หน้า: [1]
 
ผู้เขียน กระจู๋: กระจู๋ของนักแต่งกลอนผู้มีความฝัน  (อ่าน 2853 ครั้ง)
0 สาวก และ 1 ขาจร กำลังดูกระจู๋นี้
โอ้ว ได้โชว์ตัวกะเขาสักกะที ฮิ้ววว
กระจู๋นี้ผมจะเอาไว้แสดงผลงาน กาพย์ กลอน โคลง ร่าย ที่ผมได้เคยแต่งไว้นะครับ โดยผมจะทยอยอัพทีละตอนตั้งแต่เด็กจนถึงปัจจุบันนะครับ ขอความกรุณาทุกๆ ท่านด้วยนะครับ ไหว้
บันทึกการเข้า

อายุ 14 - งานอดิเรกคือการเรียนภาษาและออกแบบฟอนต์
ครับ ว่างมาลงสักกะที
ตอนเด็กๆ ผมก็ไม่มีความฝันว่าจะแต่งโคลงกลอนอะไรนะครับ ผมเริ่มแต่งตั้งแต่อยู่เรื่อย ๆ ตั้งแต่ ป.3 ก็คือกลอนสี่อันนี้
แต่ผมก็ไม่ได้ชอบอะไรมาก เอาแค่พอว่างก็ทำ (อิอิ)
แต่พอโตมาตอน ม.1 เราก็ได้เรียน "โคลง" ครับ ใช่ครับ สิ่งที่ผมแต่งได้ถนัดที่สุดตอนนี้คือ โคลงสี่สุภาพ นั่นแหละครับ ตอนอยู่ ม.1 ก็ไม่ไปติดพันชอบอะไรหนักหนา ก็แต่งๆ ไปตามประสาเด็กประมาณนี้
//เอาแค่นี้พออายเค้า กระซิกๆ
เพราะความไม่รู้ในตอนเด็กครับ สักแต่จะเอาคำมายัดๆ ให้มันลงเสียงไปก็พอ แก้ทียาวครับ โวย แต่ช่างเถอะครับ เพราะตอนนี้ผมเองก็เห็นคุณค่าของมันแล้วหล่ะ คราวนี้ก็มีการหาคำมาลงที่สละสลวยถูกต้องมากขึ้น และก็มีผลงานอีกมากมายที่จะเอามาลงครับ ซึ่งผ่านการคัดกรองคำจากครู (เยอะ) ทีเดียวครับ ปลื้ม

ยังมีอีกมากมายนะครับ เพราะถือว่าเป็นช่วงทองที่แต่งเยอะที่สุดเป็นประวัติกาลเลยก็เป็นได้ หยี แต่ส่วนใหญ่จะเป็นสิ่งที่เกิดกับโรงเรียนมากกว่า
คราวหน้าจะมาต่อเรื่องต่อไปนะครับผม "วางมือจากโคลงซะ" ติดตามกันด้วยนะครับ ขอบคุณครับ ไหว้
บันทึกการเข้า

อายุ 14 - งานอดิเรกคือการเรียนภาษาและออกแบบฟอนต์
เก็บไว้หมดตั้งแต่ประถมเลยเหรอคะ  โวย
บันทึกการเข้า

พี่ครับช่วยแต่งกลอนวันสุนทรภู่ทีครับ จะเอาไปส่งครู เป็นการบ้าน
บันทึกการเข้า

กินรอบวง
เก็บไว้หมดตั้งแต่ประถมเลยเหรอคะ  โวย
ไม่ครับ เอาเท่าที่ตำความได้ ก็มีแค่อันนี้และครับที่จำขึ้นใจเลย 555
บันทึกการเข้า

อายุ 14 - งานอดิเรกคือการเรียนภาษาและออกแบบฟอนต์
http://www.f0nt.com/forum/index.php/topic,10733.0.html

นึกถึงจู๋นี้เลย เราเคยผ่านกันมาแล้ว  กร๊าก กร๊าก  เจ๋ง
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 10 ก.พ. 2014, 22:43 น. โดย Layiji » บันทึกการเข้า

นักเขียนการ์ตูนรายปี
พี่ครับช่วยแต่งกลอนวันสุนทรภู่ทีครับ จะเอาไปส่งครู เป็นการบ้าน
ไม่รู้ว่าทันรึเปล่านะครับพอดีช่วงนี้ทำวิจัยอยู่ หวังว่าจะโอเคนะครับ ไหว้ (รีบแต่ง)
บันทึกการเข้า

อายุ 14 - งานอดิเรกคือการเรียนภาษาและออกแบบฟอนต์
อุ่ย.. น้องดำ
บันทึกการเข้า

ได้มาต่อละ โวย
ทีนี้ มันเกิดอาการท้อแบบบ้าๆ ออกมาก็คือ "หมดไฟ" นั่นเอง มันไม่มีความรู้สึกอยากจะแต่งเลยนะครับ จะนั่งคิดก็ไม่ออก ก็แอบคิดว่ามันจะไม่ใช่ทางซะแล้ว แล้วผมก็ไปเจอบางสิ่งบางอย่างครับ มันก็คือออ.... คือออ.....
กาพย์ห่อโคลงประพาสธารทองแดง นั่นเองครับ กรี๊ดดดดด
มันเป็นไอเดียอย่างมากที่เราจะแต่งโคลงไปพร้อมกับกาพย์เพราะผมอ่านแล้วผมรู้สึก Enjoy ไปกับมัน ในขณะนั้นเองในวิชาภาษาอังกฤษก็มีการอ่านหนังสือนอกเวลาเรื่อง สี่ดรุณี (Little Woman) ครับ ผมเห็นว่า ยังไงก็ได้อ่านแล้ว แต่งกาพย์ห่อโคลงไปด้วยกันคงจะไม่ยากอะไรมั้ง ผมเลยจัดการแปลภาษาอังกฤษ มาเป็นภาษาไทย และแปลภาษาไทยไปเป็นโคลงสี่ 3 บทสลับกับกาพย์ยานี 11 1 บท แต่ตอนนั้นผมยังเรียนอยู่ผมเลยแต่งได้แค่ 1 บทจากทั้งหมด 7 บท เป็นโคลงสี่สุภาพ 12 บท กาพย์ยานี 3 บท กาพย์สุรางคนางค์ 1 บท ถ้าผมพิมพ์หมดด้วยคงยาวแน่ๆ เลย อ้วก ขอละไว้ที่นี้นะครับ
พอแต่งเสร็จก็ได้ให้อาจารย์ดู จึงเป็นที่มาในตอนต่อไปว่า อาจารย์สุดยอด กรี๊ดดดดด โห
บันทึกการเข้า

อายุ 14 - งานอดิเรกคือการเรียนภาษาและออกแบบฟอนต์
อุ่ย.. น้องดำ
บันทึกการเข้า

อาชีพปัจจุบันคือเปิดร้านสกรีนเสื้อครับ ช่วยอุดหนุนด้วยเด้อ
หน้า: [1]
 
 
Powered by MySQL Powered by PHP Powered by SMF 1.1.21 | SMF © 2006-2007, Simple Machines | Thai language by ThaiSMF Valid XHTML 1.0! Valid CSS!