ยิกถักซิ้น

นี่คือภาพเหตุการณ์จากคืนวันที่ 26 เหตุการณ์ชุมนุมที่ท้องสนามหลวง
ออกตัวด้วยความร้อนตัวว่า เราไปในฐานะสังเกตการณ์
อยากได้ยินกับหู ได้เห็นกับตาตัวเอง ไม่ได้เป็นการเลือกข้าง
เพราะขอแค่ได้อยู่ข้างเธอก็ไม่เอาข้างไหนอีกแล้ว

และที่สำคัญ ไกล้บ้าน ไกล้มหาลัย
ปกติมีงานสนามหลวงก็เดินเล่นบ่อยๆ
อันนี้ก็นับได้ว่าเป็นการไปเดินเล่นชิวๆได้เหมือนกัน
แค่เปลี่ยนจากเดินข้าวสารมาเป็นเดินดูม็อบชิวๆ
อากาศเย็นสบาย ลมพัดเอื่อยๆ สบายใจเฉิบ


ทางเข้า รถตำรวจดูแลสถานการณ์ พร้อมคำขวัญให้ชุมนุมโดยสงบ


เอฟทีเอ วอทช์ รีทัชได้ฮาศัด งานออกแบบระดับนี้ เป็นฝีมือของมืออาชีพชัดเจน


น้องๆนักศึกษาพยาบาล เห็นแล้วอยากป่วยขึ้นมากระทันหัน


มาถึงหน้าเวทีแล้ว ภาพประกอบวุ่นลูกกะตามาก


สามทุ่มกว่า อยู่ไฟกูปะทุขึ้นวาบที่ฝั่งกองทัพธรรม ควันพุ่งตลบ
ผมอยู่หน้าเวที ตอนนั้นไม่มีใครรู้ว่าอะไรเกิดขึ้น แต่อุปทานระบาดหมู่มันทำให้ทุกคนคิดเหมือนกันว่า
ตายห่า ไอ้ยุทธมันส่งคนมาปาระเบิด เกิดอาการอื้ออึง ผุดลุกขึ้นกันทั้งสนามหลวง
ถึงกับบางคนหยิบกระเป๋าเตรียมวิ่ง บางคนคงเตรียมวิ่งเข้าใส่ไอ้คนที่อาจหาญมาปา
ชุลมุนชุลเกอยู่แค่แป็บเดียว เรายังนึกในใจอยู่ว่า โห เอาแล้วไงมึ๊ง เริ่มมันแล้ว

พิธีกรบนเวทีก็บอกว่า หม้อแปลงปั่นไฟระเบิด
ทุกคนก็ถอนหายใจกันเฮือกใหญ่ แต่เรายังคิดอยู่ว่าเป็นการพูดแก้สถานการณ์
อาจมีระเบิดพลีชีพก็เป็นได้ พอดีกับที่เคยจัดงานนอกสถานที่ทำนองนี้
เลยนึกออกว่ามันต้องเป็นรถเจนชัวร์ (รถเจนคือรถปั่นไฟสำหรับงานนอกสถานที่)
ก็รีบวิ่งไปที่รถนั่น เพราะตอนเข้ามาก็เดินผ่าน

เมื่อวิ่งผ่านกองทัพธรรม ที่สมณะผุดลุกมองไปที่เหตุการณ์ข้างหน้า
จนถึงจุดที่รถปั่ันไฟจอดอยู่ พอควันที่พวยพุ่งเริ่มเบาบางลง
ภาพที่เราเห็นคือ ....!


To be continued...


 

ทำไมต้องออกตัวครับ

อือมมม นั่นดิคะ ทำไมต้องออกตัวล่ะ? 

อยากป่วย เหมือน เจ้าของกระจู๋ ...


