วิธีจัดหน้าฟ้อนสุดฯ แบบโปรๆ

[i P i x e l]

... เข้ามาเสริมพี่แอน (เรียกตามน้องออยจ้ะ) ...
...
... ถ้าใช้แค่บนคอมแน่ๆ ชีวิตนี้จะไม่เอาไปพิมพ์ ก็ตั้งแค่ 72 dpi ก็พอครับ ...
... เพราะถ้าใช้เกินนั้น บนจอมันก็แสดงได้แค่ 72 dpi อยู่ดี ...
... และถ้าเราตั้งความละเอียดสูงๆ ก็จะทำงานยากขึ้นนิดนึง เพราะอย่างพวกรูปที่จะเอามาใช้ ...
... ก็ต้องเป็นรูปที่มีความละเอียดสูงตามไปด้วย แถมคอมก็จะกิน ram เยอะมากระหว่างทำงานด้วยครับ ...
... ดูจุดประสงค์เป็นหลักครับ ถ้าทำมาใช้บนจอ ก็ตั้ง 72 โลด ...
... แต่ถ้ายังไม่แน่ใจหนทางชีวิต และคอมแรงมากพอที่จะทำงานบนความละเอียดแยะๆ ...
... ก็ตั้งเป็น 300 เลยก็ได้ครับ ...

[กากก่อเกรียนนู้บ]

พี่แอนครับ แล้วถ้าการ์ตูนผมอะครับ ผมต้องทำใน ฟตช หมดเลย
ควรใช้ฟอนต์อะไรดี + ขนาดเท่าไหร่ครับ?

ตอนนี้ใช้ฟอนต์ป๋าเลย์ มหานิยม ขนาด 12-14 อยู่ครับ



อ่านออกกันไหมครับ? 

งานการ์ตูนผม จะไม่ได้หน้าละ 500x600 เป๊ะๆ อะครับ เพราะต้องย่อจากกระดาษ B5 ที่ 600dpi
จะมีปัญหากันมั้ยครับ 

[iannnnn]

ถ้างั้นจัดให้อยู่ในไฟล์ภาพที่หน้าละ 500x600 ไว้ก่อนครับ
จะเว้นขอบขาวเท่าไหร่ก็ว่ากัน

การเลือกใช้ฟอนต์ในการ์ตูน
ถ้ามองด้วยตาเปล่าแล้วรู้สึกว่าอ่านง่ายสบายตา ก็โอเคครับ
แต่ถ้าเห็นว่าเล็กเกินปั๊บก็ต้องปรับโหมดฟอนต์ใหม่
อย่างใน Photoshop เขาจะมีการแสดงผลฟอนต์ตั้ง 4 แบบแน่ะ
สำหรับภาษาไทยที่ค่อนข้างยุบยิบ ก็น่าจะใช้ Sharp หรือ Crisp ครับ

ดูความสบายตาเป็นอันดับแรกนะอย่าลืม

[Ou!]

สนุกจัง

[กากก่อเกรียนนู้บ]

สนุกจัง

-----------
ผมใช้ Crisp ครับ เพราะ Sharp อ่านไม่ออก 
งั้นเดี๋ยวผมจะหาทางขยายตัวหนังสือก่อนละกันนะครับ

[inatmon]

นึกว่ามีคั่นอีก 

[iannnnn]

ขุดครับ
จากโพสต์นี้
http://www.f0nt.com/forum/index.php/topic,18452.msg1539039.html#msg1539039

พอดีคุยกับ ฝศ ทางเฟซบุ๊ก (จมล แบบกลุ่มน่ะ)
ก็เลยมีการวิจารณ์งานนิดหน่อย
เลยขอก็อปปี้มาแปะไว้ที่นี่ จะได้เป็นอมตะ
และเป็นประโยชน์บ้างกับคนที่จะทำงานแนวจัดหน้าที่เป็นตัวอักษรๆ ครับ

อันนี้งานของติ๊ก เอามาให้พวกเราดูกันด้วยว่านี่ มันต้องยังงี้!
เดี๋ยวจะวิจารณ์เป็นจุดๆ นะครับ โทษทีช้าหน่อย พอดีเมื่อวานไม่อยู่บ้าน

