ทุกอย่างในอุดมคติ

โห พี่เอ็ด  +

อันที่จริง ถ้าทุกอย่างในอุดมคติ(ของเรา) มันเป็นจริงขึ้นมาได้ มันก็คงดี
แต่บางทีถ้ามันเป็นไปได้ยาก เราก็ก้มหน้าก้มตาทำหน้าที่ในส่วนของเราให้ดีที่สุด
อย่างน้อยๆก็อาจจะเพิ่มเปอร์เซนต์ให้อุดมคติมันเป็นจริงขึ้นมาได้ซัก 0.0000001% ก็ยังดี ... เนอะ

+ ed 
ชี้ภาพได้ชัดมาก

อีกประเด็นนึงที่เห็นในนี้คือ

แบบนี้อยู่เราน่าจะพัฒนาการศึกษาให้คนระดับรากหญ้ามีสมองเท่าเทียมกับพวกหัวหมอทั้งหลาย

ปัญหาคือ หลายคนที่พัฒนาจนผ่านประสบการณ์ต่างๆแล้ว มีความรู้ความสามารถมากขึ้น ... เค้าก็ผันตัวเองไปเป็นนายทุนหรือคนที่ถูกเรียกว่าหัวหมอ
ดังนั้นการพัฒนาความรู้อย่างเดียวไม่ได้แน่ๆ
เพราะถ้าพัฒนาแต่ความรู้ในประเทศที่ช่องว่างมันกว้างมากๆอย่างไทยเรา คนที่เค้าก้าวข้ามจุดนึงไปแล้ว เค้าก็ย่อมไม่อยากกลับไปเป็นแบบเก่า
คนที่ทำการเกษตรระดับย่อย พอทำได้มากขึ้น ก็เป็นระดับกลางๆ(อาจจะมีลูกจ้างช่วย) และอาจจะผันเปลี่ยนไปเป็นพ่อค้าคนกลาง(ขนส่งเป็นหลัก) หรือไม่ก็พัฒนาไปเป็นเกษตรกรรายใหญ่ ลูกจ้างมากๆ
เราไม่มีที่ให้เกษตรกรรายย่อยที่พอใจที่จะเป็นเกษตรกรรายย่อยต่อไป
เพราะคนที่เป็นเกษตรกรรายย่อย จะต้องเสี่ยงกับหลายปัจจัยกว่าเกษตรกรรายใหญ่
น้ำ - น้ำเมืองไทยที่ชลประทานไม่แน่นอน
การขนส่ง - ก็ไม่แน่นอน
ราคาสินค้า - เมล็ดพันธุ์ ปุ๋ย น้ำมัน  ก็ไม่แน่นอน
ราคาขาย - ไม่แน่นอน และอาจจะโดนกดราคาเมื่อไหร่ก็ได้
ใครที่ลืมตาอ้าปากได้และคิดจะเป็ฯเกษตรกรรายย่อยต่อ ต้องเผชิญความไม่แน่นอนเหล่านั้น ปีนี้อาจจะเก็บเกี่ยวได้ ปีหน้าอาจจะขายไม่ออก

ทางเดียวที่จะรอดได้ คือต้องไต่ขึ้นเป็นระดับที่levelสูงขึ้นเพื่อจะได้มีอำนาจต่อรองมากขึ้น และมีทุนสำรองมากขึ้น

ระบบที่พอจะช่วยได้บ้างคือระบบสหกรณ์ แต่ที่เห็น สหกรณ์บางที่พอพัฒนาและมั่นคงได้มากขึ้น คนข้างในก็ไม่หยุดอยู่แค่การเป็นเกษตรกรรายย่อย แต่มักจะใช้ความเป็นสหกรณ์ผันตัวเองเพื่อให้มีlevelสูงขึ้น


จริงๆเป็นในหลายส่วนของสังคมแหละ  หลายอาชีพก็เป็นกัน

ดังนั้นการศึกษาอย่างเดียวไม่พอแน่ๆ แต่ต้องพัฒนาระบบให้เอื้อต่อการใช้ชีวิตด้วย

โอ้ว +  เอ๊ดไม่หยอกเลยนะเนี่ย

หมอแมวก็พูดเถิกแล้วครับ
ตอนนี้สหกรณ์แบบเนื้อโพน ก็ลดมาตรฐานลงมาเป็นแบบรากหญ้าหัวหมอแล้วครับ

ผมเคยไปเที่ยวต่างจังหวัดแถวๆ นี้
เคยเห็นวิถีชีวิตของชาวประมง
ที่จับกุ้งจับปลา แถวสก็อตแลนด์

ไม่น่าเชื่อครับ เขาใช้ระบบ ชุมชนเข้มแข็ง
สามารถพึ่งพาตนเองได้
นั่นคือ คนในชุมชน
ก็ออกไปหาปูหาปลากันตามปกติ
จับกันพอประมาณสำหรับกินกันในครอบครัว
เหลือก็ค่อยเอามาขาย

แต่วิธีการขายของเขาคือ
เอาของคนในชุมชนที่จะขายมารวมกัน
ให้พ่อค้าเข้ามาประมูล
จะคนกลางหรือรายใหญ่ก็ตาม
ใครที่ให้นอกจากราคาแล้ว
ยังรวมถึงข้อเสนอพิเศษด้วย

