เรื่องเส้นแบ่งของความเหมาะสม สำหรับผู้สร้างงานศิลปะนั้น
จะว่าไปก็คงเป็นเป็นเส้นขนานกับผู้คนที่ไม่เข้าใจ
อย่างที่มันเป็นมาตลอดประวัติศาสตร์โลก
จริงๆพี่แอนก็เอามาขายหลายรอบแล้ว
แต่ก็อยากเอามาขายอีก เรื่องงานศิลปะของนักศึกษาจิตรกรรมท่านหนึ่ง
ที่ชักว่าวใส่จีวรพระ แล้วเขียนข้อความไปว่า ขอโทษ อาตมาซักไม่ออก
แต่มันก็เป็นงานที่อาจารย์ผู้สอนยอมรับให้ออกมาแสดงได้อย่างเปิดเผย
กับพระเล่นกีตาร์ ในรอบสื่อ ที่มีคนถามพี่เจ้ย แกตอบแต่เพียงว่า
"พอดีตอนเด็กๆเดินผ่านวัด เห็นพระเล่นกีตาร์ เลยเอามาใส่ครับ"
เพียงเท่านั้น
ประเด็นศิลปะ-เหมาะสม-ไม่เหมาะสม อธิบายได้ เท่าที่ความสามารถจะมีครับ
แมวก็ยังเป็นแมว นกก็ยังเป็นนก ปลาก็ยังเป็นปลา
ปลาก็คงไม่เข้าใจว่าบนท้องฟ้าเป็นอย่างไร
นกก็ไม่มีวันรู้ว่าใต้ผืนน้ำที่ไหลเย็นนั้น เย็นฉ่ำแค่ไหน
แต่อย่างไหนมันจะดีกว่ากันสำหรับโลก
เส้นขนานนี้ ที่ผ่านมาโลกมันเคยเป็นอย่างไร
มันก็คงไม่มีทางมาบรรจบกันเช่นเดิมต่อไป
แต่สำหรับเรื่องนี้ คนที่เกี่ยวข้อง คนที่เคลื่อนไหว ออกมาให้ข้อมูล ให้เหตุผล
หากต้องการจะรู้ว่า ชีวิตอีกฝั่งเป็นอย่างไร ทำไมเขาต้องต่อสู้นักหนา
เพื่อที่จะให้สังคมด่าทองั้นเหรอ มีความสุขมากไหมที่โดนคนด่า
ดันทุรังแบบนี้แล้วตังก็ไม่ได้สักสลึง ทำแล้วคนจะแห่มาดูขึ้นอันดับหนึ่งบ็อกซออฟฟิศไหม
พวกเขาทำทั้งหมดนั้นไปเพื่ออะไร
ลองเงี่ยหูฟังสักหน่อยแล้วค่อยตัดสินใจดีไหมครับ
