โครงงานสอบปัญหาธรรมะทางก้าวหน้า

http://www.pantown.com/board.php?id=12241&name=board4&topic=2&action=view   

อ่านไม่รู้เรื่องเลยครับ 

อัตตา อนัตตา 

การบิดเบือน...มักไม่เกิดขึ้นในขั้นที่เรียกว่าทานศิล เราไม่สามารถรู้ได้โดยง่ายนักหรอกว่าบิดเบือนอย่างไร เพราะแท๊บจะลอกคำสอน ในพระไตปิฎกมาเป๊ะๆ
      ส่วนใหญ่ การบิดเบือน จะอยุ่ในขั้นภาวนา    ซึ่งอันนั้นมันละเอียดอ่อนมาก... .ซึ่งผมก็อธิบายไม่ถูกเหมือนกัน

เพราะว่ามันเป็นสิ่งที่คนธรรดาทั่วไปทำไม่ได้อ่ะครับ
เป็นระดับของ พระอริยเจ้าแล้ว(โสดาบันขึ้นไป)

ภาวนาในระดับของคนปกติทำ ให้ใจหยุดนิ่งๆสงบๆ แค่นี้ก็ไฮโซแล้วครับ

แล้ว พี่ชาร์ปคิดว่า ธรรมกาย บิดเบือนในส่วนของภาวนามั้ยครับ
 

ไม่ทราบครับ
เพราะไม่ได้ศึกษาทางด้านวิชาการเลย และก็มันปวดหัว

แต่ผมชอบวิธีการนั่งสมาธิแบบนี้อ่ะครับ
ไม่เครียด ไม่เคร่ง สบายๆ ทำใจนิ่งๆที่ศูนย์กลางกาย

(พระพุทธตั้งบอกว่า อย่าเชื่อเพียงเพราะผมหน้าตาดี)

อันนี้เป็นมิจฉาทิฏฐิอย่างร้ายแรง ห้ามสวรรค์ห้ามนิพพานเลยนะครับ ล้อเล่น....

ตรงนี้ผมพยายามคุมประเด็นให้อยู่ในเรื่องนิพพาน และการตั้งคำถามกับคำว่านิพพาน
ว่าถ้าใครคนหนึ่งที่ไม่ได้รู้จักหรือมีความเชื่อตามมายาคติแบบอินเดียมาก่อน
เขาจะสามารถหลุดพ้น หรือไปถึงปรมัตถ์ได้ไหม
ถ้าเขาไม่รู้เรื่องชาติภพ (ศาสนาอื่นก็ เขาไม่รู้เรื่องข่าวดีของพระเจ้า)
เขาจะมีสิทธิ์อย่างชาวพุทธเพศชายที่ผ่านการบวชไหม

ไม่ได้รู้จักหรือมีความเชื่อเรื่องนิพพานตามคำสอนของพุทธะ
ก็คงคล้าย ๆ กับคนที่ไม่รู้ทางไป

อุปมาเหมือนเราจะไปเชียงใหม่

ถ้าเราไม่มีความเชื่อซะแล้วว่าเชียงใหม่มีอยู่...
เชียงใหม่มันอยู่ที่ไหน
และจะเดินทางไปถึงมันได้อย่างไร...

ผมคงไม่ต้องตอบว่าเขาจะไปถึงเชียงใหม่ได้ไหม

ถ้าเขาไม่รู้เรื่องชาติภพ จะมีสิทธิ์ไหม

ถ้าเขาไม่เชื่อว่ามีชาติภพ หรือเชื่อว่าตายแล้วสูญแล้ว
เขาจะแสวงหานิพพานให้เหนื่อยปล่าวไปทำไม
เพราะเมื่อตายไป สภาวะอย่างนั้นมันก็เป็นนิพพานตามความคิดของเขา อยู่นั่นเอง

ปล. ชาวพุทธเพศชายที่ผ่านการบวช ไม่ใช่ชนกลุ่มเดียวที่จะมิสิทธิ์ทำนิพพานให้แจ้ง
ความจริงคือ มนุษย์ทุกประเภท ไม่ว่าหญิงหรือชาย บวชหรือไม่บวช ศาสนาไหนก็มีสิทธิ์ทั้งนั้นแหละ

 

