เขียนข่าว (SOV_KhianKhao)
ที่มาของฟอนต์ คือลายมือเขียนบรรยายภาพในหนังสือพิมพ์uvSOV
ที่มาของฟอนต์ คือลายมือเขียนบรรยายภาพในหนังสือพิมพ์uvSOV
ต้นแบบจากลายมือเขียนชอล์กของพระอาจารย์ วัดอาวุธวิกสิตาราม… ท่านได้อนุญาตให้นำฟอนต์ตัวนี้มาเผยแพร่ได้ครับ
ฟอนต์ชุด ประกอบด้วยฟอนต์ 4 รูปแบบ1. ฉันทะ อักษรตัวมนๆ เดินเส้นแนวจารึกพ่อขุนราม2. วิริยะ อักษรหักเหลี่ยมย่อมุม จากอักษรไทยย่ออยุธยา3. จิตตะ อักษรตวัดหางยาวแคบ แบบตัวอาลักษณ์ธนบุรี4. วิมังสา อักษรแนวน้อยๆตามสมัยนิยม ตัดเส้นโค้งและมุมฉากทิ้ง
ฟอนต์คงมั่น ขึ้นรูปจากทรงเรขาคณิต ตั้งใจให้รู้สึกมั่นคง เรียบง่าย กดปุ่ม bold เพื่อเปลี่ยนเป็นตัวพาดหัว
ฟอนต์จอมเวท ได้ร่ายมนตร์ ให้อักษรโดดเด้งไปมา เหมาะกับประโยคสั้นๆจอมเวทขี้น้อยใจ หากถูกบูลลี่ว่า “อ้วน(bold)” จะคลายมนตร์ทันที
ฟอนต์แนวเขียนด้วยปากกาคอแร้ง แบบ traditional cursive มีทั้งไทยและ eng แต่ตัวไทย สามารถเป็น flourish ได้ด้วย เหมาะสำหรับเขียนชื่อ-สกุล เขียนเป็นประโยคสั้นๆ กำลังดี ยาวไปไม่ work อ่านยาก
ฟอนต์ผูกพัน ฟอนต์ลายมือประดิษฐ์ ลากเส้นเชื่อมแบบ cursive ตัวละตินหงาย ตัวไทยคว่ำ ไม่ทำตัวเด้ง และทำตัวสะดุดเพื่อไม่ให้ลื่นไหลเกินไป ..ทำให้ประโยคยาวๆ ก็พออ่านได้
ฟอนต์นี้ได้รับแรงบันดาลใจมาจากการลงพระนามของกรมพระจันทบุรีนฤนาถ ซึ่งท่านซับลายพระหัตถ์ให้มีลวดลายสะท้อนไปอีกฝั่งหนึ่ง เมื่อมองในแนวตั้งแล้วจะคล้ายตัวตะขาบ ..
ฟอนต์จากภาพเก่าของ อ.เอนก นาวิกมูล ป้ายชื่อโรงเรียนเชิดเจิมศิลป์ เมื่อปี พ.ศ. ๒๕๒๑
ฟอนต์โนราห์ อักษรปากกาหัวตัด สบัดปลายนิดๆเพิ่ม bold font สำหรับการตวัดเส้น ซ้ายขวา และมีอักษรเส้นตวัดพิเศษนิดหน่อย
เล็งไว้หลายปี ไม่ได้ทำสักที กับอักษรฉีดสเปรย์ข้างรถเมล์ …
ฟอนต์ 7บิต แนวคิดมาจาก ASCII art text banner ที่นิยมใช้บนระบบ unix, linux ตั้งแต่ยุคที่ ASCII รองรับแค่ 7 บิต โดยเลือก font Slant เป็นต้นแบบ แล้วดัดแปลงเป็นภาษาไทย ทำ kerning โดยจำเป็น
ฟอนต์โรงหนัง อักษรแขวนหน้าโรงหนัง ที่บางครั้งตัวเกี่ยวหลุดไป แอบห้อยต่องแต่ง
ฟอนต์โค้ง ได้แนวทางมาจากการเอาส้อมจิ้มหมึกแล้วลากเส้น พอถึงจุดหักข้อ ก็ปักจุดหมุน หรือทิ้งโค้ง แล้วค่อยลากเส้นต่อ โค้งไปโค้งมาว่างั้น
ฟอนต์หางเครื่อง เป็นฟอนต์แนวลูกทุ่ง หางยาวเฟี้ยวฟ้าว แต่ไม่ต้องกังวลเรื่องหางตีกัน.. น้องหางหลบหลีกกันเองได้ แถมน้องก็ยังสบัดหางให้ยาวววววววเว่อร์ ได้อี๊กกกก!!
ฟอนต์แนวโลโก้ .. ใช้แค่อักษรตัวเดียวก็เพียงพอ แต่จะเอามาเขียนเป็นคำเป็นประโยคก็พอได้อยู่ แนวคิดมาจากตัว @