Manga Training II : เดือน มี.ค.(ครึ่งหลัง)

รู้สึกอย่างนึงว่า ถ้าใจคนเขียนไม่เศร้า หรือไม่อินในคาวมเศร้า
เขียนยังไง ก็รู้สึกว่าเศร้าไม่มาก
อาจจะเศร้าด้วยฝีมือการวาดที่ดี แต่ไม่ได้เศร้าจากความรู้สึก
เหมือนกับคนไม่ฮา พยายามเขียนปล่อยมุกยังไง มันก็ได้แค่ หึ หึ ในลำคอ

อันนี้ถ้าจะนับว่า โจทย์ของการร้องไห้ครังนี้ คือการร้องจากความเศร้านะครับ
จริงๆจะร้องจากความยินดี อะไรก็ได้แหละ แต่เห็นเขียนมา
ต้องการสื่อว่า ร้องจากเศร้า หรืออารมณ์ในทางลบ

ไม่ต้องถึงกับไปเลิกแฟน เพื่อมาเขียนโจทย์นี้กันหรอก
แต่อย่างน้อย ก็คงต้องบิ้วอารมณ์กันสักหน่อย
คนวาดการ์ตูน ก็น่าจะคล้ายๆดารา ต้องตีบทให้แตก
ทำให้คนดูเชื่อได้มากแค่ไหน เศร้าจริง เศร้าหลอก ดูกันออก

เช่นของเบล ดูแล้วเส้นสวยดี ร้องไห้ได้สวย แต่สัมผัสไม่ถึงความเศร้านัก
(ลองเอานิ้วปิดหยดน้ำตาไว้ มันก็คือรูปวาดผู้หญิงเลิกคิ้ว)
ของนานาสัมผัสได้ว่านั่นคือน้ำตา และอาการเศร้าอัดอั้น
ส่วนของจักรี อย่าให้พูดเลย เดี๋ยวคนวาดเศร้า

	ผู้เขียน	กระจู๋: Manga Training II : เดือน มี.ค.(ครึ่งหลัง) (อ่าน 19900 ครั้ง)
0 สาวก และ 1 ขาจร กำลังดูกระจู๋นี้