งาน เงิน ความหวัง อนาคต

เริ่มโพสต์โดย นายโอ้เอ้, 02 เม.ย. 2008, 02:32 น.

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังเปิดอ่านโพสต์นี้

Bellbells

ระวังแฟนคลับโทรหานะ  :30:

☼ แอนมินิ ☼

 :25: นามบัตรสวยอ้ะ พี่ร่มเป็นใหญ่เป็นโตแล้ววว

蓝月 (lán yuè)

ที่สุดถ้ามันจะไม่คุ้ม
แต่มันก็ดีที่อย่างน้อยได้จดจำ
ว่าครั้งนึงเคยก้าวไป...


หนูอร

#6109
เล่าสั้นๆ :

ตอนนี้รอสัมภาษณ์งานรอบที่สองวันที่ 27 นี้.. ถ้าได้งานก็จะกลับเข้าสู่โลกแห่งงานประจำอีกครั้ง  :53:




// กลับบันทึกว่างานที่เค้าเรียกสัมภาษณ์วันที่ 27 โดนเลื่อนสัมภาษณ์ล่ะค่ะ  :3005:
ตัวบริษัทเองกำลังย้ายออฟฟิศอยู่ แจ้งแค่ว่าจะเลื่อนสัมภาณ์ แต่ไม่รู้จะเลื่อนไปวันไหน


แต่โดนเรียกสัมภาษณ์งานที่เคยไปสมัครเป็น Assistant PR Officer ของสถานทูตบรูไนแทน
สมัครเอาไว้นานจนลืมไปแล้ว ถ้าได้สัมภาษณ์ตามนัดวันที่ 9 นี้ จะมาบันทึกต่อค่ะ

ถ้าได้งานจริงจังทีนี้ก็จะได้มีเรื่องมาเล่าในนี้บ้างละ  :25:


อันบัน ♥

หมีเล็ก

อัตเดทหลังจากกลับมาออสรอบล่าสุดจ้่า

กลับมาออสรอบนี้ก็ย้ายหอ เพื่อลดค่าใช้จ่าย
ทำงานก็ยังทำที่เดิมคือร้านอาหารไทย เป็นเด็กเสริฟตาดำๆ ได้อาทิตย์ละ 3-4วัน วันละ 3-4ชั่วโมง
เดินจากบ้านไปทำงาน เดินกลับด้วยบางวันเพื่อลดค่าใช้จ่าย
อ่อ บางทีก็ต้องไปทำร้าน take away ชอปในเครือเดียวกัน มีหน้าที่รับออเดอร์ คิดตังค์ นอกนั้นก็ช่วยเค้านิดๆหน่อยๆ

รายได้โดยเฉลี่ยอาทิตย์ละ $200 ค่ะ

แต่อิ่มเก็บตังค์กลับไทยช่วงปลายมีนานี้ อาทิตย์ละ $160 เลยเหลืออ่ทิตย์ละ $40 เป็นค่าข้าว
ไอ่เงินที่เหลือๆนี่ เวลาไปซื้อของใช้ทีก็ต้องคำนวนไว้ไม่ให้เกิน $25-$30 ต่ออาทิตย์
เรียกว่าช่วงนี้ประหยัดสุดๆไปเลย ต้องอยู่ด้วยตัวเองให้ได้

แล้วอิ่มก็ส่งเรซูเม่ไปสมัครงานที่อื่นด้วย เช่น สวนสัตว์ ห้าง ร้านอาหาร โรงพยาบาล เซ็กชอป
เรียกว่างานไหนทำแลิวได้ตังค์ มีรถเมล์ไปถึง ทำทั้งนั้น
แต่ยังไม่ใีใครตอบกลับซักคน

ตอนนี้กำลังคิดจะไปหางานทำในเมือง
อิ่มไม่มีปัญหาถ้าต้องนั่งรถไฟเข้ามืองเกือบสามชั่วโมงแต่เช้า
แล้วนั่งกลับอีกทีตอนเย็น
ถ้ามันยังมีรถอยู่ อิ่มทำได้หมดค่ะ (ดูเดือดร้อนเรื่องเงินยังไงไม่รู้  :30:)

