หน้า: [1] 2 3 4 5 6 7
 
ผู้เขียน หัวข้อ: สอนเกรียนเขียนเรื่อง "รัก"  (อ่าน 12650 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 1 ขาจร กำลังดูหัวข้อนี้
ตอน ๑...........

มือข้างซ้ายป่ายปีนจับราวบันไดรถสองแถวหกล้อมีหลังคา
มือข้างขวาถือสมุดเปล่า ตราโรงเรียน ประจำอำเภอชื่อดัง
เด็กหนุ่มในชุดนักเรียนที่เสื้อผ้าเหมือนไม่ได้รีดฉุดตัวขึ้น
เหนือหลังคารถโดยสารประจำหมู่บ้านคันเก่าๆ

"ลุงเปี๊ยกๆ จอดก่อนๆ "

เสียงตะโกนลั่นคัน ทำเอาสนิมที่ติดอยู่ในรถกะเทาะร่วง
ประจวบเหมาะกับคนขับรูปร่างทรงมะขามป้อมเหยียบเบรคฝุ่นตลบลอยฟุ้งขึ้นมาบนหลังคา
นักเรียนหัวเกรียนต่างเอาหนังสือป้องหัวกันจ้าละหวั่น~

~~~


ขอนอนพักก่อนนะครับ  เดี๋ยวลุกขึ้นมาพิมพ์ใหม่ ~~

 
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 16 ต.ค. 2010, 15:16 น. โดย จักรี » บันทึกการเข้า

ล้ำลึกคนึงหาในดวงจิต ใจเคยคิดตัดสวาทมิอาจสิ้น
ดั่งก้านบัวหักกลางชลาสินธุ์ ผิว่าสิ้นไร้เยื่อยังเหลือใย
ให้ไว เกรียน
บันทึกการเข้า

<a href="http://img3.f0nt.com/flash/66d37d0393ee1ab1e2e55182dfabf34e.swf" target="_blank">http://img3.f0nt.com/flash/66d37d0393ee1ab1e2e55182dfabf34e.swf</a>
กดดัน  กร๊าก
บันทึกการเข้า

ตอนจบพระเอกตาย
บันทึกการเข้า

ทำมาหากินด้วยการเปิดร้านสกรีนเสื้อยืด จ้ะ
จบ ๆ เลิกๆ
บันทึกการเข้า

ตัวคนเดียว :]
ไม่ไหวๆ  ป่วยมาก เลยตอนนี้   


เอาเป็นว่า ใครก็ได้เล่าก่อน ได้นะครับ   

ตอนนี้ สภาพผม เพ้อ พอดูเลย  กร๊าก
บันทึกการเข้า

ล้ำลึกคนึงหาในดวงจิต ใจเคยคิดตัดสวาทมิอาจสิ้น
ดั่งก้านบัวหักกลางชลาสินธุ์ ผิว่าสิ้นไร้เยื่อยังเหลือใย

ตอน ๒...........

ลุงเปี๊ยกโซเฟอร์รถสองแถวหกล้อเหลือบดูกระจกมองข้างซักครู่
ก็ชะโงกหัวออกมานอกประตูรถแหงนขึ้นดูบนหลังคา

      "มีอะไร ให้จอดทำไม?"

เสียงของลุงเปี๊ยกได้ยินตั้งแต่คนข้างหน้าเรียงมาถึงคนข้างหลัง  ผู้เป็นเจ้าของเสียง
เป็นเด็กชายเสื้อเหมือนไม่ได้รีดคนนั้นที่เพิ่งขึ้นมาบนหลังคารถเป็นคนสุดท้าย

ทุกคนหันมองดูเขาเป็นตาเดียว เหมือนเวลาหยุดลงไปช่วงอึดใจหนึ่ง  
เด็กชายเจ้าของเสียง ฉีกยิ้มกว้าง ก่อนจะหันหลังมองไปยังรถสองแถวหกล้ออีกคัน

รถคันนั้นวิ่งเอื่อยตามมา  หน้ารถเบาะข้างคนขับมีเด็กนักเรียนหญิงผมหยักศกโซก
หน้าตาจิ้มลิ้มนั่งนิ่งมองไปข้างหน้าโดยไม่สนใจสายตาของเด็กชายบนหลังคา

เด็กชายมองตามรถหกล้อสองแถวอีกคันขับแซงรถหกล้อสองแถวที่ตนนั่งไปเรื่อยๆ
หันมาจนกระทั่งปะทะเข้ากับสายตากองทัพหัวเกรียนบนหลังคา เด็กชายผิวเข้มวัย 15
ในชุดพละศึกษา พยักหน้าอย่างเข้าใจ พร้อมขบฟันเป็นสัญญาณอันตราย ไม่ทันจะตั้งตัว
เด็กหนุ่ม วัย 14ผู้ก่อเรื่องก็ถูกฉุดเข้าไปในดงเกรียน โดนบรรดาเพื่อน เบิร์ดกระโหลกกันคนละทีสองทีอย่างเฮฮา
ก่อนจะช่วยกันตะโกนบอกลุงเปี๊ยก ว่าไม่มีอะไร ออกรถไปได้เลย ......


และนั่นเป็นครั้งแรกที่ผมได้ทำอะไรแบบนี้ เพื่อใครซักคนหนึ่ง.............
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 22 ก.ย. 2010, 04:35 น. โดย จักรี » บันทึกการเข้า

