ทุกอย่างในอุดมคติ

ปิคเพิ่งจบมา แต่รู้สึกว่าการศึกษาของเมืองไทยมันงี่เง่ายังไงก็ไม่รู้ลองคิดๆดู โดยทั่วๆ ไปนะครับแต่สิ่งที่ปิคจะพูดอาจจะแรงไปหน่อย
ก็ไม่รู้เหมือนกัน ถ้าเห็นว่าไม่ควรมีจู๋นี้ก็ลบออกไปเลยดีกว่าครับ ตอนเรียนๆ กันอยู่รู้สึกกันมั่งไหมครับว่า การศึกษาของเรานี่ไม่ได้ช่วย
ให้ผู้เรียนรู้จักคิดเลย มีแต่อะไรก็ไม่รู้บางอย่างเอาไปใช้งานจริงไม่ได้ เรียนทำไม? เรียนเพื่อ? แถมบางตัวโดนกำหนดเป็นตัวหลักอีก
มากไปแ้ล้วในเืมื่ออนาคตไม่ได้ใช้ในการทำงานอ่ะ แล้วก็มีอีกเรื่องที่ไม่เข้าใจผู้ใหญ่ นักเรียนต้องใส่ยูนิฟรอม อันนี้ไม่ได้ซีเรียสเพราะ
บางที่ก็สวยดี ดูเป็นระเบียบดีเหมือนกัน แต่ไอ่เรื่องทรงผม อ่าอันนี้คงจะอยู่ในความคิดของเด็กผู้ชายหลายๆ คนว่าเห้ยก็มันหัวตูอ่ะไว้
ผมยาวก็ไม่เห็นเกี่ยวกับการเรียนนี่หว่า สำหรับบางคนทำให้มีความสุขในการเีรียนการมากกว่า ย้อมผมก็ถูกมองว่าไม่เรียบร้อยเด็กคน
นี้ก้าวร้าว คือว่าพวกมันทำอะไรแล้วเหรอครับไปมองเด็กแบบนั้นไม่ตัดสินง่ายเกินไปเหรอ

ปิคจะไม่เดือดร้อนอะไรเลยถ้าเกิดวันนั้นไม่ได้คุยกับป้าคนนึ่ง ก็ถามเรื่องทั่วๆไปแล้วทีนี้คุยไปคุยมาอ่าวเห้ยป้าเค้าโดนโกงนี่หว่าก็ลอง
ถามป้าเค้าดู ป้าโดนโกงอยู่นี่ครับแบบนี้ไม่โกรธเหรอ ไม่ทำอะไรซักอย่างเหรอครับ ป้าแกก็ทำหน้าหง่อยๆแล้วตอบว่าก็ปล่อยเค้าไปเถอะ
ปิคก็เห้ยได้ไงแบบนี้เค้าก็จะเคยชินว่าโกงได้ก็จะติดนิสัยแย่ๆ แล้วก็เอาเปรียบป้าคนนี้ต่อไปปิคก็เลย ลองยุป้าแกดูแล้วถ้าฟ้องละครับ
ป้าแกตอบไม่เอาหรอกปล่อยให้บุญ บาปกรรม มันจัดการก็แล้วกันใครทำอะไรไว้เดี๋ยวผลก็สนองมันเองนั่นแหละ ใช่ป้าแกก็พูดถูกนะ
ครับแต่ว่าถ้าลองคิดอีกมุม ไอ่พวกที่โกงกินเนี่ยถ้ามันตายไปเราอาจจะมองว่า ผลกรรมอะไรเนี่ยสนองมันแล้วคิดดูดีๆ นะครับปิคว่ายัง
หรอกนะมันอาจจะตายสบายเกินไปแล้วก็ได้ประเทศเรามันก็มีสังคมแย่ๆ แบบนี้อยู่เราน่าจะพัฒนาการศึกษาให้คนระดับรากหญ้า
มีสมองเท่าเทียมกับพวกหัวหมอทั้งหลายอย่างเกรษตรกรรม เราก็น่าจะสอนที่เค้าได้ใช้งานเช่นเอาเศษฐศาสตร์
เข้าไปสอนเพื่อ ให้ไม่ต้องผ่านพ่อค้าคนกลางถ้าจะถามว่าแล้ว พ่อค้าคนกลางจะไปทำอะไรกิน ห่วงมันทำไมครับหัวหมอจะได้เดี๋ยวก็มีวิธี
สร้างงานด้วยตัวเอง เองนั่นแหละ มีใครเห็นด้วยไม่เห็นด้วยก็บอกกันมาก็ได้ครับ

