"ฉันเป็นนักออกแบบกราฟิกไทย"

ก็คิดอย่างข้างบนไง

ฮ่าๆ ลดกระหน่ำ เลยล่ะครับ

(แก้เป็นเลข ๓ แล้วครับพอดีพิมพ์ผิด )

ผมชอบเสื้อนะ 

กรี้ดดด เพิ่งเข้ามาเห็น   
ขอบคุณมากครับพี่ชาร์ป 

ขอขุดหน่อยครับ

http://thaigraphicdesigner.wordpress.com

กลับมาแล้วครับ ปีที่ 2

ภายใต้ประเด็น

“Somewhere Thai”

แจ่มทั้งนั้นเลย 

คำเตือน: กระจู๋นี้ร้างมากว่า 120 วันแล้วนะ
ตั้งสติก่อนขุดกระจู๋นะจ๊ะ

เสาอาทิตย์ที่ผ่านมาได้มี ฟอรั่มสนทนาของ Some Where Thai ครับ เห็นพี่เก้อเปิดประเด็นในหลล. เลยเอาซะหน่อย

มีคนในบอร์ดเราสองคนไปพูด นั่นคือพี่เก้อ กับพี่ฉิ่งนั่นเอง
ขออภัยทั้งสองท่านจริงๆพอดีว่าวันที่สองผมต้องทำงานช่วงเช้าไปไม่ทัน








ที่เหลือจะเป็นดีไซนเนอร์ขวัญใจผมเอง




เคลวิน หว่อง เจ้านายในอนาคต : ผมมันคนบ้าสะสมของ



อาจารย์ปริญญา ผู้สร้างสรรค์ฟ้อนDBที่เราใช้กัน : ชุดตัวอักษรกับความเป็นไทย



อาจารย์ป่าน คัดสรรดีมาก : เริ่มจากภูมิใจในตัวเอง



อาจารย์อาร์ต สุรัต Try to be nice : กลอน9ถามตัวเอง


สองวันได้ฟัง ได้ข้อมูลคิดอะไรเยอะมาก คงใช้เวลาย่อยอีกพักใหญ่

วันแรกที่ไป ก็เจอคุณชื่นนั่งกดสไลด์บนเวที ก็งงว่ามันไปทำไรบนนั้น
วันที่สองเลยได้เดินฝ่าฝนกลับประชาสงเคราะห์กัน

เออ ปกติผมชอบคิดว่าเสวนาอะไรงี้ จะฟังวนๆ
แล้วก็ไม่ได้อะไร แต่อันนี้ผิดคาดครับ ได้อะไรเยอะมาก
ผมชอบของพี่โน๊ต ดูดสวีท กับพี่เคลวิน หว่อง
มันบันเทิงมาก จนคิดว่าเอามาโพสยูทู้บคนก็ดูเยอะอะ

แต่เดี๋ยวคงมีใช่ไหมครับ เห็นถ่ายไว้หมดเลย

มีคลิปมั้ย

ปล. รูปบนสไลด์หล่อมาก

เอ้า ไม่รู้ว่ามีงานนี้นะเนี่ย
เลิกยังเนี่ย ที่แน่ๆ โปรโมตไม่ทันแล้ว

ที่ฮาอีกเรื่องคือ วันที่สอง ผมนั่งอยู่แถวหน้าสุด(เป็นคนชอบนั่งแถวหน้า เพราะจะได้ถามอะไรถนัดๆ)
แล้วก็นั่งข้างๆพี่ฉึ่งนั่นแหละ แต่ไม่รู้ เพราะไม่ได้มองอะไรเลย มองแต่บนเวที
จนเค้าประกาศชื่อวิทยากรท่านต่อไปว่าเป็นพี่ฉึ่ง ชายร่างใหญ่ใส่แว่นที่นั่งข้างๆผมก็ลุกเดินขึ้นไปบนเวที

รอปีหน้าครับพี่แอน

พี่ฉึ่งร่างเล็กกว่าตูอีกนะ