แต่การบวชมันจะเร็วกว่า อ่ะครับ

เหมือนนั่งรถเมล์ไป เชียงใหม่ กับเดินไปเชียงใหม่

ผมเชื่อในพุทธศ่าสนากับกฎแห่งกรรม แบบวิทยาศาสตร์ แต่ก็ไม่เชื่อเรื่องชาตินี้ชาติหน้านะ
เชื่อว่ากรรมคือผลของการกระทำ และผลของการกระทำนั้นมันส่งผลในชาตินี้แหละ
อย่างเช่น ง่ายๆเลย หากคุณไม่ตั้งใจเรียน โกงเงินค่าเทอมพ่อแม่มา มันคงไม่ส่งผลไปชาติหน้า
ให้คุณเกิดมาเป็นขอทาน แต่ผลมันคงเกิดในชิวิตนี้แหละ อย่างแรกก็เรียนไม่จบ ไม่มีงาน
และอาจจะได้เป็นขอทานไปจริงๆก็ได้
ส่วนหลักความเชื่อมันคงไม่มีใครมาฟันธงได้ว่า หลักนี้ถูก หลักนี้ผิด มันคือการตีความ
มันอยู่ที่การมองของแต่ละคน อย่างถ้านิพพานคือเป้าหมาย ความเชื่อ-การตีความ มันก็คือเส้นทางต่างๆ
ที่จะไปยังเป้าหมายนั้นได้ ยกตัวอย่างว่า ถ้าหากคุณอยากไปกินข้าวที่เซ็นทรัลลาดพร้าว เพราะมันมีร้าน
ที่โคตรอร่อยอยู่ คุณจะเลือกไปทางไหนล่ะ มันก็อยู่ที่ว่าบ้านคุณอยู่ไหนล่ะ หากบ้านคุณอยู่แถวราม
คุณก็ไปทางลาดพร้าวนั่นคือทางของคุณ แต่จะไปว่าทางที่มาจากวิภาวดีมันผิดก็ไม่ได้เพราะมันก็ไปได้
เหมือนกัน เพราะถ้าบ้านผมอยู่หลักสี่ผมก็ใช้ทางนี้ แต่มันก็อาจมีทางไปได้อีกมากมายที่เราไม่รู้ แต่เรา
ก็คิดว่าทางไปมันต้องมีแค่ 2-3 ทางนี้เท่านั้น มันจะรู้ได้จริงๆก็ต่อเมื่อ ได้ลองไปมันทุกทางมาจริงๆแล้ว
คือเหมือนกับคุณรู้แปลนของกรุงเทพจนทะลุปรุโปรง และได้เคยไปมาหมดทุกทางจริงๆ
แต่ในอีกแง่นึงก็มีบางคนที่ต้องการจะไปแต่เอาเข้าจริง ไปได้ครึ่งทาง อาจจะขี้เกียจหรืออาจเหลือบ
ไปเห็นร้านอาหารข้างทางแล้วคิดว่ากินแค่ตรงนี้ก็พอแล้วมั้ง แต่บางคนก็มีความอดทนไปกินถึงเซ็นทรัลได้

จะว่าไปมันก็คล้ายๆกับ
การตั้งความปรารถนาจะเป็น พระสัมมาสัมพุทธเจ้าอ่ะครับ

พระสัมมาสัมพุทธเจ้าเป็นตำแหน่งที่คนจะมาเป็นก็ได้ขอให้ทำตามเงื่อนไขได้ครบ
1.สร้างบารมี 30 ทัศ
2.ใช้เวลาสั่งสมบารมี 20 อสงไขยแสนมหากัป/60อสงไขยแสนมหากัป/80อสงไขยแสนมหากัป

ทำได้ครบก็เป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้
ถ้าเกิดไม่ครบก็ไล่ระดับกันลงมาตาม บารมีที่สั่งสมมา
เช่น
พระปัจเจกกพุทธเจ้า / เป็นพระุพุทธเจ้าแบบไม่สอนคนอื่นแต่ ปรินิพพานเข้าสู้พระนิพพานได้
พระอรหันต์สาวก / ชุดที่ได้เอตทคะ(สะกดไม่ถูก) เป็นเลิศในด้านต่างๆ
พระอรหันต์ / ไม่ได้เป็นเลิศในด้านต่างๆ แต่สามารถกำจัดกิเลส เข้าพระนิพพานได้
ชุดพระอริยเจ้า ตั้งแต่อะไรไม่รู้จนไปถึง
โสดาบัน / จะเกิดอีกไม่เกิน 7 ชาติ ก็เข้าพระนิพพาน

สรุปจะเข้าพระนิพพานได้ ก็ต้องสั่งสมบารมีกันนานเลย
ปุ๊บแป้บจะเข้าถึงได้เลยนี่ ผมว่าเป็นไปไม่ได้

