โพสแรกของผมในรอบเดือน
(ครั้งแรกในรอบเดือนที่มาอ่านอีกต่างหาก)
ขออนุญาตเข้ามาตกใจ
ไม่สิ กรี๊ดแทบสิ้นสติเลยมากกว่า
ในมหาสมุทรกระจู๋ที่ผมไม่ได้ติดตามมานาน
ไม่รู้ว่าควรจะกดอ่านอะไร เริ่มอัพเดทข่าวคราวจากตรงไหนดี
และทั้งที่ชื่อมันก็ไม่ได้สื่ออะไรเลย แต่อะไรดลให้จิ้มกระจู๋นี้ไม่รู้
ผมกดหน้าแรก ไล่เรียงข้อความมาเรื่อยๆ
ตั้งแต่อ่านโพสแรกของพี่แอนแล้ว สมองผมเริ่มทำงาน
อ่านเกมว่าพี่แอนกำลังมาในมุกอะไรใหม่สักอย่าง
กำลังเดาทางว่ามันมุกอะไรชนิดไหนเหรอ
ผมอ่านมันแล้วคิ้วขมวดคิดเหมือนที่เคยทำมาตลอด
ตลอดหลายปีที่รู้จัก"พี่ชาย"คนนี้ ...และ"พี่สาว"อีกด้วยนะ
ผมไม่คิดว่าผมจะเดาอะไรพี่แอนผิด จะถกเถียงแสดงความคิดเห็นกัน
ด้วยเรื่องจริงจัง บ้าบอคอแตก เลยเถิดกันถึงสถาบันชนิดไหน
ก็รู้สึกว่าเห็นตีนงู มองทะลุอยู่เสมอ
แต่คราวนี้ เป็นครั้งแรกที่ผมคิดในใจ
เฮ้ย เหี้ยอะไรวะเนี่ย
แต่งงานเหรอ ตลกแล้ว
ผมหยุดอ่านก่อนเล็กน้อย เพื่อเดา
ด้วยความรู้สึกที่ว่า ต้องคิดออกก่อนจะอ่านถึงคำเฉลยสิวะ
ว่านี่มันมามุกแบบไหน
...อ้าว เฮ้ย
อ้าว
เฮ้ย แต่งงาน
พี่โบว์ พี่แอน?
แต่งงาน ที่เป็นงานแต่งงานจริงๆ
เหมือนที่เราเห็นคนเขาแต่งงานกัน!
เฮ้ยย เฮ้ยยยยยย!!!!!
3-4 ประโยคที่ผ่านมา ออกจากปากผมด้วยเดซิเบลที่เร่งขึ้นเรื่อยๆ
จนกลายเป็นเสียงกรี๊ดแทบสิ้นสติในที่สุด
เพราะงั้น ยินดีด้วยกับพี่แอนพี่โบว์จริงๆครับ
กับการ(กำลังจะ)เริ่มต้นบทใหม่อีกบทของชีวิต (จบบทชีวิตวัยรุ่นแล้วสิเนี่ย )
และกับการที่จะได้ข้ามไปในโลกอีกใบหนึ่งแล้ว
ก็การมีครอบมีครัว มีความรับผิดชอบ มีบ้าน(ที่ไม่ได้หมายถึงสิ่งปลูกสร้าง)
ดูเป็นเรื่องที่แปลกหน้ากับวัยรุ่นอย่างเราๆ จนดูเป็นคนละโลกเลยเชียว
มันเป็นยังไง อย่าลืมเล่าสู่กันฟังนะครับ
แถมอีกหน่อย ตอนนี้ผมสงสัยครับ
เฮ้ย พี่ ผมเคยคิดว่า คนอย่างเราๆ(เข้าใจใช่ไหม คนอย่างเราๆ)
ไม่น่าจะแต่งงานกันได้ ผมมองเพื่อน พี่ น้อง หลายคน
ผมก็นึกไม่ออก ว่าคนพวกนี้มันจะแต่งงานกันได้ยังไง
ก็เรายังวัยรุ่นๆกันอยู่เลย มันแต่งงานกันได้จริงๆน่ะเหรอ
อันนี้ผมไม่เข้าใจจริงๆว่ะ แต่งได้จริงเหรอ ตอบที
