หน้า: 1 ... 1547 1548 1549 1550 1551 1552 1553 [1554] 1555 1556 1557
 
ผู้เขียน หัวข้อ: ทำอะไรกินกันบ้าง มาโชว์กันหน่อย  (อ่าน 4094377 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 1 ขาจร กำลังดูหัวข้อนี้
ความอยากกินมันดลบันดาลได้ทุกสิ่ง อร่อยไม่อร่อยอีกเรื่อง

แต่จริงๆ ฝอยทองนี่ง่ายที่สุดในตระกูลทองแล้วนะ
นี่ยังอยากกินทองหยิบกับเม็ดขนุนอยู่ แต่ดูจะยากเกิน
ขนมฟักทองแล้วก็ขนมชั้นด้วย

ความอยากกินนี่ไม่มีที่สิ้นสุดจริงๆ
บันทึกการเข้า
สารภาพว่าเห็นแล้วถึงกะไปกุ๊กเกิ้นสูตร แล้วว่าจะลองพาหลานๆ ทำแหละ  กร๊าก
เออ.. จะว่าไป เราเคยทำไอติมบ้านป่ากับเด็กๆ หลายรอบแล้ว ไม่เคยเอามารีวิวเลยแฮะ
เอาซะหน่อย แต่ในจู๋อาหารกากน่าจะเหมาะกว่า  กร๊าก
บันทึกการเข้า

ง่ายและสนุกจริง (ไม่รวมตอนล้าง) น่าชวนเด็กๆทำ
บันทึกการเข้า
กลับมาอีกแล้ว
รอบนี้ออกแนวทั้งจนทั้งกาก  กร๊าก

คราวก่อนทำขนมจีนน้ำยาปู ใส่ผักดอง
เส้นขนมจีนยังเหลือ ผักดองยังเหลือ น้ำพริกน้ำยาโลโบ้ก็ยังมี

เลยจัดอีกรอบ
คราวนี้ในน้ำยาใส่แค่ปลาทูน่า
โปะด้วยผักดองและถั่วฝักยาวที่เหลือจากทำหลนถวายวัดเมื่ออาทิตย์ก่อนนู้น (ต้มเสร็จแล้วแบ่งแช่ช่องฟรีซไว้)


แบ่งให้แฟลตเมต2 แล้วยังเหลือกินได้สองมื้อฟินๆ


ลองทำไข่ออนเซ็นตามสูตรในเน็ต



เทน้ำร้อนใส่ชามไข่แล้วทิ้งไว้ 15 นาที
เนื้อไข่แดงกลมดิ๊ก เนื้อนวลเนียนสวยงามมาก นึกถึงยำไข่น้ำพุร้อนที่กินที่แจ้ซ้อนเลย
เดี๋ยวคราวหน้าจะทำเป็นยำ น่าจะอร่อย


อยากกินคาโบนาร่า
ทำเสร็จใส่กล่องไปกินเป็นมื้อเที่ยงได้สองมื้อ นี่แบ่งออกมากินนิดเดียวให้พอหายอยาก






ผัดมโนมาโบโทฟุ



จริงๆ คือเต้าหู้ผัดพริกเผา  กร๊าก หาน้ำจิ้มพริกกุยหลินตามสูตรไม่ได้ ใส่พริกเผาไปแทน ออกมาแดงเหมือนกัน  หมีโหด~
เยอะมาก แบ่งกินได้สี่มื้อ




อยากกินหมูกรอบมานานแสนนาน ไปร้านจีนมาหลายรอบก็หมดตลอด
วันอาทิตย์ที่ผ่านมาเลยไปมันตั้งแต่ร้านเปิด สุดท้ายก็ได้กิน

ซึ่งร้านจีนนี้ได้ชื่อว่าให้เยอะมาก แบ่งกินได้สามมื้อ
เวลาเราสั่งหมูแดง หมูกรอบ ก็จะเลือกได้ว่าจะกินกับอะไร
ข้าวสวย (หุงเองก็ได้ ไม่เอา) หมี่เหลือง เลือกได้จะลวกหรือกรอบ แล้วเพิ่งรู้ว่ามีเส้นใหญ่ให้เลือกด้วย
เลยเลือกเส้นใหญ่เพื่อความคุ้มค่า



8.8 ปอนด์ โคตรคุ้มเลยค่า

ข้างใต้ชิ้นหมูกรอบหนาๆ นั่นก็ยังมีหมูกรอบอยู่อีกชั้นนึง
ชั้นล่างสุดเป็นผัดผักคล้ายๆ ราดหน้า

เลยจัดเมนูนี้ (หมี่กรอบจากร้านจีนเนี่ยแหละ)