วันนี้ไปป่วยแถวสนามหลวงดีกว่า

ป.ล.กลัวน้องๆ กลับไปแล้ว เหลือแต่ป้าพยาบาลแก่ๆ ขี้บ่น อะ

กรรมการปล่อยstart แล้วก็ต้องออกตัว 

ต่อครับ

ภาพที่เห็นก็เป็นรถปั่นไฟนั่นแหละครับระเบิด



ไม่ได้มีระเบิดพลีชีพที่ไหนหรอก รถน้ำระดมฉีดจนดับ ควันจาง
หลังจากนั้น ก็เป็นหน้าที่ของตากล้องครับ มะรุมมะตุ้มกันเอารูปจนแทบเอากล้องทิ่มเข้าไปใน
หม้อแปลง เราก็ไปมะรุมมะตุ้มกะเค้าด้วย แต่ทำไมกดไม่ค่อยติดรูปก็ไม่รู้
ติดแต่หัวพวกนักขาวมืออาชีพ จนต้องออกมานอกวง

หลังจาก รถดับเพลงทำหน้าที่ ตากล้อง-นักข่าวทำหน้าที่แล้ว
ก็เป็นหน้าที่ของตำรวจครับ มาถึงเป็นอันดับสุดท้าย



มาถึงก็เป่าปรี๊ดๆๆๆ เกือบสามสิบคน นกหวีด สามสิบอันประสานเสียงเคลียร์นักข่าว
วุ่นซะยิ่งกว่าตอนเข้าไปมะรุมมะตุ้มกันอีก นี่ ถามจริงว่ายังถ่ายกันไม่พออีกเหรอเนี่ย

ถึงตอนนี้เราก็ต้องถอยฉากออกมาจริงๆแล้ว เพราะห่วงสุขภาพหูตัวเอง


กลับไปเกาะติดขอบเวที ฟร้อนต์ซีทบัตรพันห้า



หมอเหวงขึ้นเวที อดีตผู้ร่วมก่อตั้งไทยรักไทย

และแล้ว เค้าก็มาครับ คนที่ทุกท่านรอคอย



ท๊าาาาากสิน
คิดว่าวันนั้น สนธิพูดอะไรคงทราบกันดี แต่ที่ได้ใจสุดก็ตรงที่
พอพูดจบ สนธิก็ก้มลงกราบทุกคน ช่วงเวลานั้นคือจุดพีคของจำนวนคนและเสียงเฮ
ไอ้สองแสนที่ออกข่าวก็คงจะเป็นช่วงนี้แหละ

แต่จังหวะเดียวกับที่สนธิก้มลงกราบ ก็เป็นจังหวะเดียวกับที่เรากินปลาหมึกปิ้ง
หยิบกล้องมาถ่ายไม่ทัน พลาดอย่างแรง


เสียงเรียกร้องจาก จิตสำนึกของคนไทยคนนึง  


วาทะแห่งปี แดกจังมึง-จนจังกู


งิ้วการเมือง ธรรมศาสตร์ เต็มสิบให้ร้อย เคยได้ยินเสียงหัวเราะของคนนับแสนพร้อมๆกันไหมครับ
เกิดมาเพิ่งเคยเห็นนี่แหละ



เวลาเที่ยงคืน เหล่าพันธมิตร Fellowship of the Ring อ่านแถลงการณ์ "ไม่ชนะ ไม่เลิก"
ต่อลอร์ดแห่งมอร์ดอร์


ยังมีอีกนะ

กลับมาถึงร้านแล้ว กำลังจะไปวื่งเลยขอแวะมาอ่านก่อน
เฮ้ยเก้อ อยู่แถวนั้นปีนขึ้นไปดาดฟ้าจิตรกรรมได้เปล่าหว่า
ถ้าขึ้นไปได้ฝากเก็บภาพคลื่นมนุษย์มาให้ตูดูหน่อยดิ
เพราะเชื่อว่ามุมนกมองระดับเทพบนนั้น
ไม่เคยมีสำนักข่าวไหนเคยเห็นมาก่อนแน่ๆ
(เอาไปขายหนังสือพิมพ์โลด  )




ภาพนี้ถ่ายตอน 5 ธ.ค.2002 (คนนับแสนเหมือนกันครับ)