1.
เรื่องการตัดคำท้ายบรรทัด ระวังพวกคำที่มี 2 พยางค์ครับ เช่น ไม่ไอ้นั่นไม่ไอ้นี่ ต้องปัดลงไปให้ตกเป็นก้อนเดียวกัน เวลาอ่านจะลื่นตา เราไม่ห่วงเรื่องการกั้นหลังบรรทัดเท่าไหร่ครับ ปล่อยให้หยึกหยักได้ แบบอะเดย์นั่นเขาไม่สนใจเลย ซึ่งเวลาอ่านก็สละสลวยดี

2.
ส่วน "ทวิตเตอร์คืออะไร" (คู่ที่ 001) มันมีส่วนที่เป็นย่อหน้าครับ เว้นระยะห่างระหว่างย่อหน้าออกมาหน่อย เวลาอ่านจะเป็นก้อนอึกนึงพอดี

3.
เรื่องวรรณยุกต์จมอย่างที่แทนว่านั่นแหละ

4.
ก้อนหมวดหมู่ที่เป็ฯ "อึก" เดียวกัน เช่นในหน้า 001 ก็น่าจะรวบเป็นหน้าเดียวกัน หรือให้ไล่สายตาได้ในจบเดียวครับ คือตอนนี้เราอ่าน 1 - 2 แล้ว "ทวิตเตอร์คืออะไร" แล้วค่อย 3 มันจะงง
หรือในหน้าอื่นๆ ที่มีการแบ่งอะไรก็ตามเป็นก้อนๆ ให้สังเกตว่าถ้าเราไล่สายตาไปแล้วจะงง คือไม่รู้ว่าพูดเรื่องท่าน ว.จบตรงไหน และ @sugree เริ่มตรงไหน ย่อหน้าที่อยู่ระหว่างนั้นคืออะไร
ทางแก้ง่ายๆ ก็คือแยก 1 เรื่องย่อยออกเป็นแผ่นๆ แบบเดียวกะที่ทำในหน้า 001 ฝั่งขวาครับ

5.
โลโก้ #follow fonsud มันดึงความสนใจของเราทุกหน้าเลยครับ
เหมือนอ่านๆ ไปแล้วสายตาจะถูกล่อให้ไปติดกับกับโลโก้ตรงนั้น
ยังไงถ้าปรับตรงนี้ก็จะสัมพันธ์กับข้อถัดไป คือ

6.
เรื่องภาพรวมในการมอง
จริงๆ แล้วโทนของการออกแบบใช้ได้เลยนะครับ คือไอเดียผ่าน
แต่เวลาเรามองผ่านหน้าจอเนี่ย ลักษณะของการมองจะต่างจากสิ่งพิมพ์
คือไม่ได้ไล่สายตาเป็นบรรทัดๆ ทีเดียว  (คือเราไม่ได้อ่านแบบ หน้าซ้าย บนลงล่าง แล้วค่อยหน้าขวา บนลงล่าง) แต่สายตาเราจะรวบเอากลิ่นของทั้งหน้าในแวบเดียวก่้อน ดังนั้นการจัดคอมโพสต่างๆ มันควรจะบาลานซ์กันพอสมควร ไม่ขาดหัวขาดท้าย นึกออกมะ

ดังนั้นลองหาวิธีแก้ปัญหาของข้อ 4 เป็นหลักครับ แล้วแนวทางแก้ปัญหาข้ออื่นๆ จะมาเอง

เขียนมายาวแต่เอาเข้าจริงแก้ไม่เยอะนะ 555 กลัวจะเหวอครับ
แต่บอกไว้ก่อนว่างานของติ๊กมีมาตรฐานและความเข้าใจในระดับที่น่าสนใจมาก
แค่ยังไม่ชินกับลักษณะเฉพาะบางประการของงานเฉพาะทางแบบนี้เท่านั้นเอง ที่เหลือสบายครับ เอาไปทำงานทำการต่อได้เลย!