ตำปู แบบฉบับคนอีสานพลัดถิ่น มาอยู่กรุงเทพนาน
เลยลืมสับมะละกอด้วยมีด เปลี่ยนไปใช้ที่ขูดมะละกอแทน
ได้ความสวยงาม แต่ไร้ซึ่งกลิ่นไอของอีสานเด้อล่า มะละกอกรอบจ้ะ
เส้นยาวเรียวสวย ใส่มาในจานกะจิ๋วริ๋ว รสชาสใช้ได้ แต่ผมชอบรสดั้งเดิมมากกว่า
ขาไก่ซุปเปอร์ เห็นหลายคนว่าเจ๋ง เขาเสิร์ฟร้อนๆ มาในชามใบย่อม
จริงๆ แล้วผมมีเจ้าเด็ดขาไก่ซุปเปอร์อยู่ในใจ แค่อยากรู้ว่าที่อื่นจะเหมือนกันมั้ย ที่ไหนจะเจ๋งกว่ากัน
น้ำซุปเป็นแบบต้มยำไก่น้ำใส (ผิดหวังนิดๆ) รสชาสเปรี้ยวไม่มาก ตีนไก่ใสๆ ไม่เปื่อยเท่าที่ควร
แต่ก็ไม่เหนียวมากจนถึงกับหมดความพยายามในการแกะ วัตถุดิบจำพวก ตะไคร้ ใบมะกรูด ในเครื่องต้มยำ
ยังจมอยู่ในน้ำแกง ดูๆ ไป เหมือนต้มยำตีนไก่มากว่า
ลาบเป็ด อันนี้สิอร่อย เผ็ด เค็ม เปรี้ยว มาครบครับ มาน้อยแต่อร่อยดี
เผ็ดด้วยล่ะเอ้า กินไปสามคำน้ำตาร่วงเลย เมนูนี้เด็ดสุด ขอบอกให้สั่งเลย
สามอย่าง ข้าวเหนียวหนึ่ง น้ำเปล่า = 150 บาท (แพงนะ) ถ้าดูจากปริมาณ