[ยิกถักซ้นๆๆๆๆ]

ตอนที่สาม


ผู้ใหญ่บ้านดำดี ก็ออกมาอ่านบทกวีซ๊ฟู้ด
ถิแต๋งมาเผือยิกไอ่ถักซิ้นโด๋ยเฉพาะเล่ย


สโรชา ก็ออกมาแหลงเป็นอังกฤษ ให้ชาวโลกได้รับรู้


อันนี้ไม่ได้โดนแรงระเบิด แต่ดึกได้เวลานอนแล้วครับ
ก็กองก่ายกันแถวนั้นแหละ

ตีสามแล้วครับ ไม่รู้จะอยู่ต่อทำไม มาตั้งแต่เย็นๆ
กลับบ้านไปให้อาหารปลาดีกว่า

ตั้งข้อสังเกตจากที่ได้ไปเห็นมากะตา
1. เนื้อหาในการปราศัยเริ่มวนแล้วครับ และเน้นพูดเอาเฮซะมาก
2. คนที่มามีทุกระดับชั้นครับ ตั้งแต่ชาวบ้านชาวช่อง และช่วงค่ำ กลุ่มที่มาเยอะที่สุด
เป็นกลุ่มครอบครัว ฟังไม่ผิดครับ มากันเป็นครอบครัวจริงๆ พ่อแม่ลูกๆวัยมัธยม วัยประถม
พ่อแม่ ก็หน้าตาใส่แว่น สะอาดๆแบบที่เราเห็นทำงานตามออฟฟิศดีๆ งานการดีๆนั่นแหละครับ
ลูกๆก็ใสๆ สมวัย แบบที่เห็นตามสยามนี่แหละ ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อ
3. ไม่ต้องห่วงครับ เด็กแนวจากข้าวสารก็มากันเยอะ โดยเฉพาะช่วงดึก
4. เอ่อ งานนี้ ขอบอกว่า กลิ่นสะตอแรงงงงงงงง มาก ทั้งผู้ชม คนขึ้นปราศัย
และวงดนตรีที่มาเล่น พี่บ๋าวตะโกนเฮถึงใจอย่างแรง แม้จะอยู่กลางสนามหลวง
กลางกรุงเทพฯ แต่ทำไม คำ ยิกถักซ้นๆๆๆๆ  ก็ดังก้องประเทศก็ไม่รู้

5. ที่เหลือไปอ่านผู้จัดการ กับห้องราชดำเนิน แล้วข้อมูลสองเวบนั่นมาหาค่าเฉลี่ยกึ่งกลาง
น่าจะได้อะไรที่ไกล้เคียงความจริงขึ้นมามั่งนะ  

ภาพเยอะดี ขอบคุณครับ 

โห กระจู๋โชว์ม๊อบ

ขอบคุณค่ะ

อ่านสนุกดี 

ว่าแต่ "ยิกถักซิ้น" คืออะไรคะ 

^^^
ให้บักสามกับบักโตมาตอบน่าจะรู้ดี 

เป็นภาษาเปรูน่ะ
พี่เก้อเขาเป็นคนเปรู
และเป็นไทยว่า "ท้ากสินนน ออกป๊ายยยยย"

ถ้าพีชไม่รู้ลองอ่านออกเสียงดังๆ สิ
แล้วถามคุณพ่อคุณแม่ดูว่ามันได้ใจความว่ายังไง

ไปบอกคุณพ่อคุณแม่ให้มาดูกระจู๋นี้ด้วย
แล้วบอกว่าที่เล่นๆ อยู่เนี่ยไม่ใช่เว็บเรื่อยเปื่อยอย่างที่ทั่นคิดนะจ๊ะ

แล้วมามีตติ้งกัน (นี่คือจุดประสงค์)

ขอให้สงบสุขเร็วๆละกันครับ รออยู่

พีชอยากไปมีตติ้งจะตาย พี่แอน

แต่ต้องไปพัทยา