ร่างแบบ (SOV_RangBab)
ฟอนต์ร่างแบบ – พาเบื้องหลังมาไว้เบื้องหน้า แต่ว่าเหมาะแค่คำสั้นๆ
ฟอนต์ร่างแบบ – พาเบื้องหลังมาไว้เบื้องหน้า แต่ว่าเหมาะแค่คำสั้นๆ
ฟอนต์ทุกข์ขนาด – จาก คงขนาด หลายขนาด ไปต่อที่ ทุกขนาด (VF สินะ) พ้องเสียงเป็น ทุกข์ขนาด ทุกข์มาก ใจสลาย ก็เลยกลายเป็นฟอนต์นี้… ใช้เฉพาะทาง เหมาะแค่บางคำ บางประโยคนะ!
ฟอนต์สติมา – ทำฟอนต์แนว calligraffiti แทนตัวเดิม โดยตั้งโจทย์ว่าอักษรหลักจะไม่ใช้เส้นขวาง ภาพรวมมันก็เลยไม่ค่อยมีความหลากหลายเท่าไร เลยเพิ่มตัวสูงปรี๊ดเข้าไปเสริมทัพ
ฟอนต์อักษรสมาส-สนธิ – แนวคิดจากคำสมาส คำสนธิ คือเอาตัวอักษรมาเชื่อมเส้นกันเฉยๆ หรือรวมร่างกันไปเลย… ตัวปรกติเป็นอักษรสมาส เชื่อมเส้น ถ้ากด bold จะกลายเป็นอักษรสนธิ ร่วมร่างกัน
ฟอนต์ฮีโล่ – รูปร่างจากรูปโล่ รูปประกอบจากฮีโร่ (ตัวหนังสืออ่านยาก เพราะเป็นโลกคู่ขนาน จักรวาลกุ๊กไก่)
ฟอนต์ขุนศึก – แนวคิดจาก turkish flourishing calligraphy เป็น logo font ตัวอักษร 2 บรรทัด แต่ปรับเส้นให้เป็นแบบไทยๆ ไสย์ๆ
ฟอนต์นุ่ม – logo font หน้าตาแปลกๆ ตั้งต้นที่เส้นวงกลม แล้วแยกชิ้นส่วนพลิกๆพลิกมา ถ้าอ่านยากไปลองใช้ตัวพิเศษเพิ่มอีก 2 แบบที่เตรียมไว้ (ใช้ ฯฯ นำหน้า)
นำเสนอผลงานฟอนต์ชุดที่ 12 กรุงสยาม ลักษณะฟอนต์ไทย พาดหัว หรือ งานป้าย งานไม้ งาน cnc บทกลอน ป้ายร้านค้า สายมู ปกนวนิยาย นิตยสาร พระเครื่อง ของโบราณ โลโก้ สกรีนเสื้อ แสดงความเป็นเอกลักษณ์ไทยร่วมสมัย ฯลฯ
ฟอนต์มุมตึก – เป็นแนว logo รูป perspective มุมเงย สำหรับอักษร 2-5 ตัว (กรณีเขียนเป็นประโยค ให้เคาะ space แยกคำ)
ฟอนต์กระเบื้อง – เริ่มต้นที่ 4 กลีบดอกไม้ ลายประจำยาม ลองทำตัว ก.ไก่ ข.ไข่ ฃ.ฃวด หมุนไปหมุนมา ปรับนิดปรับหน่อย… มาเว้ย! ด้นจนจบ แล้วย่อขนาดแต่ละชิ้นนิดนึงกลายเป็นกระเบื้องโมเสก ใช้เป็นโลโก้น่าจะเหมาะกว่า (เพราะอ่านยาก)
ไปเจอฟอนต์ฝรั่งที่มีร่องดักหมึกลึกสะดุดตา… น่าสนใจ เลยใช้เป็นโจทย์ไว้ออกแบบ
ฟอนต์ไทยวิจิตรศิลป์ ที่ออกแบบมาให้ดูโฉบฉิว พริ้วลายไทย พร้อมเอฟเฟกต์สไตล์ รวม 10 รูปแบบ ปณิธานฟอนต์ พร้อมจะมุ่งมั่นตั้งลง คงไว้ในหทัยท่านแล้ววันนี้
ฟอนต์นี้ เป็นฟอนต์แนวลายมือ ที่ดูเหมือนทำง่ายๆ แต่ยาก ยากในการให้มันรวมเป็นฟอนต์ที่ลงตัว บางคำพิมพ์แล้วก็ดูสวยงามดี พอพิมพ์คำอื่น กลับไม่เข้ากับอักษรในชุดนั้นซะอีก ก็ค่อยๆ ปรับไป จนพอใจในระดับหนึ่ง
ฟอนต์ซ่อนตัว ออกแบบอักษรไทย ให้เป็น cursive font ถ้าเป็นการเขียนคือ ลากเส้นจนจบคำ จบประโยค แล้วค่อยมาเติมเส้นขวางเพื่อให้เป็นตัวอักษร แต่พอทำเป็นฟอนต์จะไม่สามารถเห็นสิ่งนี้ กลายเป็นเส้นที่ซ่อนอยู่
ฟอนต์พญานาค ลากเส้นเดียวตั้งแต่หัวถึงหาง