(ซีเรียสไปป่าวว่ะเรา)


ทีนี้ใครมีอะไรในอุดมคติที่อยากให้เป็นไปตามนั้นมั่งครับ ปิค เชื่อว่าทุกคนมีแหละนะ อยากฟังอ่ะต้องเป็นอะไรที่มันส์แน่ๆเลยน่าสนุกดี

โอ้

ที่คิดๆ มาได้นี่แหละครับผลพวงจากการศึกษา
อาจจะไม่ได้มาจากในชั้นเรียนนะ
แต่มันจะมีอณูนึงที่บอกเรามาให้คิดดูแบบนี้ครับ
ดังนั้นจะไปว่ามันงี่เง่าก็น่าสงสารมันเกินไปหน่อย

เรื่องเรียนเนี่ย ตอนนี้พี่คิดว่าถ้ากลับไปได้ก็อยากจะตั้งใจเรียนอยู่นะปิค
ถ้าตอนนั้นตั้งใจ เราจะทำได้แค่ไหนนะ
ชีวิตทำงานน่ะบางทีมันก็เจออะไรงี่เง่ากว่าตอนเรียนนะ
แล้วอึดอัดทำอะไรไม่ได้กว่าตอนเรียนอีก

การเรียนน่ะมันมีอะไรดีๆ เสมอแหละ แค่บางทีเรามองไม่เห็น ไม่ตั้งใจมอง หรือ อคติ
พี่เคยคิดเหมือนเรานะ เคยจะไม่เรียนเลยแหละ
แต่ก็กลับไำปพร้อมเปลี่ยนความคิดไปนิดหน่อย ว่ายังไงก็ต้องทำ ตั้งใจกับมันนิดนึง
ก็เจออะไรดีๆ เยอะนะ อยู่ที่เราเองนั่นแหละว่าตั้งใจจะหาอะไรดีๆ จากมันรึเปล่า

ทุกเรื่องในโลกก็เหมือนกันนะ 

เรียนๆ ให้จบๆ จะได้มาเปลี่ยนแปลงโลกครับ

จบแล้วได้เปลี่ยนไหมครับ

พอเรียนจบแล้วจะเห็นว่าโลกช่างสวยงามเหลือเกินครับ 

หลิงก็คิดเหมือนกันนะว่าเรียนทำไม บางวิชา จบมาไม่ได้ใช้ซักติ๊ด

แต่เคยได้ยินคนนึงพูด (จากไหนจำไม่ได้)

เวลาคิดโจทย์เลขยากๆ ทำข้อสอบยากๆ

ทั้งๆ ที่เราไม่รู้เลยจะมีไว้ทำอะไร ทำไปเพื่ออะไร

แต่ขอให้คิดไว้ มันสอนให้เราไม่หนีปัญหา

แต่บางครั้งงอะไรๆ มันก็ยากเกิ๊นนนน



จะดัดหน้ากันไปถึงไหน
เรื่องการตัดสินคน พูดยากนะ เพราะต่างคนมันก็ต่างความคิด

ทรงผมสั้นๆ เนี่ย ทั้งชาย หญิงเลย ไม่ชอบเหมือนกัน




พอเราคิดได้อยากเปลี่ยนแปลงนู่นนี้ แต่พอโตขึ้นมามันก็หมดไฟ เพราะหาแนวร่วมที่จะทำไม่ได้

