มาเล่าให้ฟังต่อว่า บอกแม่แล้วแม่ว่าไงบ้าง
ปูพื้นเล่าเรื่องแม่ก่อน
คือ แม่ดุกอะ เค้าขายของ เป็นแม่ค้ามาเป็นสิบปี ตอนนี้ก็ใกล้ 60 ปีละ
มีโรคประจำตัวคือ เป็นต้อ (จำไม่ได้ว่าต้ออะไร) และก็เป็นโรคความดันสูงค่ะ
แม่เค้าจะแคร์สังคมรอบข้างมาก อย่างเวลาคนเค้าพูดอะไรไม่ดีเกี่ยวกับลูก
เช่น แม่ค้าร้านข้าง ๆ เค้าก็ชอบบอกว่าดุกอ้วน แม่ก็จะเห็นว่าดุกอ้วนด้วยเหมือนกัน ก็จะบังคับให้ดุกลดความอ้วนค่ะ
แม่บอกว่าอยากให้ดุกน้ำหนักเหลือ 55
(ตอนนี้ก็ 59 กว่า ๆ
)
อ่ะ มาถึงตอนคุยละ ก็ ดุกเอากระป๋องเนี่ยแหละไปวางที่เดิม ตอนนั้นแม่กำลังจะนอน
แม่ : เอากระป๋องนั่นไปทำไรอะ
ดุก : ก็เอาไปเช็คว่ามีไรอันตรายป่าว
แม่ : แล้วมีไรป่ะล่ะ
ดุก : ก็ มันเป็นกาแฟที่ อย ห้ามขายเมื่อ 6 เดือนก่อน
แม่ : เหรอ
ดุก : มันมียาลดน้ำหนักที่เค้าห้ามขายทั่วโลกอยู่ในนั้น ผลข้างเคียงของยาก็อาจทำให้หัวใจวายเฉียบพลัน
อื่น ๆ ก็มี ใจสั่น ปากแห้ง ความดันขึ้น ปวดหัว ท้องผูก นอนไม่หลับ
แม่ : แล้วมียี่ห้ออะไรบ้างล่ะ
ดุก : ก็ยี่ห้อนี่แหละตรง ๆ เลย เป๊ะ ๆ ก็ กวางเจอผลข้างเคียงก็มี
นอนไม่หลับ และก็แอบท้องผูก ต้องนั่งนาน ๆ ก็แก้ด้วยกินโยเกิร์ตก็โอเคขึ้น
แล้วเดือนนึงมันลดเยอะเกินไปมั้ย เอาเป็นว่า น่ากลัวอะ กวางก็กลัวมันโยโย่ด้วย
แม่ : โยโย่คือไรอะ?
เฮ้ย แม่ ไม่รู้จัก yoyo effect เหรอ
ดุก : โยโย่ก็เป็นอาการหลังจากหยุดยาลดความอ้วนอะ คือยาลดความอ้วนมันจะไปกดประสาท ทำให้เราไม่หิว
พอเราหยุดยาปั๊บ อาการหิวก็จะกลับมา มันก็จะทำให้เรากินมากกว่าตอนที่เรากำลังกินยาลดความอ้วน
ทำให้มีอาการน้ำหนักขึ้นมากกว่าตอนที่เราลดความอ้วนเป็นเท่าตัวเลยแหละ
แม่ : อ้าวเหรอ
ดุก : อย่าง กินน้ำเยอะ ๆ แทนกินจุบจิบตอนบ่าย กวางก็เคยกิน แล้วโคตรโหยอาหารเลย
สุดท้ายก็กลับไปกินเหมือนเดิม เผลอ ๆ กินมันมากกว่าเดิมด้วย
แม่ : เอ็งก็ต้องควบคุมอาหารตลอดไป เหมือนตอนกำลังลดความอ้วนอยู่ ถึงแม้ว่าจะหยุดไอ้นี่แล้วก็เถอะ ไม่งั้นน้ำหนักก็ขึ้นนั่นแหละ
แม่ก็กินเหมือนเอ็งอยู่เนี่ย ไม่เห็นมันจะเป็นไรเลย
แม่ก็กินด้วยเหรอเนี่ย??
