ทำอะไรกินกันบ้าง มาโชว์กันหน่อย

ถ่ายรูปอาหาร   ถ้าเป็นไปได้  หลีกเลี่ยงการถ่ายให้เห็นพื้นที่เป็นล่องๆ ของหินอ่อนนี่จะน่ากินขึ้นอีกนะครับ  

นี่มันตับทอดชัดๆ  

เซอร์ลอยด์โพนยางเฟร้ย 

ฝีมือการถ่ายรูปตูมีเท่านี้แหละ 
แล้วที่ถ่ายที่พื้นเนี่ย เพราะที่บ้านกินกันแบบนี้แหละ 

กินข้าวกะพื้นประจำ อร่อยออก

ลุงร่มซื้อที่ไหนอะ ไปซื้อม้างงงง บอกพิกัดมาเดี๋ยวนี้ 

[เราเป็นเช่นเราเชื่อ]

ดีจังมีแหล่งซื้อเนื้อถูกใกล้บ้านด้วย


แต่โพนยางคำต้องกินกับน้ำจิ้มแจ่วเซ่ 
เอาซุปมิโซะไปเปลี่ยนเป็นต้มแซ่บเนื้อลายด่วนๆ
โอ่ยยยยยย น้ำลายจะย้อยเต็มทีแล้ว

แผนที่อันสวยงามแจ่มชัด ประดุจหนึ่งกูเกิ้งเอิ๊ด 






โพนยางแต๊ๆ 

[NooK]

ตอนฝึกงาน นั่งผ่านทุกวัน

ทำไมไม่เห็นนนน

ตับทอดกับแกงจืดเต้าหู้   

โคตรรู้เรื่อง

แต่นั้นไม่ใช่ปัญหา เดี๋ยวลองไปหาดู หาไม่เจอตูจะมานั่ง - กูเกิ้ลเอิ้ด ทุกวันเลย

 

ตูรู้แล้วล่ะ ว่าทำไมหน้าตาถึงดูเหมือนเนื้อทอด  

สเต็ค ควรจะต้องย่างนะครับ  
ถ้าไม่มีเตาย่าง ก็ย่างบนกระทะเทฟลอน
ใช้น้ำมันแค่หนึ่งช้อนชาทาให้ทั่วกระทะ
เสร็จแล้วก็กะเวลา ตามความหนาของเนื้อ
กลับได้แค่หนึ่งหนเท่านั้น  

พ่อครัวที่เชี่ยวชาญ
เขาจะใช้หัวแม่มือกดเนื้อดู
ว่าได้ที่แล้วหรือยัง  

แล้วนั่นไม่ใช่มีเดียมแรร์แล้ว
สุกแบบนี้มันเป็นมีเดียมเวลดันแล้วครับ
มีเดียมแรร์ หั่นออกมาต้องมีเลือดซึมๆ ออกมาด้วย  

โพนยางตรงนั้น ขี่รถผ่านบ่อยมาก เวลาไปเซียร์ ชอบเข้าด้านหลัง

ด้านหลัง 

หู้ยยยย  โพนยางคำอยู่ไกล สิบกิโลมั้ง
ก็เลยไม่ค่อยได้ไปกิน


น่าอิจฉาจัง 

ตับทอดกับแกงจืดเต้าหู้    

มีผัดผักรวมด้วยนะ  




เริ่มเข้าใจความรู้สึกของขนมจีนไอ้นัทแล้ว  

โคตรรู้เรื่อง

แต่นั้นไม่ใช่ปัญหา เดี๋ยวลองไปหาดู หาไม่เจอตูจะมานั่ง - กูเกิ้ลเอิ้ด ทุกวันเลย

 

เค้าขอโต้ด   โทรไปถามทางเค้าก็ได้นะ  

หู้ยยยย  โพนยางคำอยู่ไกล สิบกิโลมั้ง
ก็เลยไม่ค่อยได้ไปกิน


น่าอิจฉาจัง 

ของผมไม่ถึง 10 โลนะ 

จริงๆ ผมว่าลุงร่มก็ทำอาหารออกมาโอเคนะครับ

แต่กล้องมือถือมันก็ถ่ายอะไรได้ไม่มากอยู่แล้ว