ส่วนการสร้างบุญ ปฏิบัติตามหลักของพระพุทธเจ้า
ก็เหมือนการสั่งสมบารมีแหละครับ ไม่สามารถเข้าถึงพระนิพพานในชาตินี้ได้
แต่ระยะเวลาการสรา้งบารมีมันก็สั้นลงเรื่อยๆ

ผมเชื่อในพุทธศ่าสนากับกฎแห่งกรรม แบบวิทยาศาสตร์ แต่ก็ไม่เชื่อเรื่องชาตินี้ชาติหน้านะ
เชื่อว่ากรรมคือผลของการกระทำ และผลของการกระทำนั้นมันส่งผลในชาตินี้แหละ
อย่างเช่น ง่ายๆเลย หากคุณไม่ตั้งใจเรียน โกงเงินค่าเทอมพ่อแม่มา มันคงไม่ส่งผลไปชาติหน้า
ให้คุณเกิดมาเป็นขอทาน แต่ผลมันคงเกิดในชิวิตนี้แหละ อย่างแรกก็เรียนไม่จบ ไม่มีงาน
และอาจจะได้เป็นขอทานไปจริงๆก็ได้
ส่วนหลักความเชื่อมันคงไม่มีใครมาฟันธงได้ว่า หลักนี้ถูก หลักนี้ผิด มันคือการตีความ
มันอยู่ที่การมองของแต่ละคน อย่างถ้านิพพานคือเป้าหมาย ความเชื่อ-การตีความ มันก็คือเส้นทางต่างๆ
ที่จะไปยังเป้าหมายนั้นได้ ยกตัวอย่างว่า ถ้าหากคุณอยากไปกินข้าวที่เซ็นทรัลลาดพร้าว เพราะมันมีร้าน
ที่โคตรอร่อยอยู่ คุณจะเลือกไปทางไหนล่ะ มันก็อยู่ที่ว่าบ้านคุณอยู่ไหนล่ะ หากบ้านคุณอยู่แถวราม
คุณก็ไปทางลาดพร้าวนั่นคือทางของคุณ แต่จะไปว่าทางที่มาจากวิภาวดีมันผิดก็ไม่ได้เพราะมันก็ไปได้
เหมือนกัน เพราะถ้าบ้านผมอยู่หลักสี่ผมก็ใช้ทางนี้ แต่มันก็อาจมีทางไปได้อีกมากมายที่เราไม่รู้ แต่เรา
ก็คิดว่าทางไปมันต้องมีแค่ 2-3 ทางนี้เท่านั้น มันจะรู้ได้จริงๆก็ต่อเมื่อ ได้ลองไปมันทุกทางมาจริงๆแล้ว
คือเหมือนกับคุณรู้แปลนของกรุงเทพจนทะลุปรุโปรง และได้เคยไปมาหมดทุกทางจริงๆ
แต่ในอีกแง่นึงก็มีบางคนที่ต้องการจะไปแต่เอาเข้าจริง ไปได้ครึ่งทาง อาจจะขี้เกียจหรืออาจเหลือบ
ไปเห็นร้านอาหารข้างทางแล้วคิดว่ากินแค่ตรงนี้ก็พอแล้วมั้ง แต่บางคนก็มีความอดทนไปกินถึงเซ็นทรัลได้

ด้วยค่วมเคารพ ครับ พี่มัม
---
แล้วทุกคนรู้เหรอครับว่าร้าน(สมมติเป้นร้าน A )อยุ่ตรงไหน ถ้ามีคนคนเดียวที่รู้ แล้วบอกทางมาร้านA
เอาไว้  ที่มาได้ด้วยทางต่างๆ ส่วนคนที่เชื่อก็มาถูก  และ น่าจะไปถูกมาหลายรายแล้ว  แต่ถ้ามีคนเข้าใจผิดว่าร้าน A ไม่ได้อยุ่ที่เซ็นทรัล ลาดพร้าวละ และไม่เชื่อตามนั้นด้วย
     แต่เข้าใจผิด หรือตีความผิด  ไม่เท่าไร ดันไปบอกคนอื่น ให้เชื่อตามตนอีก
แบบนี้จะยิ่งแย่ นะครับ ... 

