว่าคืออะไร
พอสายตาปราดไปเห็นวันหนึ่งขีดเส้นใต้ ถึงได้อ๋อ

ประเด็นนี้น่าปั่นให้เป็นดราม่าจริงๆ

ผมงานสองบล๊อก เรื่อง วัน หนึ่ง มาเกี่ยวข้อง
ก็ไม่ได้รู้เรื่องอะไรเลย อ่านจบแล้วก็ไม่รู้อยู่ดี
ว่าโดนกระทำอย่างไรแบบไหน

จริงๆ อยากรู้ ว่าโดนอะไรแบบไหน
มันน่าจะมีการพูดคุยกันได้
หรือเขาพูดกันแล้ว ไม่รู้เรื่อง
ต้องหาคนกลางสักคนมาช่วย

หรือเป็นการเข้าใจคนละเรื่องอัน

อ่านแล้วเจ็บปวดแทน


มองย้อนตัวเองแล้วก็ภูมิใจที่ตนเองเป็นนายจ้างที่ดี

ระบบการเงินไม่เคยมีปัญหา(ถ้ามีก็น้อยมาก เกิดจากสะเพร่า)


ค่าแรงเด็กที่ร้านปาล์มจ่ายล่วงหน้าตลอด สมมติสัปดาห์นึงทำหกวัน
ปาล์มจ่ายค่าตัวให้ตั้งแต่วันจันทร์ที่เริ่มงาน...เข้าใจว่าเขาต้องกินต้องใช้ ยิ่งที่นี่ค่าครองชีพสูงมาก เราเห็นใจเขา เราเคยเป็นมาก่อน

ก็เคยมีที่ได้เงินไปแล้วเบี้ยวไม่ยอมทำงาน....โชคดีของปาล์มที่มีเพื่อนช่วยเหลือตามเงินกลับมาได้
(จริงๆถ้าตามไม่ได้ จะให้ตำรวจตามล่ะ...ไม่ได้หวังจะเอาเงินคืน อยากดัดนิสัยเขามากกว่า)



ปล. จักรี...เราคิดเหมือนกันเลย

นานาไม่เคยโดนหรอก แต่อ่านแล้วเจ็บปวดแทน (อิน)
นึกถึงอนาคตในสายงานนี้ละเสียววาบๆน่ะ นึกถึงน้องนึกถึงยายนึกถึงแม่ 

นิดนึง
ถ้านานา รู้จักและมีเพื่อนเขียนการ์ตูนในเอ๊กทีน(หรือที่อื่น)
แล้วมีคนชวนไปเขียน ที่ สนพ การ์ตูนชื่อดัง
ให้ดูข้อตกลงดีดีนะจ้ะ ว่าเหมาจ่ายครั้งเดียว หรือเป็นลิขสิทธิ์ของผู้เขียน(ตามแต่ระยะเวลากำหนด)
ไม่อย่างนั้น ในอนาคตอาจจะช้ำชอกใจ

ถ้าอย่างเหมาจ่ายครั้งเดียวกับเป็นลิขสิทธิ์นี่ มันต่างกันตรงไหนบ้างหรอครับ?

ถ้าอย่างเหมาจ่ายครั้งเดียวกับเป็นลิขสิทธิ์นี่ มันต่างกันตรงไหนบ้างหรอครับ?

เหมาจ่ายครั้งเดียว คือ จ้างทำของหนเดียวแล้วไม่ได้เป็นของเราอีกเลย
ถ้าข้อตกลงเป็นแบบ ลิขสิทธิ์อยู่ที่เขา 5 ปี  10 ปี พอหมดสัญญาก็กลับมาอยู่ที่เราครับ

แต่นักเขียนการ์ตูนของไทย เกิน 70% โดนเหมาจ่ายครั้งเดียว