หน้า: 1 2 [3]
 
ผู้เขียน หัวข้อ: ประสบการณ์ระทึกขวัญกับรถบัส  (อ่าน 5433 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 1 ขาจร กำลังดูหัวข้อนี้
แต่ละเรื่องเสียวๆทั้งนั้น หน้าแตก

อย่างมากที่สุดที่เคยเจอก็คือ
ตอนไปทัศนศึกษาที่วังสวนจิตรดา
รถไปเสียอยู่ใกล้กับรั้ววัง
แต่ไกลประตูมาก
กว่าจะเดินเข้าไปถึง
คนอื่นเค้าก็เดินไปไหนต่อไหนกันแล้ว ฮือๆ~
บันทึกการเข้า

เราเป็นนัก(อยาก)เขียน
น่ากลัวมากเลย ฮือๆ~
บันทึกการเข้า

ไม่เคยขึ้นรถเมย์เลย  ฮิ้ววว
บันทึกการเข้า

รับงานถ่ายภาพ
www.rpash.com
ไม่เคยขึ้นรถเมย์เลย  ฮิ้ววว

เมย์ เืฟื่องอารมณ์เหรอจ๊ะ  ฮิ้ววว
บันทึกการเข้า

Nothingness
||•• i-nan-za™``: วนัสนันท์ is back!
วันนั้นนั่ง 26 อุตส่าห์ดีใจที่มันมาเร็ววันนี้ ปกติที่ท่ามัน ชั่วโมงครึ้งปล่อยที ซึ่งเป็นอะไรที่เลวร้ายมาก  ง่ะ
และจำได้ว่าวันนั้นเป็นวันแม่ ก็อุตส่าห์ยืนคิดในใจ ดีแหะ วันนี้รถไม่ติดสักจุด
แต่ทำไมรู้สึกว่าบินได้หลายรอบแหละ
แล้วรถก็ไม่ใช่คันเล็ก ๆ ไอ้คนขับม้นเป็นบ้าอะไรของมัน
ทุกคนเขาก็อยากกลับไปหาแม่เหมือนกันนะ  ฮือๆ~
บันทึกการเข้า

ยามยาก อย่าได้ทำตัวยาก ๆ
นั่งรถเมล์.... แล้วพวกนร.ช่างกลมันขว้างของใส่กัน...
ไอ้พวกก่อเรื่องขว้างที่ริมหน้าต่างแล้วหลบไปอยู่กลางรถแทรกตัวในหมู่ผู้หญิงที่ยืนโหนอยู่
สรุป
1. ไม่ลุกให้ผู้หญิงและคนชรานั่ง
 2. พอก่อเรื่องก็ใช้คนอื่นเป็นโล่กำบัง
บันทึกการเข้า

ฝันซ่อนสับสนวุ่นวาย หย่อนคล้อย
กรี๊ดดดดด เคยเจอแบบขว้างๆ นั่นเหมือนกันครับ


ตูใส่ชุดทหารอยู่ด้วย แต่ก็ไปหลบกะผู้โดยสารคนอื่นเป็นกระจุกๆ เหมือนกัน กร๊าก
(ในรถมีทหารอยู่อีกหลายคน แต่ก็อยู่เป็นกระจุกเหมือนกัน)
บันทึกการเข้า

ทำมาหากินด้วยการเปิดร้านสกรีนเสื้อยืด จ้ะ
จะพูดไป เวลามีวัยรุ่น30-40คนยิงกัน (แถวปิ่นเหกล้า) ชอบมีคนด่าตำรวจจราจรว่า
"เป็นตำรวจแต่ไม่กล้าจับพวกวัยรุ่น จับแต่รถ"
.... คิดกลับกัน ตำรวจก็เป็นคน ชุดตำรวจใส่แล้วโดนยิงก็ตาย ตำรวจ(อ้วนๆ)1คนจะไปจับไอ้พวกนั้นได้ไง

ถามแอนในฐานะคนเคยมีเครื่องแบบ .... ใส่เครื่องแบบแล้วกล้าตายมากขึ้นไหมครับ   ฮิ้ววว
บันทึกการเข้า

ฝันซ่อนสับสนวุ่นวาย หย่อนคล้อย
เครื่องแบบผมเหมือนจ่าแก่ๆ ครับ ฮิ้ววว
ไม่ใช่ชุดพรางแบบทหารที่ใส่คอมแบต เตะทีเดียวเลือดกบปาก
บันทึกการเข้า

ทำมาหากินด้วยการเปิดร้านสกรีนเสื้อยืด จ้ะ
ก็ชุดมันไม่ได้กันกระสุนนี่นะ
บันทึกการเข้า
ระทีกที่สุดกับรถบัสของผมคือ
ตอนนั่งรถจากวังเวียงไปเวียงจันท์ (ประเทศลาว)

ปกติผมจะเป็นคนเมารถง่าย
เลยต้องกินยาแก้เมารถเป็นประจำ
ถ้าเส้นทางมันคดเคี้ยวมากๆ
อย่างเชียงใหม่-ปาย หรือ เขาค้อ

เส้นทางจากวังเวียงไปเวียงจันท์
ก็ค่อนข้างคดเคี้ยวเช่นกัน
แต่วันนั้นหลับไม่ลงเลยฮะ
คนขับไม่รู้มันกินยาบ้ามาจากไหน
เข้าโค้งทีมันใส่เกียร์ว่าง  ง่ะ
ตอนลงเขามันใส่เกียร์ว่าง   โวย

ความรู้สึกเหมือนไม่ได้นั่งรถเมล์
แต่เป็นรถไฟเหาะ(โชคดี ที่มัน
ไม่ได้เป็นรถไฟเหาะตีลังกา)
ต้องเอาสองมือจับเบาะด้านหน้าไว้แน่น

ชาวบ้านลุงๆป้าๆ ที่นั่งไปกับรถคันนั้น
บ่นกันเกรียว หลายคนต้องควักยาหม่อง
ยาดม มาดมกัน  อ้วก

แย่ไปกว่านั้นคือตอนใกล้ๆถึงเวียงจันท์
ก็มีคนเล่นน้ำสงกรานต์กันตามทาง
(คนที่นั่นใช้น้ำผสมสี ใส่ถุงพลาสติก
แล้วเควี้ยงรถกันฮะ มีอยู่ดอกนึง
เข้าที่กระจกหน้ารถบัส ถึงกับร้าวเลย)

ก็เปียกปอนไปตามๆกัน
รถก็แน่น เหม็นก็เหม็น  อี๋~
เข็ดจนตาย  ฮือๆ~


บันทึกการเข้า
หน้า: 1 2 [3]
 
 
Powered by MySQL Powered by PHP Powered by SMF 1.1.21 | SMF © 2006-2007, Simple Machines | Thai language by ThaiSMF Valid XHTML 1.0! Valid CSS!