โอ้ ผมเอาไอเดียนี้ไปขายจริงๆนะครับ
พูดจริง ผมว่ามันตรงกลุ่มคนที่เราไปคุยอ้ะ
อันนี้ร่างๆไอเดียมั่วๆ ร่างแรกที่ชอบ คือไปทางโอลสคูลเลย
ดอกบัวข้างล่าง เป็นลายดอกบัวแบบญี่ปุ่น
มาจากรอยสักของรุ่นน้องคนหนึ่ง ที่ดันนั่งอยู่ด้วยตอนผมสเก็ต
แล้วแถมด้วยกอบัว อันนี้จำได้จากผ้าพันคอลูกเสือตอนประถม
แต่ละจังหวัดจะมีตราลูกเสือของตัวเอง ของอุบลคือประมาณนี้ มีใบบัวๆก้านๆ
ส่วนเสือนั้นเลือกใช้เสือด้านข้าง เป็นทรงเสือเผ่น ซึ่งมีความหมายและทรงพลานุภาพแบบไทยๆ
ความหมายของเสือเผ่นคือ เหนียว ฟันแทงไม่เข้า และยิงไม่เข้า
(คือยิงชาวบ้านไม่เข้า) สีเอกลักษณ์องค์กร ก็ตามที่เค้าใช้คือ ขาว-แดง
และเติมสีทองขรึมเข้าไปอีกสี
ทิศทางและอารมณ์ จะเน้นมีพลัง ขรึม ไม่โฉ่งฉ่าง เน้นพื้นที่สีขาว และวัตถุสีแดง
เจือทองขรึม เพื่อชี้แนะให้ผู้ดูรู้สึกถึง วัฒนธรรม และยังเป็นสีของเสือ
เป็นการต่อยอดจากคุณค่าดั้งเดิมของท้องถิ่น
ที่ตีโจทย์ออกมาแบบนี้ เนื่องจากทีมฟุตบอลที่มีเอกลักษณ์ทีมสีสันแรงๆมันๆมีเยอะแล้ว
และต้องการจะใช้การออกแบบทั้งหมดในการโอบอุ้มท้องถิ่นเข้าไว้ด้วย
จึงตีโจทย์ของ จ.อุบลออกมาที่คำว่า เมืองนักปราชญ์ ซึ่งเป็นคำที่เป็นที่รู้จักกันดี
ท่าทีและอารมณ์( Mood & Tone ) จึงออกมาในทิศทางที่ขรึม แต่เปี่ยมพลัง
อย่างที่พี่โอ๋ว่าในจู๋นู้น ก็ทำให้ผมฉุกคิดขึ้นมาเหมือนกันว่ามันดูสงบเสงี่ยมเกินทีมบอลไปหรือเปล่า
ก็คงมาจากที่ผมตีโจทย์แต่แรกไปทิศทางนั้น คือเอาความเป็นท้องถิ่นไว้เป็นอันดับหนึ่ง
ความเป็นฟุตบอลรองลงมา เพราะอย่างไร ภาพทั้งหมดมันก็ตอบโจทย์ความเป็นฟุตบอลอยู่แล้ว
จึงอยากให้ Mood & Tone มาตอบโจทย์ความเป็นท้องถิ่น แต่ก็จะหาความพอดีในจุดๆนี้อีกที
แต่ยังไงแกนความคิดที่ว่า ผมชั่งน้ำหนักดูแล้ว คิดว่ามันโอเคกว่า
ก็คงจะพยายามทำให้ชัด คงไม่ทำโฉ่งฉ่างแบบเวกเตอร์แข็งๆเหมือนทีมอื่นๆครับ
โอเค บางอันก็โม้ๆแบบที่รู้ๆกันอยู่ว่าต้องมี ก็ประมาณนี้ล่ะครับ
คิดว่ากลุ่มคนรับสารน่าจะเข้าใจได้ไม่ยาก
