หน้า: 1 2 3 [4]
 
ผู้เขียน กระจู๋: โรคซึมเศร้า (แตกหน่อ)  (อ่าน 6318 ครั้ง)
0 สาวก และ 1 ขาจร กำลังดูกระจู๋นี้
น่าจะเป็นโรคขี้เหงามากกว่า  (อิอิ)
บันทึกการเข้า
เพื่อนหมอเราเคยสอนไว้แหละ
ว่าสิ่งมีชีวิตรวมทั้งมนุษย์มีสัญชาติญาณที่จะนำพาสปีชี่ของเราให้รอดฝังอยู่ในทุกๆ คน
เราจะหดมือหนีถ้ารู้ว่ามันจะเจ็บ เราจะรักตัวกลัวตาย เรา (ส่วนมาก) จะอยากมีลูก มันเป็นเรื่องปกติ
และประมาณว่าระบบต่างๆ ของเราก็ถูกดีไซน์ขึ้นมาเพื่อตอบสนองความปรารถนานี้
ถ้าเมื่อไหร่ ที่เรารู้สึกตรงกันข้าม เช่นอยากจะเจ็บ ไม่อยากจะอยู่ต่อ ต้องเตือนตัวเองว่าเนี่ยคือมีอะไรเกิดขึ้นละ
เราทุกคนถูกดีไซน์ให้เกิดมาเพื่อสู้ยิบตาจนถึงที่สุด (ร่างกายเราทุกส่วนสู้หนักมากกับทุกๆ ผลเสียที่เราทำกับมันนะ)
ถ้าเราเกิดมีใจนึกยอมแพ้ง่ายๆ ให้อนุมานว่า เราอาจจะต้องทบทวนกับตัวเองใหม่
หรือน่าจะลองหาหมอซักนิดนึง ไม่เสียหาย หมอน่ารักทั้งนั้น
 
บันทึกการเข้า

นึกภาพพี่แอ้ที่สู้ยิบตา ฆ่าไม่เลี้ยงก็ได้ครับ นั่นแหละชีวิต
บันทึกการเข้า

อาชีพปัจจุบันคือเปิดร้านสกรีนเสื้อครับ ช่วยอุดหนุนด้วยเด้อ
ตอนที่แย่หนักๆ มันไม่ได้อยากเจ็บหรืออะไรนะ
ออกแนวไม่แยแสว่าจะเจ็บปวด
ไม่สนใจทุกข์ สนใจสุข
ออกแนวไม่แยแสกับโลก
หมดความสนใจต่อโลกโดยสิ้นเชิง
บันทึกการเข้า


ทฤษฎีพี่แอ้ เหมือนอยู่ในหนังสือ selfish gene
บันทึกการเข้า

เราจะต้องการอะไรมากมายไปกว่า อะไรมากมาย
ยังไม่เคยอ่านอะ ดีมั้ย  กรี๊ดดดดด

นึกภาพพี่แอ้ที่สู้ยิบตา ฆ่าไม่เลี้ยงก็ได้ครับ นั่นแหละชีวิต

ชีวิตไม่ใช่เรื่องยาก ใครขวางจับฉีกก็หมดเรื่อง  อืมมมมห์
บันทึกการเข้า

หน้า: 1 2 3 [4]
 
 
Powered by MySQL Powered by PHP Powered by SMF 1.1.21 | SMF © 2006-2007, Simple Machines | Thai language by ThaiSMF Valid XHTML 1.0! Valid CSS!