 (นิพพานไม่ใช่ร้านอาหาร ที่ บังเอิญก็อาจผ่านไปเจอได้ นะครับ)

   ได้ความรู้ ความคิดเห็นเยอะเลย

แล้วใครจะมาแข่งมั้งละครับ 

ตอนแรกๆมี
1.ตั้ง // ตอนนี้ไม่รู้ว่าจะมาแข่งอยู่ป่าว
2.พี่เอ //ตอนนี้ไม่รู้ว่าจะมาแข่งอยู่ป่าว
3. ยังไม่มี

 

กำลังอ่านตั้งแต่ หน้า 3-8 แล้วจะมาไล่ตอบนะครับ
หรือว่าไม่ต้องแล้ว 

อยากแข่ง
แต่เป็นคนไม่มีธรรมะในจิตใจ 

ด้วยค่วมเคารพ ครับ พี่มัม
---
แล้วทุกคนรู้เหรอครับว่าร้าน(สมมติเป้นร้าน A )อยุ่ตรงไหน ถ้ามีคนคนเดียวที่รู้ แล้วบอกทางมาร้านA
เอาไว้  ที่มาได้ด้วยทางต่างๆ ส่วนคนที่เชื่อก็มาถูก  และ น่าจะไปถูกมาหลายรายแล้ว  แต่ถ้ามีคนเข้าใจผิดว่าร้าน A ไม่ได้อยุ่ที่เซ็นทรัล ลาดพร้าวละ และไม่เชื่อตามนั้นด้วย
     แต่เข้าใจผิด หรือตีความผิด  ไม่เท่าไร ดันไปบอกคนอื่น ให้เชื่อตามตนอีก
แบบนี้จะยิ่งแย่ นะครับ ...  

 (นิพพานไม่ใช่ร้านอาหาร ที่ บังเอิญก็อาจผ่านไปเจอได้ นะครับ)

ก็เหมือนสมัยนี้ไงที่มีความเชื่อในเรื่องทางไปสู่นิพพาน หรืออรหันต์ ที่แตกต่างกันไป ส่วนตัวผมเอง
ก็คงจะไปบอก หรือไปว่าคนที่เค้าศรัทธา(ยกเว้นไอ้ที่มันเกินเลยไปจนถึงขั้นงมงายไร้เหตุผล)ไม่ได้หรอกว่าทางไหนที่ถูกหรือผิด เพราะตัวผมเองก็ยังไม่ได้บรรลุถึงนิพพาน แม้แต่ความหมายจริงๆของมัน
ก็ยังไม่รู้เลยว่าที่เข้าใจน่ะจริงๆแล้วมันถูกหรือเปล่า คนที่บอกได้จริงๆคงเป็นคนที่ไปถึงจุดนั้นแล้วจริงๆ
ตัวอย่างของคนที่ตีความผิดจนเกินเลยไปถึงขั้นงมงายสมัยนี้ก็มีให้เห็นกันเยอะ อย่างเรื่องทำบุญ
บางคนถึงขนาดขายรถขายกิจการเพื่อทำบุญกันไปก็มี จบบ้านแตกกันไปก็มี(อันนี้เห็นมากับตา)
แถมยังไปพยายามยัดเยียดความเชื่อนั้นให้คนอื่นอีก ก็เหมือนอย่างที่จักรีบอกว่า
"แต่เข้าใจผิด หรือตีความผิด  ไม่เท่าไร ดันไปบอกคนอื่น ให้เชื่อตามตนอีก
แบบนี้จะยิ่งแย่ นะครับ" นั่นแหละ ผมไม่ได้บอกว่าทุกทางที่ไปมันจะถูกนะ แต่หมายความว่ามันมี
มากมายหลายทาง ทางตันก็มี ทางที่เสียก็เยอะ แต่ว่าไอ้ที่เราจะรู้ว่าถูกหรือผิดน่ะมันต้องทดลอง

ส่วนที่บอกว่า(นิพพานไม่ใช่ร้านอาหาร ที่ บังเอิญก็อาจผ่านไปเจอได้ นะครับ)
มันหมายถึงว่าสมมุติทางที่จะไปถึงนิพพานคือการทำความดี มันก็ไม่ใช่ว่าทุกคนที่ทำความดี
มันจะสามารถไปถึงนิพพานได้ทุกคน เพราะบางคนอาจจะพอใจที่จะหยุดอยู่แค่การทำความดีแค่ระดับนึง
แต่บางคนอาจจะยังไม่สามารถตัดกิเลสบางอย่างได้ เพราะเค้าอาจจะพบว่าเค้ายังพอใจในกิเลสนี้อยู่
ที่บอกว่าบังเอิญก็คือเรื่องนี้แหละ

จู๋แห่งปี...   
ไม่ขอแสดงความคิดเห็นครับ...