เมื่อวานวันเดียว มีคนมาชวนไปทำงานด้วยตั้งสามคนแหนะ

๑. พี่อาร์ตไดฯ ที่รูมฯ ชวนไปลองเขียนคอลลั่ม "Room Rescued" ซึ่งปกติแกเป็นคนเขียนเอง
แน่นอนว่ารีบตอบตกลง ขอโอกาสลองทันที ทั้งๆ ที่ยังหวั่นใจ เพราะเป็นคอลลั่มใหญ่ และลึกพอควรเลย

๒. เพื่อนสนิทสมัยม.ปลาย กลับมาจากเรียนโทเมืองนอก (เคยทำอยู่ปูน) ตอนนี้กลับมาเพื่อช่วยกิจการบ้านแฟน
ทำบ้านโมดูล่านี่แหละ ต้องการคนร่วมฟอร์มทีมใหม่ เพื่อขยายกิจการ แต่ปฏิเสธไปด้วยเหตุผลที่ยังแฮปปี้กับที่ทำงาน และเจ้านายอยู่
คุยกันกว่าชั่วโมง เราก็พูดไปตรงๆ ว่าให้คำปรึกษา หรือแชร์ได้นะถ้าไม่ใช่พวกข้อมูลความลับ ก็เลยนัดกินข้าวกัน

๓. เพื่อนสนิทที่บางมด มันไม่ยอมเรียนจนจบ ออกไปเรียนที่อื่นได้แป๊บนึง ก็ลาออกอีก สุดท้ายไปช่วยพ่อดูแลกิจการรับเหมาภายใน
ไม่ได้เจอกันนานแล้ว คุยกันด้วยบีบีบ้าง ฟบ.บ้าง (ไม่ได้บอกมันว่าไม่มีเบอร์มันแล้ว) วันเกิดมัน (๒๒) ก็บีบีไปมันก็ชวยคุยเลยได้ถามสารทุกข์สุขดิบ
จบที่มันบอกว่าอยากได้คนไม่ช่วย เพราะกำลังมีแผนจะแยกตัวออกมาจากพ่อ (พ่อสนับสนุน) และต้องการทีม
ปฏิเสธไปแล้ว เนื่องจากไม่ค่อยจะรู้สึกอยากไปเป็นผรม.อีกแล้ว (บ.แรกที่ทำงานเป็นเทิร์นคีย์) แต่ก็บอกมันว่า ถ้าเคลียร์คิวได้จะไปงานเลี้ยงวันเกิดมัน

จริงๆ มันก็ไม่ได้มีอะไรมาก
แค่อยากมาแชร์ว่า บางที่ อยู่เฉยๆ โอกาสมันก็เข้ามาวิ่งชนเราเสียอย่างนั้นก็มีด้วยแฮะ.. เจ๋งดีเหมือนกัน
