ตอบ: ณต... นานๆ โชว์ (01 ธ.ค. 2008, 05:13 น.) |
|

เรื่องบรรยากาศตอนฤดูใบไม้ร่วง
ย่างเข้าฤดูหนาวของลอนดอนนี่
ตูว่าบักเก้อ น่าจะรู้ซึ้งและตอบได้ดี
อย่าเอามาไขในที่แจ้งสิครับ

ทั้งรูป ทั้งเรื่อง อ่านแล้วเบาหวิว ลอยละล่อง
เหมือนตัวหนังสือแต่ละตัว
กำลังนำพาสายตาผมละเลียดไล่ไปกับ
กิ่งวิลโล่ว เงาที่ทอดยาว สายน้ำที่ไหลเอื่อย
และคนพายเรือช้า ช้า
ผมรู้สึกด้วยซ้ำว่า ตอนที่พี่ไปยืนถ่าย
พี่ณตเอานิ้วไปแตะที่ชัตเตอร์เบาๆ แผ่วๆ
แล้วโลกทั้งใบก็หยุดนิ่ง แล้วลอนดอนก็ไม่มีใคร
ดูภาพถ่ายที่เอามาโพสมาก็เยอะ
บางรูปก็คิดว่าสวยดี บ้างก็คิดว่าสวยมาก บ้างก็ เฮ้ย โคตรสวย
แต่นี่มันไม่มีความรู้สึกแบบนั้นตั้งแต่แรกเห็น แต่ความงามมันค่อยๆซึม
ผ่านสายตา ผ่านบรรยากาศ ผ่านรายละเอียดที่เราจะค่อยๆสังเกต
เห็นในเฉดสีดำเทา แล้วยังผ่านเรื่องเล่านั่นอีก จนไม่ทันรู้ตัว
ก็ความสวยงามก็กลืนกินเราไปทั้งตัวแล้ว ผมว่ามันไปไกลกว่า
เฮ้ย โคตรสวย หลายเท่าเลยครับ
ดูแล้วอินจนบรรยายออกมาเป็นคำไม่ถูกเลยพี่