ล้ำลึกคนึงหาในดวงจิต ใจเคยคิดตัดสวาทมิอาจสิ้น
ดั่งก้านบัวหักกลางชลาสินธุ์ ผิว่าสิ้นไร้เยื่อยังเหลือใย
ผม "หยักศก" นะ ไม่ใช่หยักโศก หรือ โซก
"พยักหน้า" ด้วย ไม่ใช่ "พยัค"

จะได้ไม่ต้องพิสูจน์อักษรเวลาเอาไปพิมพ์รวมเล่ม  เกย์ออก



อ้อ โพสต์แรกมี"ลุงเปียก"ด้วย กร๊าก กร๊าก
แล้ว "ทำเอาสนิมที่ติดอยู่ในรถกะเถอะร่วง" อันนี้อะไรน่ะ ศัพท์ท้องถิ่นหรือไง งง
บันทึกการเข้า

<a href="http://img3.f0nt.com/flash/66d37d0393ee1ab1e2e55182dfabf34e.swf" target="_blank">http://img3.f0nt.com/flash/66d37d0393ee1ab1e2e55182dfabf34e.swf</a>
อ๋อ กะเทาะ ครับ  กร๊าก

 ไหว้ ขอบคุณครับ
บันทึกการเข้า

ล้ำลึกคนึงหาในดวงจิต ใจเคยคิดตัดสวาทมิอาจสิ้น
ดั่งก้านบัวหักกลางชลาสินธุ์ ผิว่าสิ้นไร้เยื่อยังเหลือใย
จักรีนี่เขียนดีนะ แต่เขียนผิด(เยอะมาก)
กร๊าก
บันทึกการเข้า

        AH_LuGDeK, AH_LuGDeK_R
 อ๊าง~
บันทึกการเข้า

ล้ำลึกคนึงหาในดวงจิต ใจเคยคิดตัดสวาทมิอาจสิ้น
ดั่งก้านบัวหักกลางชลาสินธุ์ ผิว่าสิ้นไร้เยื่อยังเหลือใย
ตอน ๓...........

แสงตะวันเดือนพฤษภาปล่อยแสงลงมาต้อนรับวันเปิดภาคเรียน
.......
...
 
เด็กผู้หญิงคอซอง ม.3  ผมของเธอหยักสลวยต้องกับแสงตะวัน
ปลายผมขนานไปกับติ่งหูขาวชมพูที่ดูนุ่มนวล
แววตาที่ใสและไร้เดียงสาเป็นประกายวับวาวดั่งท้าสู้กับแสงตะวันอันเจิดจ้าและร้อนแรง
ริมฝีปากบางชมพูยามเธอขยับพูดดั่งดวงดาวกระพริบแสง
และยามเธอแฉล้มยิ้มแก้มเธอพริ้มเหมือนลูกตำลึงสุก....


กระเป๋าสะพายหลังสีเทาถูกมือเล็กเรียวจับขยับบนบ่า
ครั้งแล้วครั้งเล่าเหมือนสายอีกด้านจะหลุดออกจากบ่าที่เล็กบาง
ข้างกายของเธอเป็นเพื่อนของเธอเด็กผู้หญิงตัวเท่าๆ กัน
ที่มีบางอย่างใกล้เคียงกัน นั่นคือทรงผมที่ฟูฟ่อง
ต่างกันก็แค่ไม่ได้หยักสลวยแต่เป็นหยิกยุ่งเหยิง~~
หน้าเบิน ปากหนา ตัวดำ ตาห้อย คิ้วขมวด แต่สะพายกระเป๋าสีเทาเหมือนกัน ~~

เพื่อนเธอคนนี้ชื่อ ว่า "หยอง" หรือ "สีไพร"
ตามแต่ใครจะเรียก ชื่อของหยองเป็นที่รู้จักกัน
ไปทั้งโรงเรียนในนามของความ
"ปากหมา" และ "ปากจัด" ..........

อุปสรรค์ของคนขี้อายคือคนปากร้ายและชอบเสียงดัง  
หยองคงเป็นศัตรูของผมนับตั้งแต่วันที่ผมรู้กิตติศัพท์ ของเธอ
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 22 ก.ย. 2010, 04:36 น. โดย จักรี » บันทึกการเข้า

ล้ำลึกคนึงหาในดวงจิต ใจเคยคิดตัดสวาทมิอาจสิ้น
ดั่งก้านบัวหักกลางชลาสินธุ์ ผิว่าสิ้นไร้เยื่อยังเหลือใย
ปูเสื่อนั่งรออ่านครับ
อ่านแล้วนึกถึงตัวเองสมัยหัวเกรียน กร๊าก
บันทึกการเข้า

ความรักอยู่ไหนน้าา....
อุปสรรค และ กิตติศัพท์ นะครับ อ๊าง~
บันทึกการเข้า

หนุ่มอักษรรักแน่ รักแท้ตลอดกาล~
มีแฉล้ม อีกคำหนึ่ง..
ช่วยกันๆ .. แต่อ่านแล้วเพลินเชียวแหละ..  อ๊าง~
บันทึกการเข้า

หน้า: [1] 2 3 4 5 6 7
 
 
Powered by MySQL Powered by PHP Powered by SMF 1.1.21 | SMF © 2006-2007, Simple Machines | Thai language by ThaiSMF Valid XHTML 1.0! Valid CSS!