เพราะคนไทยไม่ชอบการเปลี่ยนแปลง ชอบอะไรสบายๆ ชิลๆ

เดี๋ยวครับอย่าเพิ่งเข้าใจผิด ปิคไม่ได้หมายถึงสถาบันการศึกษาของตัวเอง ปิคพูดถึงทั่วๆ ไป
สถาบันปิคมันสอนให้คิดนะ โยนโจทย์มา ปัง..! แล้วก็ส่งด้วย เอา คุณภาพ มาตรฐานสูง
เห็นปิคแบบนี้ เกรดก็ A B+ B นะครับ

อ่อลืมบอกข่าวดี ตอนนี้ปิคทำงานแล้วที่นิตยสารปาธโซ๊ะอ่ะครับ แค่พูดมุมกว้างๆ ปิค
อาจจะเรียบเรียงคำพูดไม่ค่อยเก่งมั้งครับ

อย่างพ่อแม่บางคนเงี้ยลูกก็ไม่ได้รัก ก็ยัดกันเข้าไป อันนี้ยกตัวอย่างง่ายขึ้นไหมหว่า
เช่น ต้องเด่นเรียน กีฬา กิจกรรม โอ้ยบ้าไปแล้วเด็กก็ตายสิ่

ผมมีอุดมคติ อย่างมุ่งมาดนะครับ
ครั้งก่อนผมถามพ่อที่เป็นครูใหญ่
ว่าทำไมต้องให้เด็กใส่ชุดนักเรียน
พ่อบอกว่า ชนบทถ้าไม่มีชุดนักเีรียน
แล้วเด็กๆก็ไม่มีชุดอื่นจะใส่อีกแล้ว

ทำไมต้องตัดผมเกรียนผมโยนคำถามไปอีก
พ่อก็ตอบแบบเดิมอีก
เด็กชนบทถ้าไม่ได้เข้่าโรงเรียน
ผมเผ้าก็ยาวยังกะโจร

มันมีบริบทแผกกันไป
เมืองก็อย่าง ชนบทก็อย่าง
บ้านนอกก็อย่าง กันดารก็อีกอย่าง

การศึกษาไทยเริ่มล้าหลังนานแล้วครับ

ผมมีความฝันถึงขั้นเปลี่ยนโลก
แต่โลกในสังคมที่กำลังดำเนินไป
ผมไม่มีแรงพอ
แรงผมพอแค่ไหน
ผมจะทำแค่นั้น อย่างมุ่งมานะ มากทีเดียวนะครับ

ผลิตผลของพลังที่ผมมี
จะออกดอกออกผลจนสังคมเปลี่ยนไหม
ผมไม่ทราบ นั่นคืออนาคต
แต่ผมก็จะทำ ถึงจะถมทะเล ทำถนนผมก็จะทำ

มันมีแบบนี้ด้วยนี่เนอะ เป็นอะไรที่ดีนะครับบางทีเราอาจจะได้ช่วยกันคิดวิธีแก้ปัญหากัน
เป็นความมุ่งมั่นที่ยิ่งใหญ่น่าดูเลยนะครับนั่น เป็นกำลังใจให้ครับมีคนคิดแบบเราด้วยแฮะ