เช่น ปีนี้บริษัทจะสร้างห้องสมุดให้ในหมู่บ้าน
หรือ ใช้เทคโนโลยี เพื่อลดมลภาวะตามท่าเรือ
หรือจะรับประกันขึ้นราคาซื้ออีกหนึ่งเปอร์เซนต์ทุกไตรมาส เป็นต้น
ข้อเสนอพิเศษพวกนี้ เขาเรียกมันว่า Beauty Contest
ซึ่งบางที คนชนะไม่จำเป็นจะต้องให้ราคาสูงสุด
แต่เขาจะดูว่า พ่อค้าคนไหน เสนอสิ่งที่เป็นประโยชน์
ต่อชุมชนในระยะยาวมากที่สุดด้วย
ชุมชนถึงจะขายให้พ่อค้ารายนั้นไป

แต่ทว่าชุมชนจะเข้มแข็งได้ มาจากอันดับแรกเลย
นั่นคือเรื่องของการศึกษา
บวกกับเรื่องของโครงสร้างพื้นฐานที่ดี
นั่นทำให้ชุมชนไม่ตกเป็นเบี้ยล่าง
ของพ่อค้าคนกลาง

รวมถึงการจับปลามาขายอย่างพอประมาณ
ก็ส่งผลดีในระยะยาวต่อชุมชน
นั่นคือมีทรัพยากรให้ใช้จนชั่วลูกชั่วหลาน
เพราะคงไม่ดีแน่ๆ ถ้าทำกันเป็นอุตสาหกรรมขนาดใหญ่
ไหนจะทั้งมลภาวะ ไหนจะทั้งทรัพยากรสร้างใหม่ไม่ทัน
เหมือนอุตสาหกรรมประมงไทย
ที่ตอนนี้ต้องไปจับปลากันในน่านน้ำต่างชาติ
เพราะปลาหมดไปจากอ่าวไทยเรียบร้อยแล้ว 

ผมมีโอกาสรู้เรื่องนี้เพราะว่า
ตอนนั้นไปเดินหาซื้อกุ้งหอยปูปลาที่ท่าเรือ
แบบที่เราทำกันที่เมืองไทย แต่เขาไม่ขายให้ ของที่เขาจับได้
มีคอนเทนเนอร์ห้องเย็นรออยู่ที่ท่าเรือเลย
ส่วนถ้าจะซื้อ จะมีสหกรณ์ขายปลีกต่างหาก

ผมอยากให้ชาวนาไทย มีชุมชนเข้มแข็งแบบนี้บ้าง
แม้ว่า เราอาจจะต้องซื้อข้าวแพงขึ้นอีกร้อยเปอร์เซนต์

ชื่อจู๋ดึงดูดใจมาก 

โลกอุดมคตินี่มันโลกของมนุษย์ใช่ไหมครับ
เคยมีใครพูดถึงอุดมคติของแมว หรือของพระเจ้า บ้างรึเปล่า ผมว่ามันน่าจะน่าสนใจ
(อย่าถือสาที่ผมกวนตีนนะครับ  )




ส่วนเรื่องการศึกษาเท่ๆ นี่ถ้าใครไม่รู้จัก วิศวภารตี กับ ศานตินิเกตัน ที่พี่เก้อพูดถึง
ก็ลองคุ้ยดูได้ครับ เป็นมหาวิทยาลัยที่อาร์ทมาก มีคนไทยไปเรียนด้วยนะ

มาโพสแค่นี้ครับ อยากมีส่วนร่วม 

เราควรเสียเวลาครุ่นคิดอย่างถี่ถ้วน
และ

ถ้าเป็นไปได้ จงลงมือทำด้วย
 

อาจารย์ที่โรงเรียนผมเค้าก็
เคยสอนพวกเรื่องประเทศไทยในอุดมคตินี่ล่ะครับ
คนฟังงี้เคลิ้มไปตาม ๆ กัน

เสร็จแล้วเค้าก็บอกว่า "ที่ครูพูดให้ฟังเนี่ย
ไม่ใช่อยากให้พวกเธอออกไปเปลี่ยนประเทศ
แต่ครูอยากให้พวกเธอไปเป็นครู แล้วก็สอนแบบนี้กับนักเรียนของพวกเธอต่อ"

ขอบคุณหลายๆเสียงที่ช่วยๆกันแสดงความคิดเห็นครับ อย่างบางเรื่องก็เป็นความรู้ใหม่
นั่นแหละครับ ที่ปิคพูดถึงคำว่า สอนให้คิดเป็น และ จัดการได้ หลายๆเรื่องน่าสนใจมาก
จริงๆ เลยครับ 

เป็นเรื่องที่คนทุกรุ่นทุกอาชีพต้องช่วยเหลือกันจริงๆ คิดๆ ดูแล้วไม่ได้เห็นภาพแบบนี้มา
นานแค่ไหนแล้วน๊า 

ผมข้ามสะพานลอยครับ
แต่ทางม้าลาย เดี๋ยวนี้ผมดูไม่ออกอะ เส้นมันเต็มไปหมดเลยที่ถนน ไม่รู้อันไหนลาย อันไหนไม่ลาย

ว่าแต่เขาไปประเด็นไหนกันแล้วเนี่ย

โอ้ว +  เอ๊ดไม่หยอกเลยนะเนี่ย

หมอแมวก็พูดเถิกแล้วครับ
ตอนนี้สหกรณ์แบบเนื้อโพน ก็ลดมาตรฐานลงมาเป็นแบบรากหญ้าหัวหมอแล้วครับ

ไม่เอานะพี่บอย