อาชีพนักออกแบบเป็นหนึ่งในอีกหลากหลายอาชีพที่ต้องดิ้นรนต่อสู้
ในสังคมไทย ต้องหาเลี้ยงปากเลี้ยงท้องไม่ต่างกับอาชีพทั่วไป แต่เรา
จะสามารถเรียกใครได้ว่าเป็น "นักออกแบบกราฟิกประเทศไทย"
เราสามารถบอกได้ว่าใครเป็นคนไทยโดยดูจากสูติบัตร หรือบัตรประชาชน
แต่เราจะสามารถใช้บรรทัดฐานไหนในการตัดสินว่าใครเป็นนักออกแบบ
คนที่มีเงินประมาณสองหมื่นเพื่อไปซื้อคอมพิวเตอร์กับโปรแกรม
คนที่เสียเงินค่าหน่วยกิตกับเวลาสี่ปีในมหาวิทยาลัย
คนที่คร่อมหวอดในวงการออกแบบมานานหลายปี
อาชีพนักออกแบบนั้นไม่ได้มีการสอบวิชาชีพแบบตำรวจ หรืออาชีพอื่นๆ
ในทางกลับกันไม่ใช่เพียงแค่อาชีพนักออกแบบเท่านั้นที่ประสพปัญหานี้
นักดนตรี นักเขียน ก็ประสบปัญหาเช่นเดียวกัน เป็นเพราะสังคมปัจจุบันนี้
ทุกคนสามารถเข้าถึงปัจจัยต่างๆ ได้ง่ายขึ้น เช่นคุณสามารถมีสตูดิโอดนตรี
ถ้ามีเงินซักแสน คุณสามารถมีฟิลม์สตูดิโอถ้ามีเงินซักสองแสน
แต่ว่าถ้าทุกคนมีอุปกรณ์สำหรับสร้างงานออกแบบที่ดี คนเหล่านั้นจะรู้ได้ว่า
ไม่ใช่สิ่งที่ง่ายเลย งานออกแบบไม่ใช่แค่การเปิดเท็มเพลทของพาวเวอร์พอย
หรือ การใช้ฟิลเตอร์ของโพโต้ชอป
สุดท้ายแล้วผมไม่สามารถตัดสินได้ว่าใครเป็นหรือไม่เป็นนักออกแบบ
สิ่งนี้ต้องให้แต่ล่ะคนหาบรรทัดฐานของแต่ล่ะคนเอง สิ่งนี้ไม่ใช้แค่
เพียงคนๆเดียวที่จะตัดสินใจได้ แต่ผมหวังว่าทุกคนจะทำ
"งานออกแบบที่ดี"ออกมาไม่ว่าจะเป็นนักออกแบบหรือไม่ก็ตาม
นี่เป็นอีกเวอร์ชั่นนึง
ปล.อันแรกนั่นพ่อผมเอง
