กลอน

เพื่อนเจ๊โดนหมดแล้วค่ะ






ก็ถ้ามาห้อง..คงโดนรับโดยทั่วกัน   

เปลี่ยนแผน ไม่ไปเยี่ยมเจ๊แล้ว กลัว



(อะ ล้อเล่น รออยู่หอก่อน เจอกั๊น  )

โลกกลมกลมใบนี้
จรลีหมุนวนไปทุกวัน
มนุษย์เราก็เช่นกัน
หมนุเวียนเปลี่ยนไปทุกทุกครา

เมื่อคราวมาถึงจุดสิ้นสุด
ริจะฉุดอย่างไรก็ไม่ได้
คราวเขาจากไปได้แต่นิ่งมองดู
รั้งไม่อยู่ รั้งเขาไว้ไม่ได้เลย

ทำอย่างไรเหลือเพียงแค่ตัวเรา
มองทางไหน ก็เหงาเศร้าร่ำไป
ก้มหน้าสองตาดูธรณี ร้องไห้ี
น้ำตาไหล เป็นสายน้ำ หลั่งริน

....


ไม่เกี่ยวกับตัวเองเลย 

กลับมา ถึงบ้าน
ควาญหา กุญแจ
คว้าดอก หยิบแหย่
เกลียวแก้ ไขกลอน

น้ำผึ้งหวานกล่อมกลมผสมรื่น
รสดาษดื่นหวานปากไม่รู้หาย
แม้สิ้นรักไร้รสก็วางวาย
หวานปากได้ไม่นานก็ลางลืน

หัวใจ
สองเรา
คือพลัง

ช่วงนี้สภาพจิตใจนิ่งเป็นพิเศษ ... 



(ใครก็ได้ช่วยย้ายจู๋นี้ไปห้องศิลป์หน่อยครับผม)