เรื่องเรียนตอนนี้อิ่มเรียกปฺโทเต็มตัว เหลือทำทีสิส
ก็ค่อยๆทำไป เพราะต้องทำให้เสร็จก่อน แล้วต้องส่งไปตรวจภาษาอีก
(หลังจากลับไทยครั้งหน้าก็จะทำงานเก็บตังค์ค่าตรวจภาษา ไม่รบกวนพ่อแม่)
ตอนนี้เสร็จดราฟไปบทนึงแล้ว กำลังจะเริ่มอีกบท  :40:
เทอมหน้าไม่มีเรียน เลยอยู่บ้านได้เต็มที่
อ่อ อิ่มโวยอ.ที่ปรึกษาทีสิสไปด้วยนะ  :30:
เค้าเปลี่ยนคนใหม่ให้เลย ก็หวังว่าจะดีขึ้น

ตอนนี้ก็ยังมีแค่นี้ค่่ะ
เงินค่าตั๋วกลับไทยยังเหลืออีกครึ่งทางก็จะเก็บครบ  :40:

เป้าหมายหลักๆเทอมนี้คือ จะไม่ขอตังค์พ่อแม่ และเสร็จทีสิสให้ได้ก่อนปิดเทอมค่ะ

เอาใจช่วยด้วยค่ะ  :46:
:3005:

หนูอร


สู้ๆ นะอิ่ม ทีสิสมีอะไรปรึกษาได้นะ  :27:


อันบัน ♥

ดาเฉยๆ

THESIS สู้ๆ นะอิ่มนะ ค่อยๆทำไป วันละนิดละหน่อยก็ได้ แต่ห้ามหยุด เดี๋ยวไฟมอด

หมีเล็ก

ตอนนี้ก็ทำบทง่ายๆไปก่อนอ่ะค่ะ
จริงๆมันก็ไม่ง่ายซักบทเลยนะ
เดี๋ยวจะไปคุยกับอฺที่ปรึกษาคนใหม่ เค้าเป็นคนมาเลย์ เคยมีนร.ไทยเรียนกับเค้ามาก่อน

เคยจะจ้างเค้่าทำด้วยนะ ตั้ง 80,000-110,000 บาท  :07:
จำได้เลยว่าคืนนั้นเครียด ช๊อก จิตตก นั่งตาค้างยันเช้า  :05:

ถึง
พี่หนูอร ขอบคุณค่ะ  :27:
พี่จานดา มันมอดไปแล้วอ่ะสิ ฮ่าๆๆๆ
:3005:

ออยอิชี่


หมีเล็ก

:3005:

แอ้

น้องอิ่มสู้ๆ เชื่อดิว่า้ต้องทำได้
แล้วถึงตอนนั้นจะภูมิใจในตัวเอง  :25:

อัพเดตตัวเองนิดนึง
ตอนนี้พวกเจ้านายกำลังอยากพัฒนาแอ้ (อาจจะมี "โครงการพัฒนาแอ้" ลับๆ ก็เป็นได้)
โดนจับตามองมาก หลังจากที่เขาไม่เคยแลมานานแสนนาน
เพราะเราเป็นคนเงียบๆ วันๆ คิดแต่เรื่องเที่ยว ไม่เคยมักใหญ่ใฝ่สูง (ก็ไม่ชอบอะ)
จริงๆ มีปัญหาเดียวคือเรื่องไปทำงานสาย และไม่คิดจะเปลี่ยนตัวเองด้วย บอกตรงๆ ไม่คิดจะเปลี่ยน
เพราะเราเป็นคนตั้งใจทำงาน ไม่ทะเลาะกับใคร ใฝ่รู้ มีจรรยาบรรณ อะไรพวกนี้เป็นอยู่แล้ว เหมือนจะดี แต่..
แต่เป็นคนขบถ อยากมีมุมของตัวเองที่ไม่เป็นไปตามแผนใคร ก็เลยละเลยเรื่องวินัยซะ
เหมือนเป็นมุมเล็กๆ ของเราที่ไม่มีใครมาเปลี่ยนได้

ปีใหม่ ตอนประเมิน เจ้านายส์ (หลายคน) พูดเหมือนเดิมว่าอะไรก็ดี เสียที่มาสายอย่างเดียว
ก็ไม่สะทกสะท้าน จนได้คุยกับ supervisor ตัวเองแบบนอกรอบ
พี่เขาไม่ได้จะคุยนะ แต่เห็นเขาเครียดๆ เลยถามว่าเป็นไร เขาบอกเครียดที่เราไม่เป็นไปตามที่ผู้ใหญ่คาดหวัง
โห.. ไอ้การที่เราไปสาย กลายเป็นความทุกข์ของคนอื่นฟ่ะ ทั้งๆ ที่โบนัสตูหดก็เงินตู งานตูก็เสร็จนะ
ก็เลย อ้ะ.. ไปเช้าก็ได้วะ ไม่อยากทำให้คนอื่นเป็นทุกข์ (เป็นแผนรึเปล่า ไม่น่านะ ไม่น่าจะล้ำลึกขนาดนั้น)

