สรุปจากคำอธิบายของเอ
หมายความว่าการเอามาตอบด้วยวาทกรรม ธรรมาธิปไตย
คือการพยายามมากไป?
อย่างที่พยายามเอาไปตอบในทุกเรื่อง ธรรมะพารวย ปฏิบัติธรรมแล้วสวยผ่องใส
พอบอกว่าแก้ปัญหาสังคมได้ ก็ต้องมีคนถาม
พุทธมองว่า สังคม = ผลรวมของจำนวนคนที่มารวมกัน (ดังที่ปรากฏในคำอธิบายของพี่โอ)
แต่สังคมสมัยใหม่นั้น สังคม = คน+โครงสร้างที่มองไม่เห็น
ไอ้อันหลังนี่แหละที่แนวคิดทางพุทธศาสนาไม่สามารถตอบได้
หรือว่าตอบได้ แต่ไม่มีคนส่งสารหรือคนศึกษา-นักปฏิบัติที่เก่งพอจะเอาหลักการพุทธนั้นมาจับ
(แต่ส่วนมาก คนที่บรรลุธรรม นักปฏิบัติ ก็จะมักจะไม่ใช่คนที่บอกว่าพุทธแก้มิติทางสังคมได้
หรืออธิบายอะไรมกาเรื่องพวกนี้ ส่วนมากจะบอกเพียงว่า ให้มาลองปฏิบัติเอง)
ส่วนคนที่ออกมาพูดประเด็นนี้ พูดถึงว่าจะแก้ปัญหาสังคม ก็ไปเทศน์ให้คนละกิเลสนี่นั่นนู่น
ซึ่งผมก็สงสัยว่าถ้าคนละกิเลสหมด สังคมทุนนิยมมีหวังพังครืน ระบบเศรษฐกิจจะดำเนินไปยังไง
ทีนี้จะสร้างโบสถ์สร้างวัดกันยังไงล่ะ
