หลังจากที่ความขี้เกียจเข้าครอบงำหลายวัน นาฬิกาปลุกแล้วกดทิ้งตลอด
วันนี้กลั้นใจตื่นเช้าไปเดินที่สนามตอนตีห้า
ไปถึงมีคนที่วิ่งก่อนอยู่แล้วประมาณยี่สิบ กระจายไปรอบสนาม
ยังวิ่งจริงๆ ไม่ได้ รู้สึกว่าหายใจไม่ทัน เลยเดินซะเป็นส่วนมาก
ถ้ารู้สึกว่าไม่มีใครขวางก็วิ่งเหยาะๆ ไปประมาณสองร้อยเมตรก็หมด กลับมาเดินใหม่อีก
เวลาไปเดินนี่รู้สึกว่าอายๆ นะที่โดนคนอายุเยอะกว่าหลายๆ คนวิ่งน็อครอบเราได้หลายๆ รอบ
บางคนอ้วนกว่าแต่วิ่งผ่านเราไปสองสามรอบ บางคนวิ่งก่อนเรามาถึง เรากลับแล้วเค้าก็ยังวิ่งอยู่
แต่คิดในแง่ดีเอาไว้คือพื้นฐานของแต่ละคนไม่เท่ากัน ตอนเย็นๆ บางทีเราก็เดินน็อครอบคนอื่นได้เหมือนกัน
และเราแข่งกับตัวเอง แข่งกับความขี้เกียจของตัวเอง ให้กำลังใจตัวเองไว้ก็เลยฮึดสู้ต่อ
วันนี้ถ้านับไม่ผิดจัดไปสิบเอ็ดรอบ รอบนึงมาตรฐาน 400 เมตร
ก็ได้ระยะทางประมาณสี่กิโลเศษ สำหรับคนอื่นอาจจะดูน้อย
ถ้ามากกว่านี้กลัวว่าจะแย่ไป เพราะเพิ่งเริ่มช่วงแรก ไม่อยากให้ร่างกายล้ามาก
ตอนเย็นจะไปอีก ฮึดสู้ จะพยายามทั้งวิ่งทั้งเดินให้เกินสิบรอบทุกๆ ครั้งให้ได้
รู้สึกว่าเหงื่อออกแล้วสดชื่นแฮะ ถึงวิ่งตลอดไม่ได้ก็เหอะ
