เนื่องจากฟังเพลงที่ฟิวทำหลายครั้ง ต่างวาระและโอกาสกัน
(จำได้ว่าเมื่อก่อนตั้งแต่เรียนมัธยมปล่อยในบล็อก ผมก็ฟังอยู่)
และที่ได้ดูตอนแสดงสดด้วยครั้งนั้น แต่เนื่องจากว่าผมมีความเข้าใจดนตรีประเภทนี้ไม่มากพอ
รวมถึงไม่ได้ชื่นชอบ Laptop Music - ดนตรีที่ออกมาจากคอมพิวเตอร์สักเท่าไหร่
เลยวิจารณ์ได้บนพื้นฐานของความเข้าใจทางดนตรีทั่วไป
เพราะทราบดีว่ามันต้องมีความเข้าใจเฉพาะด้านมาเสริมด้วย
ถึงจะวิจารณ์และประเมินคุณค่าได้อย่างครอบคลุม แต่ในขณะเดียวกัน
การไม่ได้รู้เฉพาะด้าน ก็ทำให้ผมไม่นับความยากง่ายข้อจำกัดต่างๆ
มาร่วมในการประเมินคุณค่า เพราะผมไม่รู้

โอเค ผมรู้แต่ว่านี่คืออัลบั้มหนึ่ง ของศิลปินกลุ่มหนึ่ง
ถ้าจะวิจารณ์ในฐานะที่มันเป็น"เพลง"และ"อัลบั้ม"อันหนึ่ง
อันนี้อ่านจากชื่อเพลงและชื่ออัลบั้มและคาดเดาจุดมุ่งหมายของศิลปิน
จากข้อมูลที่เขียนไว้เหล่านั้นด้วยน่ะนะครับ(เป็นตัวช่วยในการตีความจุดมุ่งหมายของศิลปิน)
ผมเห็นว่ายังเป็นการทดลองที่ยังไม่ไปไม่ถึงผลลัพธ์ที่ลงตัวและยังไม่นำพาผมไปถึงยังที่ศิลปินตั้งใจ
ขาดรายละเอียด และยังเอาชนะความคาดเดาของผู้ฟังไม่ได้ เป็นการทดลองที่ยังไม่เสร็จ
ส่วนปกนั้นในฐานะภาพประกอบชิ้นหนึ่งก็สวยและเนี้ยบมากครับ
แต่ในฐานะปกอัลบั้มเพลง มันธรรมดาเหมือนอัลบั้มรวมเพลงที่วางขายตามแผงทั่วๆไป
(หมายถึงตอนที่มีแผงน่ะนะ มันมียุคนึงที่นิยม 3D อะไรทำนองนี้ล่ะ
ปกรวมฮิตเพลงตามเทศกาล ฤดูกาลอะไรต่างๆ อุ้ย พูดถึงยุคแผงเทปแล้วฟังดูโบราณชิบ

)
เอาจริงๆผมไม่ค่อยเห็นวัยรุ่นที่ไหนบ้าพลังทำอะไรพวกนี้มาให้คนฟังได้เรื่อยๆ
ทั้งที่อาจจะไม่มีใครเข้าใจหรือมีฟีดแบ็คอะไรกลับมาเลย
แต่ก็ยังขยันทำออกมาไม่มีหยุด ไอ้เรื่องทำมาแล้วไม่มีใครเข้าใจนี่ล่ะ ปัญหาสำคัญ
เพราะทำให้เรายิ่งต้องต่อสู้กับตัวเองอีกหลายเท่า ศิลปะมันไม่มีจุดมุ่งหมายอื่นๆมาช่วยให้เราอยากอยู่กับมันเท่าไหร่
(คือไม่ได้มีเรื่องความรวย ความมั่นคง อนาคต อะไรมาช่วยเหลือให้ต้องอยู่กับมันเลย)
ถ้าไม่มีคนมาช่วยยืนยันว่าสิ่งที่เราลุ่มหลงทำอยู่นี้ มันจะมีประโยชน์หรือกลายเป็นอะไรได้ในอนาคต
มันก็ออกจะทำให้การทำงานของเราแห้งแล้งแห้งเหี่ยวเลยเชียว
โอเค ช่วยยืนยันแล้วกัน และเชื่ออย่างแรงว่าจะไอ้เสียงพวกนี้
จะกลายเป็นอะไรดีๆต่อไปในอนาคต เพราะต่อให้ไม่เก็ตแต่ฟังยังไงก็โคตรจะรู้สึกเลยว่า
ฟิวหลงไหลการทำอะไรพวกนี้จริงๆ