เครียดอะ ช่วงนี้ทำงานอะไรก็ไม่ได้ดั่งใจ
เวลาติวสอบก็เหมือนกัน พอรู้สึกว่ากำลังโดนหลอมให้ทำในสไตล์แนวข้อสอบแล้วมันไม่หนุกเลยง่ะ
ไปคิดเทียบแบบนั้นได้ไงอะ ที่เรากำลังทำคือการติวสอบนะ
มันไม่ใช่การเรียนศิลปะหรือเรียนวาดรูปทั่วไป ขึ้นชื่อว่าการสอบ คิดเหรอว่ามันจะสนุก
คือมันไม่ต่างจากการอ่านฟิสิกส์ยากๆ ท่องแกรมมาร์ยากๆเลยนะ
จริงๆไอ้ดรออิ้งพื้นฐานแนวข้อสอบที่ว่านี่ มันคือไวยกรณ์พื้นฐานของศิลปะ
เหมือนกฏ 3 ข้อของนิวตั้น ถ้าไม่รู้ก็เรียนขั้นสุงต่อไปได้ยาก
สิ่งที่ทำขึ้นเพื่อการเรียน การเรียนรู้ แน่นอนว่ามันไม่ได้มีขึ้นเพื่อเอาใจเรา
(จริงๆถูกใจเราคืออะไรก็ยังไม่ชัดด้วยซ้ำ) แต่เราก็ต้องทำ ต้องผ่าน มันคือพื้นฐาน
อยากเขียนบทกวีตามใจยังไง ก็ต้องเริ่มเรียนสะกดคำก่อนอยู่ดี
ผมไม่คิดว่างานด้านศิลปะมันจะเป็นอะไรที่สนุกสนานอย่างใจขนาดนั้น
แต่ปกติคนเรียนศิลปะก็มักจะบ่นเรื่องทำนองนี้เสมออะนะ
ว่างานเรียนไม่สนุก ไม่โดนใจ ไม่ใช่สไตล์ ก็ได้ยินมาตลอดชีวิตการเรียน่ะแหละ
ผมไม่ค่อยได้ยินคนที่เรียนด้านอื่นๆบ่นเลยนะว่า แคลคูลัสไม่ใช่สไตล์เราเลยว่ะ หรือมีวะ