คนคิดดีๆ น่ะเยอะครับ
แต่คนที่ลงมือทำจริงๆ จังๆ ได้นี่แหละที่ต้องเชียร์

ถ้ามองแบบบวกๆ.. จุดเ้่ด่นของการศึกษาไทย (และอาจจะหมายรวมถึงการศึกษาทั่วโลก) คือทำให้เราเรียนรู้ว่า.. โลกก็เป็นแบบนี้แหละ บางทีก็ดูไม่สมเหตุสมผล บางทีก็ไม่ยุติธรรม บางอย่างก็ขาด บางอย่างก็เกิน การที่เราได้เรียนสิ่งที่เราเรียกว่า "เขาใช้อะไรคิด ถึงได้ให้เราเรียนแบบนี้" ถ้ามองย้อนกลับไป ก็เป็นบทเรียนที่ดีที่ทำให้เราเห็นจริงๆ (และประสบตรงๆ) เลยว่า.. เออเนอะ โลกเป็นแบบนี้จริงๆ ด้วย ที่เราผ่านมาได้นี่สุดยอดเลย ๕๕

ฟังดูปลงๆ แต่ก็ยังหวังอยู่ดีละ ว่าการศึกษาของเราจะดีขึ้นกว่านี้ แล้วเท่าที่เคยเป็นครูมา ก็ขอยืนยันว่า เราก็ทำได้ทุกคนแหละ เพราะจริงๆ แล้วถ้่าเราไม่มองการศึกษาว่าคือการเรียนเฉพาะในห้องเรียน เราจะสามารถเป็นครู เป็นตัวอย่าง เป็นนักศึกษาที่ดีกันได้ทุกคนและทุกเวลา ส่วนตัวก็ยังเชื่ออยู่ดีว่า การจะแก้ปัญหาอะไรก็ตามในโลกนี้ มันเกี่ยวพันมาถึงตัวเราเองเกือบทั้งหมด แค่เรามองที่ตัวเีราแล้วก็เริ่มต้นทำอะไรสักอย่าง(ที่เราหวังจะให้เกิดความเปลี่ยนแปลง) มันก็เกิดการพัฒนาแล้ว ๑ จุด ถ้าทุกคน (หรืออย่างน้อยก็บางคน)ทำคนละ ๑ จุด พอจุดมารวมๆ กันเป็นเส้น ก็จะเป็นแนวทางได้เหมือนกัน ถ้าแนวมีกำลังมาก ก็เกิดความเปลี่ยนแปลงได้ ไม่ว่าใครก็ทำได้ แต่ถ้าไม่เชื่อมั่นกำลังก็น้อย ถ้าเชื่อมั่นแล้วกำลังก็จะมาก 

ว่าแล้ว มาเป็นเด็กแนวกันเถอะ
(จบได้น่าเกลียดจริงๆ ๕๕)

  แต่ผมไม่ได้รู้สึกไม่ดีกับการต้องตัดผมสั้น กับใส่ยูนิฟอร์มเลยนะ

เรื่องเรียนแล้วไม่ได้ใช้นี่ ตอนนี้ผมค่อนข้างปลงแล้วยอมรับมันไปแล้วล่ะครับ
เพราะเจออยู่กับตัวเองนี่แหละ
ทำให้ตอนนี้เรียนไม่จบ 4 ปีแน่นอนแล้ว แถมปีการศึกษาหน้า ไอ้ตัวที่ผมเรียนแล้วไม่ผ่านเนี่ย
จะตัดทิ้งไป  

แต่ก็เออ ช่างเหอะ อย่างน้อยเค้าก็ช่วยสอนให้รู้จักคิดให้เป็นระบบนะ
หรือสอนให้รู้จักการแก้ปัญหา (ถึงแม้จะเป็นในทางคณิตศาสตร์ก็เถอะ.. อุ่ย..)

ไม่รู้ว่าผมมองโลกในแง่ดีเกินไปรึเปล่านะ
หรือว่าชิลเกินไปจนไม่รู้สึกอะไรแล้วก็ไม่รู้


//บวกครูหยกเลยครับ

สวัสดีครูหยก

โดนแย่งตอบ 2 รอบแน่ะ

จริงสิเป็นครูก็ต้องเป็นตัวอย่างให้เด็กในห้องเรียนอีก แหมเหนื่อยเลยสินะครับก็จริงนะ
ขอบคุณครูหยกที่เปิดมุมมองเพิ่มครับ