แม่ : จะมีก็แค่กินน้ำเยอะ ถ้ามันจะหัวใจวาย ความดันขึ้น แม่ก็คงเป็นก่อนเอ็งแล้ว
เพราะแม่ไปหาหมอความดันตลอด หมอก็ไม่ได้บอกว่าความดันขึ้น แถมไม่ค่อยป่วยด้วย
เอ็งก็ไม่ค่อยป่วยนี่ ก็กินต่อไปเหอะ ลดพอใจรึยังล่ะ แม่อยากให้น้ำหนักแค่ 55 แล้วค่อยหยุด
ดุก : ก็กวางนอนไม่หลับเนี่ยแหละ ที่นอนดึก ๆ เพราะนอนไม่หลับ ก็เลยทำงานโต้รุ่ง งานเยอะด้วยล่ะ
แม่ : เมื่อก่อนก็เป็นเหมือนกัน ทีนี้แม่มาจับจุดได้ว่า ถ้าเมื่อไหร่ที่เรารู้สึกง่วง ก็ให้นอนไปเลย แล้วจะหลับ
ถ้าเราฝืนดูทีวีต่อ ไม่หลับ มันจะนอนไม่หลับแล้วทีนี้ ตีสามโน่นถึงจะง่วงอีกรอบ
ดุก : คนที่เค้ากินไอ้นี่แล้วเลิกกินไปแล้วอะ เค้ามีอาการโยโย่ป่ะ?
แม่ : ก็ไม่เห็นอ้วนขึ้นนะ เพราะเขาหยุดกินไอ้นี่แล้วก็จะกินไอ้กระป๋องเขียวต่ออีก 1 กระป๋องเพื่อกระชับผิวกับกล้ามเนื้อ
และก็เหมือนบล็อกน้ำหนักให้คงที่ พอหมดกระป๋องนั้นแล้วก็ไม่ต้องกินแล้ว แต่เราก็ต้องควบคุมอาหารไปตลอด อย่าให้เพิ่มขึ้น
ดุก : แล้วไอ้กระป๋องเขียวเนี่ย มันมีไอ้ยาลดน้ำหนักผสมอยู่อีกป่ะ
แม่ : ก็อ่อนกว่าตัวที่กินอยู่นี่แหละ
ดุก : แล้วเพื่อนแม่ที่เค้ากินตามอะ เค้าเจออะไรป่ะ
แม่ : ก็ปกตินะ ไม่เห็นจะบ่นอะไรเลย ถ้าเอ็งกลัว ก็กินวันเว้นวันก็ได้ แล้วค่อย ๆ ลดลงจนกว่าจะไม่ต้องกินแล้ว
แต่เอ็งต้องกินข้าวทุกมื้อเหมือนตอนที่ลดน้ำหนักไปตลอดนะ ไม่งั้นน้ำหนักขึ้นแน่นอน
ดุก : อืมมมม มันของแท้ใช่ป่ะ
แม่ : ของแท้สิ ถ้าของปลอมกินเท่าไหร่ก็ไม่ลดหรอก
ดุก : อืม ๆ ๆ
แม่ : ไปนอนได้แล้วป่ะ แม่ง่วงละ (ตอนนั้นเที่ยงคืนนิด ๆ ละค่ะ)
ดุกก็ไปอาบน้ำนอน
กว่าจะได้นอนก็ ตี 1 เพราะคิดไอ้เรื่องนี้แหละ
และก็หลับลงเพราะคิดว่า
"ก็ไม่ต้องนึกว่ามันจะเกิดผลอะไรกับเราขนาดนั้น
เพราะเรากินแล้วไม่เจออะไรที่ร้ายแรงเหมือนคราวที่กินยาลดความอ้วน
(ของยันฮี)นี่นา"
ตื่นเช้ามาแม่ชงไอ้นี่ให้กินอีกแล้ว
เฮ้อ
เดี๋ยวจะรอดูนะว่าพรุ่งนี้จะโดนให้กินไอ้นี่อีกป่าว