พอเขาเห็นว่าปรับปรุง ก็ปลื้มกันใหญ่ ตอนนี้ทำอะไรก็เชิงจะเป็นลูกรัก
เอ้า รักก็รัก เกลียดก็ช่าง ยังไงก็ได้ ตูเป็นคนง่ายๆ อะไรที่เคยทำ ก็ทำเหมือนเิดิม
ทำงานเยอะกว่าเดิมอีกเพราะไปเช้าขึ้น กลับค่ำเหมือนเดิม
ถามว่ารู้สึกดีไหม ก็รู้สึกดีแหละมีคนมาชื่นชมนะ กึ่งหนึ่ง
อีกกึ่งเหมือน พื้นที่ส่วนตัวมันหายไป ไม่ใช่เวลาครึ่งชั่วโมงตอนเช้านะ แต่มันเป็นอะไรดีล่ะ
ความขบถมันหายไปอีกวูบล่ะมั้ง (เคยปรับปรุงตัวมาครั้งนึงแล้ว เรื่องการแต่งตัว แต่ก่อนแต่งตัวไม่ค่อยเรียบร้อย)

รู้สึกว่าจะต้องทวงตัวตนของตัวเองคืน เอาจากไหนดี เอาจากตอนไปเที่ยวดีไหม
พอกันทีทริปเบาๆ นุ่มๆ ต่อไปนี้คงต้องจัดแบบมาโซคิสม์ เพื่อชดเชยความก้าวร้าวที่เสียไป
ช่างเป็นมนุษย์ที่สับสนอะไรเช่นนี้  :30:

ปล. ถ้าใครพอจะจำได้ แผนลาออกไปอยู่บ้านนอกยังอยู่นะ แต่อาจจะเลื่อนออกไปอีกหน่อย
เพราะน้ำท่วมทำเอาการหางานเปลี่ยนไปเลย คือคงหางานบ้านนอกได้ แต่จะโก่งเงินเดือนคงยาก
แล้วมีแผนซื้อรถใ้ห้แม่ + เนปาลให้ตัวเอง (จากนั้นมีสวิสฯ เข้าคิวรออยู่) เงินทั้งนั้น
พยายามกันต่อไป เจ้ามนุษย์เงินเดือนน้อยๆ เอ๋ย

ปล. ๒ เริ่มเก็บตังค์ที่ไม่ได้เก็บเพื่อเป็นบั๊ดเจ็ตเที่ยวตั้งแต่ปีที่แล้ว (เริ่มช้ามาก แต่เริ่มแล้ว)
ก็คงจะทำต่อไป  :22:

Buob Marley

ลองเปลี่ยนเป็นกลับตรงเวลาดูด้วยสิครับ :12:
ถ้าไม่กลัวรถติดอะนะ :59:
http://img3.f0nt.com/flash/66d37d0393ee1ab1e2e55182dfabf34e.swf

A Long Patience: Wish Us Luck (and Happy Anniversary)

แอ้

ชอบนั่งทำงานเรื่อยเปื่อยอะ
ยิ่งตอนคนอื่นกลับ เงียบๆ นี่คิดอะไรออกเยอะแยะเลย
ส่วนมากถ้าไม่มีนัดอะไร ก็ทำจนเกือบทุ่มทุกวันอะ
กำลังค่อยๆ ปรับเวลาตื่น ถ้าไปก่อนเวลางานซักชั่วโมงได้คงดี ตอนเช้าคงเงียบมาก เอาไว้คิดงานยากๆ
แล้วเย็นค่อยกลับตรงเวลา

เทอร์โบบูสเตอร์

ขออัพบ้าง

วันนี้มีน้องจากแผนก product improve มาให้สอนงาน

เป็นเด็กพึ่งจบจาก วิศวะจุฬา ขาวโคตรๆ สวยด้วย

ไม่เป็นอันสอนเลยตู  :51: :51: :51:



สาธุ ขอให้ทั้งปีตูมีแต่งานแบบนี้  :46: :46: :46:
กาก

SMF 2.1.7 © 2026, Simple Machines