ธงปัตตานี

ตอนนี้กลับมาบ้านที่ยะลา ก็นัดเจอเพื่อนๆ บางคนก็อยู่ยะลา บางคนก็อยู่กรุงเทพ แล้วกลับไปเยี่ยมบ้าน
คุยกับเพื่อนในพื้นที่ เค้าบอกว่า เค้าก็พยายามจะใช้ชีวิตปกตินะ เหมือนที่เคยเป็น ออกไปซื้อของ ซื้อข้าว นั่งร้านอาหาร บางคนก็เปิดร้านของตัวเอง
เค้าก็บอกว่า มันก็ไม่ได้น่ากลัวอะไรนัก ถ้าเรารู้สึกกลัว เราจะเครียด ให้พยายามใช้ชีวิตปกติ แต่ให้ระวังตัวมากขึ้น
อย่างเวลานั่งเฝ้าร้านก็พยามมองๆว่า ใครมาจอดรถหน้าร้าน ลูกค้ารึเปล่า หรือจอดไว้แล้วหายไปไหน
สำหรับป้า เวลาไปนั่งร้านอาหาร จากที่เคยชอบนั่งด้านนอกรับลม ริมกระจก ริมหน้าต่างอะไรงี้ ก็จะเปลี่ยนเป็นไปนั่งลึกๆในร้านแทน
....กลัวมอเตอร์ไซด์ที่จอดอยู่อ่ะ 
แต่เพื่อนที่ทำกิจการที่ยะลา บอกว่า เศษฐกิจที่ยะลาดีกว่า ปัตตานีและนราธิวาส  คือคนกล้าออกมาจับจ่ายซื้อของมากกว่า
แล้วอีกอย่าง ส่วนใหญ่จะเป็นมุสลิมที่ทำสวนยาง เวลาเค้าออกมาซื้อของ เค้าจะซื้อจนเงินหมด ไม่หมดไม่กลับ
 เพราะเค้าถือว่า เดี๋ยวพรุ่งนี้เงินก็งอกออกมาจากดินแล้ว 
อันนี้เพื่อนพูดให้ฟังนะ บางทีก็เลยคิดๆว่า วันนึงอาจจะสงบก็ได้

จริงนะ ถ้าเรายิ่งไปวิตกกังวล ไปสนใจ ไปกลัวเรื่องพวกนี้มากเท่าไร
ก็เหมือนยิ่งยุให้มันรุนแรงขึ้นเรื่อย สู้เฉยๆไปดีกว่า แต่ก็ระวังตัวอย่างที่ป้าแป้งบอก
เชื่อว่าสักวันมันต้องสงบ พวกโจรมันก็คงเหนื่อยกันเป็น หลายปีมาแล้วด้วย

โอว กระจู๋นี้ถูกขุดมาตรงเวลาเลยครับ
คือวันนี้อนู่ดีๆ ก็นึกขึ้นมาได้ (จริงๆ เพราะเมียตูถามตอนนั่งกินข้าวต้มตะหาก)
ว่าตูอยากไปเที่ยวประเทศไหนที่สุด และคำตอบที่นึกได้ก็คือ จ.ยะลาเรานี่แหละ
คือมันผุดขึ้นมาเอง ว่าอยากไปนะ อยากไปเที่ยว แต่คงรอแหละ
เพื่อให้มันสามารถรับคนไปเที่ยวได้อย่างอุ่นใจก่อน
รอหน่อยนะ

+ป้าแป้งครับ

จากที่พิมพ์ ผ่านไปไม่ถึง 24 ชม.
เมื่อเช้ามีระเบิดแถวแขวงการทางรถไฟ หน้าตลาดสดยะลา
เป็นคาร์บอม รถเก๋งซีวิค ตาย1 ได้ข่าวว่าเป็นจ่า เจ็บอีก 32 แต่บางที่จะบอกว่า 23 ไม่รู้ใครพิมพ์ผิด
เพื่อนที่ต้องผ่านแถวนั้นทุกวันบอกว่าเค้าปลอดภัยดี ส่วนเพื่อนอีกคนที่บ้านอยู่แถวนั้นก็ออกมากินข้าวในตลาดปกติ
   สวัสดียะลา

ผมก็คนยะลา เมื่อตอนบ่ายเพื่อนที่เป็นคนยะลาด้วยกันโทรมาหาเลยคุยกันถึงวันเก่าๆ ถามถึงเพื่อนๆคนไหน คำตอบก็มักจะเป็น ย้ายไปอยู่ ต่างจังหวัดกันหมด ซึ่งอันนี้ผมก็ว่าน่าจะจริงโดยเฉพาะจังหวัดในภาคเหนือ เมื่อปีใหม่ที่ผ่านมาไปเที่ยวเชียงใหม่เจอเพื่อนที่โรงเรียนเก่าไปตั้งรกรากกันอยู่ที่นั้น 3 ครอบครัว นี้เท่าที่เจอนะไป3วันเจอกันโดยไม่นัดหมาย 3 คนร้านผัดไทที่อร่อยที่สุดในยะลาตอนนี้กลายเป็นผัดไทร้านดังที่เชียงใหม่ถามถึงร้านอาหารที่เคยไปนั่งกินตอนเด็กๆ ถ้าไม่ย้าย ก็ปิดกิจการด้วยตนเองหรือไม่ก็มีคนช่วยปิดให้ มีร้านขนมปังอยู่ร้านหนึ่งโดนระเบิดไปเต็มๆ เลยต้องปิดกิจการกันไป เพื่อนบอกว่าร้านไหนดังร้านไหนอร่อยมันจะไม่พยายามไปกินเดี๋ยวจะโดนลูกหลง ส่วนที่แอนพูดว่าอยากไปยะลาเนี่ย เมื่อก่อนตอนยังไม่มีเรื่องนี้เป็นจังหวัดที่ผมอยากให้คนไป พบไปโดนกันคนละครั้งในชีวิตเลยนะ เพื่อนผมตอนมหาลัยไปเที่ยวบ้านชอบกันทุกคน ยิ่งเดียวนี้คนชอบไปเที่ยว ปาย น่าน ลำปาง เชียงคานกัน ผมว่าอำเภอเมืองกับ เบตงบ้านผมก็สู้ได้นะ แต่หลังจากผ่านเรื่องนี้ไปแล้วไม่รู้ว่าภาพยังงั้นจะกลับมาต้องใช้เวลาซักเท่าไร คนที่อยู่ในพื้นที่ผมว่า กิจวัตรและลักษณะนิสัยก็ต้องเปลี่ยนแปลงไปแน่ๆเพราะต้องอยู่อย่างระวังมาหลายปีแล้ว

เสียดาย แต่ก็อยากไป

[Deeper inside me!]

เสียดาย แต่ก็อยากไป