นี่แบ่งหมูปริมาณเท่าๆ กันไปกินกับข้าวสวยราดซีอิ๊วดำแล้ว
ยังเหลืออีก กะว่าเดี๋ยวจะผัดกะเพราหมูกรอบ

แต่หมูกรอบของร้านจีนมันไม่กรอบเหมือนที่กินที่ไทย
ไว้เฮี้ยนๆ จะลองทำกินเองดู  อ๊าง~


ยังจำฝอยทองกันได้ใช่มั้ยคะ
การทำฝอยทองมันต้องการแค่ไข่แดง
ใช้ไข่แดงไปตั้งแปดฟอง
ไข่ขาวเหลือบานเบอะ เราจะทิ้งให้เสียคอนเซปต์คนจนๆ ก็ใช่ที่
เลยจับมาผัดกับแตงกวาที่ซื้อมาตั้งแต่ตอนทำหลนไปถวายพระ  อ๊าง~



แบ่งกินได้สามมื้อเลยค่ะคุณผู้ชม

ไข่ขาวยังไม่หมด เส้นใหญ่จากร้านจีนก็ยังอยู่
จับมารวมตัวกันเป็น  ผัดซีอิ๊ว



แน่นอนค่ะว่าผักกาดขาวและแครอทนั้นก็ซื้อมาตั้งแต่ทำหลนไปวัด  อ๊าง~ อ๊าง~ อ๊าง~
นี่แบ่งกินได้อีกสามมื้อค่ะ

ตอนอยู่ไทย คิดว่าทำอาหารกินเองคือแพงกว่าซื้อมาตลอด
แต่พอลองมาทำอย่างจริงจัง ซื้อวัตถุดิบมาพอใช้ไม่เหลือทิ้ง
มันโคตรถูกเลยนี่นา  กรี๊ดดดดด
บันทึกการเข้า
จานดาสุดยอดมากๆ  เจ๋ง
บันทึกการเข้า

เชฟดา หิวง่ะ ฮือๆ
บันทึกการเข้า

ทำมาหากินด้วยการเปิดร้านสกรีนเสื้อยืด จ้ะ
ตั้งแต่ทำอาหารกินเอง
มาตรฐานความอร่อยเปลี่ยนไปเยอะเลย  ฮ่าๆ ฮือๆ
บันทึกการเข้า
แอนบอกไปเลย ตอนนี้กินอะไรก็อร่อยไปหมด กร๊าก
บันทึกการเข้า

นักเขียนการ์ตูนรายปี
:1205:
บันทึกการเข้า

ทำมาหากินด้วยการเปิดร้านสกรีนเสื้อยืด จ้ะ
น่ากินทุกเมนูเลย นี่อยู่เมืองนอกแน่นะ  :หิว:
บันทึกการเข้า

สู่ความโดดเดี่ยว อันไกลโพ้น
ขอตั้งชื่อผลงานนี้ว่า

ความเรียบง่ายหมายเลข 1



ขนมแม่งไม่ฟู แบนติดพิมพ์เลยค่ะ
ดันเอาบลูเบอร์รี่ไปกองกันตรงก้นพิมพ์
ผิดเป็นครู เดี๋ยวคราวหน้าทำใหม่ กินไอ้ที่เพิ่งทำให้หมดก่อน

ด้วยความอยาก
ซื้อที่ตีแป้ง
ซื้อตาชั่ง
ซื้อพิมพ์เค้ก
ซื้ออ่างผสม
และวัตถุดิบอีกมากมาย หมดไปร่วมสามสิบปอนด์

เดินไปแมคหน้าปากซอยไม่ถึงสองปอนด์ก็ได้กินละ

แถมอีบลูเบอร์รี่มัฟฟินนี่ก็ไม่ต้องใช้ที่ตีแป้งด้วย นี่จะซื้อมาทำไม
บันทึกการเข้า

แถมอีบลูเบอร์รี่มัฟฟินนี่ก็ไม่ต้องใช้ที่ตีแป้งด้วย นี่จะซื้อมาทำไม

กร๊าก กร๊าก กร๊าก
บันทึกการเข้า

 กรี๊ดดดดด
บันทึกการเข้า
นึกถึงตอนพี่ทำอะไรทอดๆ ทีแรก
การมอดไหม้หมายเลข 1  กร๊าก
บันทึกการเข้า

ภาพจุดเริ่มต้นของการมอดไหม้หมายเลข 1 ยังติดตาอยู่เลย ฮ่าๆ ฮือๆ
บันทึกการเข้า
หน้า: 1 ... 1547 1548 1549 1550 1551 1552 1553 [1554] 1555 1556 1557
 
 
Powered by MySQL Powered by PHP Powered by SMF 1.1.21 | SMF © 2006-2007, Simple Machines | Thai language by ThaiSMF Valid XHTML 1.0! Valid CSS!