วันนี้ หลังจากคุยธุระกับพี่โอ้เอ้ที่สยามอันเนืองแน่นไปด้วยแฟนๆ ของดงบังกิมกี่ เสร็จสิ้น
ก็เลยชวนกันไปกินหมูกระทะ และดูหนังตามประสาชายโสดครับ และคิดดูครับว่าผู้ชายมาดถึก สองคน จะเลือกหนังเรื่องอะไร
แน่นอนครับ อันเดอร์เวอร์ 3 เราไม่ดู สามก๊กเราไม่ชอบ อิ้งฮาร์ทกรุ้มกริ่มไป ท้าชนคนไม่นิยม
ครับ เราจึงตัดสินใจดูหนังที่เข้ากับหน้าของเรา อย่าง บิฟอร์วาเลนไทน์
หนังรักค่าย 5 ดาว ที่ได้รับคำนิยมจากพี่อุ้ย ณ บอร์ดฟอนต์ เอาไว้ระดับหนึ่ง
จึงเป็นทางเลือกที่แสนเสียวของชายเปรี่ยวทั้งสองคน อย่างเรา
คำนิยม ของพี่อุ้ย ผมมายืนยันได้แค่ระดับนึงเท่านั้น ว่า ดีจริง ส่วนตัวชอบจริงไม่อิงแสตนด้วย....
แต่สิ่งหนึ่งที่เห็นได้ชัดหลังจากดูหนังของค่ายนี้ รู้สึกถึงพัฒนาการอีกระดับ ของการที่เป็นหนัง "คิด"
ที่วงการครีเอทีฟเขาเรียกว่า การขายไอเดีย
สิ่งหนึ่งที่ผมรู้สึกได้ว่า ไฟท์สตาร์เขาทำการบ้านมามากมาย คือ หนังรักวัยรุ่นยุคนี้ ต้องยกให้
จีทีเอส ทั้งสด เข้าถึง เล่นง่าย และความลงตัว สิ่งเหล่านี้ ที่ไฟท์สตาร์รู้ว่า หลายเรื่องของตัวเองทำไม่ได้ ...
แต่เรื่องนี้ ผมยกให้ เป็นผลงานที่ค่ายห้าดาวตีโจทย์แตก ว่า หนังรักพื้นๆ ในแบบไฟท์สตาร์ก็สู้ จีทีเอสได้เหมือนกัน ด้วยอะไร?
ด้วยไอเดีย ด้วยรูปแบบการพีเซ้น ด้วยจังหวะ และด้วยที่มันเป็นไฟสตาร์นี่แหละ ที่ผมทึ่ง~~
ลองไปดูเอานะครับ แล้ว มาคุยกัน ว่า คุณรู้ปมของมันตอนไหน ส่วนตัวผมรู้สึกดีใจมากเลย
ที่ร้องอ๋อตอนกลางๆ เรื่อง เพียงแค่คีย์เล็กๆ ในคำพูดบางคำของตัวเอกบางตัว ทั้งที่คนอย่างผม
น่าจะมองข้ามมันไปแล้ว แต่ยังรับรู้และเดาได้จนถูก จนรู้สึกดีใจเป็นยิ่งนัก เลยยิ่งชื่นชม หนังเรื่องนี้
เพิ่มมาอีกหนึ่งจุด คือคุณทำให้คนดูเล่นกับหนังของคุณได้ เยี่ยมจริงๆ ....
ลองมานั่งทบทวนดูอีกที่จริงๆ หนังมันพยายามบอกเราตั้งแต่ ฉากแรกๆ แล้วนี่หว่า
